tellisaha

Shakti With John McLaughlin - Natural Elements

2012-01-04T11:18:00.000-08:00

John McLaughlin çok yönlü bir müzik adamı. Miles Davis ile çalışıyor, 70'li yılların başında progressive caz rock'ın en önemli iki grubundan biri olan Mahavishnu Orchestra'yı kuruyor, Al Dimeola ve Paco de Lucia ile gitar üçlüsü olarak çalıyor, Londra Senfoni Orkestrası ile ortak işler yapıyor... Ekşisözlük'te yazan bir bilgiye göre Erkan Oğur dahi kendisinden baya etkilenmiş.

Müzik hayatı boyunca caz'dan, flamenkoya; new age'den progressive rock'a çok geniş yelpazede eserler sunuyor.

Shakti grubu 75 yılında; McLaughlin'in yanına 3 Hintli müzisyen alması ile beraber kuruluyor ve 77 yılında ilk albümünü -ki bugün paylaştığım albüm- çıkartıyor. Grupta İngiliz ve Hintli müzisyenlerin buluşması gibi bu albümde de doğu ve batı müziğinin birbiri ile buluşuyor. Etnik Hint etkisinin yanında bariz bir caz yanı var albümün.

Albümde McLaughlin akustik gitarı eline alırken; Hintli müzisyenler keman, viyola, tabla, timbales, bongo, dholak, dholki, kinjera, triangle, ghatam, moorsing gibi adı sanı az duyulmuş enstrumanları çalmışlar.

Progressive rock'ın doğu müziğine yaklaştığı bir çok albüm olmuştur. Zamanında Kalacakra yayınlamıştım blog'ta ve benim baya baya sevdiğim bir albümdür. Shakti ile tanışmam da o vesile ile olmuştu. Bu albümde progressive rock'ın doğu ile yakınlaştığı albümler içerisinde en iyilerinden biri...

File name: Shakti with John McLaughlin - Natural Elements.rar
File size:87.54 MB

Parthenon - Mare Tenebris

2011-12-22T09:05:00.000-08:00

Parthenon, 70'li yılların sonunda Venezuella'da kurulmuş bir grup. O dönemler çalmışlar, dağılmışlar, yeniden toplanmışlar, yine dağılmışlar filan. Nette yazdığına göre elemanlardan bazıları sonrasında Tempano grubuna geçmiş.

İlerleyen yıllarda tekrar birleşmeyi denedikleri olmuş. Nihayetinde sanırım 90'lardaki bir birleşme sonrası az çok ilerleme kaydedebilmişler ve 2005'te ulaşabildiğim ve bildiğim yegane albümlerini çıkarmışlar.

Albümü genel olarak senfonik olarak nitelendirebiliriz. Yer yer bariz Emerson, Lake & Palmer etkilerini görebiliyoruz. Bazen de caz havası oluşuyor. O zaman da sanki Yes geliyor insanın aklına...

Ana kadroları 5 kişi, albümde 2 tane konuk müzisyen var; ayrıca albüm aslen 8 şarkılık, sizin indireceğiniz linkte 11 şarkı bulunuyor, çünkü bonuslar var. O bonuslarda da farklı farklı müzisyenler bulunabiliyor.

Vokallerinde dişi bir ses var. Bazen sanki bir Güney Amerika pembe dizisinden fırlamış şarkılar dinliyormuşuz havası yaratsa da başarılı bir vokal.

Albüm için benim genel kanım, arşivlik güzel bir albüm olduğu. Venezuella'dan çıkmış olabilecek grupları merak ediyorsanız seveceğinizi düşünüyorum. Bir baş yapıt, şaheser ya da kilometre taşı değil ama türün severleri için dinlemeye değecek bir albüm.

File name: Parthenon - 2004 - Mare Tenebris 256k.rar
File size:121.27 MB

Vlatko Stefanovski - Treta Majka

2011-11-28T10:49:00.000-08:00

Vlatko Stefanovski, 1957 Makedonya doğumlu bir müzisyen. Sanatçı bir aileden geliyor.

Müzik hayatına 70'li yıllarda Leb I Sol isimli grupla atılıyor. Grup, dönemin Yuugoslavyası'nın en başarılı gruplarından biri olurken, aslında progressive rock tarihinde de en iyi caz/fusion kategorisinde en başarılı gruplardan oluyor. 1973-89 yılları arasında 10 albüm yapıyorlar; sonrasında bir konser, bir toplama bir de yıllar sonra 2008'de yeniden toplanarak stüdyo albümü yapıyorlar. Ancak en başarılı dönemleri özellikle ilk 3 albümleri diyebilirim. Bilhassa ikinci albüm funk sevenleri mest edecek baya güzel bir albüm.

Stefanovski, 90 yılında ilk solo -Zodiac- albümünü yapıyor ancak asıl solo albümünün başlaması 1994 yılında Cowboys and Indians albümü ile denebilir. 2008'e dek ilk albümü dahil toplamda 10 albüm yapıyor. Bu arada Krushevo ve Treta Majka albümlerinde Sırp gitarist Miroslav Tadiç -pek bilgim yok hakkında- ile; son albümü Thunder from the Blue Sky da ise Jan Akkerman gibi bir isimle çalışıyor.

Ayrıca 1999 yılında, Yeşim Ustaoğlu'nun, Berlin Film Festivali'nde 2 ödül almış Güneşe Yolculuk filminin de müziklerini yapmış kendisi.

Net üstünden konuşma fırsatı bulduğum Makedonyalılardan anladığım kadarıyla baya baya alçak gönüllü ve sevimli bir insan kendisi. Bir çoğu kendisini Balkanların Jimi Hendrix'i olarak görürken, bir kısmı da en iyi gitarist olarak yorumluyor. Yorumlarında abartı payı olsa da yine müthiş bir gitarit ve müzisyen olduğunu ben es geçemem.

Yanlış hatırlamıyorsam da Üsküp'ün şehir merkezine baya yakın bir mesafede oturuyor. Yolunuz düşerse tanışmayı deneyebilirsiniz.

Treta Majka albümü 2004'te yayınlanmış. Dediğim gibi Miroslav Tadiç de bu albümde çalıyor. Buram buram Balkan koktuğunu söyleyebilirim. Ayrıca kulağıma baya tanıdık gelen melodiler de var; ki özellikle albümün 2. şarkısı Ne Si Go Provodaj Koljo'yu bir yerden tanıdığıma emin gibiyim ama çıkartamıyorum; çıkartan olur da paylaşırsa sevinirim. Bir de albümün 4. şarkısının adı Anadolu Oyun Havası. İlginizi çekebilir...

File name: treta majka.rar
File size:75.61 MB

Quicksilver Messenger Service - Shady Grove

2011-11-20T11:39:00.000-08:00

2011 yılında 3 albüm paylaşmışız.. Bundan 6 ay evvel kadar Quicksilver Messenger Service paylaşmışım. İnanın hatırlamıyorum...

Quicksilver Messenger Service'i ya lisenin son yıllarında tanımaya başlamıştım. O dönem mp3 bulmak filan kolay değildi, hatırlarsınız.. Hele albüm olarak bulmak baya zordu. Ben, Soulseek sayesinde 3-5 şarkısını indirmiştim; indirdiklerim içinden de en çok Shady Grove'u sevmiştim, çünkü introsu çok hoşuma gidiyordu.

Albüm, Happy Trails'ten sonra gelen üçüncü albümleri. Happy Trails gibi 1969 yılında piyasaya sürülmüş.

Albüm hakkında verebileceğim çok bilgi yok. Wikipedia dayanarak söyleyebilirim ki; daha önce The Who, Rolling Stones, Steve Miller ve Beatles ile çalışmış bir klavyeci var; Nicky Hopkins. Anladığım kadarıyla albümü bana sevdiren ve albüme adını veren şarkıda da kendisinin ağır etkisi var.

File name: Quicksilver Messenger Service - Shady Grove.rar
File size:78.81 MB

Daha yazmak isterdim, lakin Behzat Ç. başlamak üzere, televizyonun başına geçeceğim. Şöyle bir blog'un farkına vardım. Okuması baya zevkli; ilgilenirseniz...

Bir de, tahmini bi 1-1,5 sene evvel, üniversiteyi ziyarete gittiğimde, orada bir kafede otururken es kaza duymuştum bu şarkıyı... Baya sevmiştim. 2 ay evvel aklıma geldi, aradım, buldum.

Hawkwind - Hawkwind

2011-09-22T08:42:00.000-07:00

Blogu ihmal ettiğimin farkındayım. Bir ara gaza gelmezsem, zaten ölmüş/ölmek üzere bir blog olduğumuz da aşikar; net olarak kapanacağız. Yine de bir albüm paylaşacağım bugün.

Hawkwind'in kendi adını taşıyan ilk albümünden. Klasik Hawkwind çizgisinden uzak, blues etkisinde kalmış, doğu (doğu dediğim uzaklar oluyor; Hindistan'a kadar uzanıyor) etkileşimli bir albüm. Çok güzel bir albüm... Çok yorum yapmayacağım.

https://rs987tl3.rapidshare.com/#!download|987tl3|381400674|Hawkwind_-_Hawkwind__1970_.zip|67388|R~E2C7A9EBC1B9343B5D1EED9333985A14|0|0

Bu yazıyı yazmamın asıl sebebi ise aşağıdaki videodur. Ege arkadaş, Facebook'ta paylaşmış. Ben görür görmez bir irkildim tabi. Garip hatıraları mevcut bende...

Ama baya mükemmel bir yorum.

Quicksilver Messenger Service - Happy Trails

2011-05-13T10:04:00.000-07:00

Efendim merhabalar..

Rock müzik yıldızlarının kızları bi tatlı oluyorlar. Şimdilerde Lizzy Jagger, Playboy'a soyunmuş. Kendisi Mick Jagger'ın kızlarından. Gördüğüm kadarıyla bu rock yıldızı kızlarının bir çoğu ince vücutlu, gürbüz suratlı, narin yapılarda oluyorlar. Tam açıklayamadım, lakin benzerlerini görseniz demek istediğimi anlarsınız.

Konuya buradan girdim, çünkü Lizzy Jagger'ın fotoğraflarına rastlamamın üstüne bir takım linkleri takip ederek Rolling Stones'un Their Satanic Majestic Request albümünde yer alan baya sevdiğim She's a Rainbow şarkısının hazırlanmış bir klibine ulaştım. Bu klibi paylaşma isteğim bir albüm yüklememe sebep verdi.

Quicksilver Messenger Service 60'lı yılların önde gelen psikedelik gruplarından. 65 yılında kuruluyorlar. Gitarist John Cipollina'nın önderliğinde; yanında da sonraları Jefferson Airplane, Jefferson Starship, Grace Slice ve Paul Kantner ile çalışacak olan David Freiberg ile San Fransisco'da -hiç şaşırmadım- başlıyorlar müzik hayatlarına. 79 yılına dek bir çok başarılı albüme imza attıktan sonra 2006 yılına dek grup olarak müzik yapmayı bırakıyorlar. Ardından 2006-09 yılları arasında tekrar bir birleşme oluyor, lakin bu birleşme hakkında pek bir fikrim yok.

İlk dönemleri içinse gayet psikedelik, Cipollina'nın San Fransisco tarzına sadık -ki tarzın babalarından kabul edilir- müziğiyle ortaya çok keyifli eserler sunuyorlar.

Happy Trails ise grubun ikinci albümü. Albümün açılış şarkısı Who Do You Love ile beraber 6 şarkı birbirine bağlı bir şekilde karşımıza çıkıyor. Bu 6 şarkılık birliktelikte ilk şarkı Who Do You Love ve 6. şarkı Who Do You Love-2 dışında pek vokal yok. Alışageldiğimiz ve yukarıda da bahsettiğim San Fransisco tarzı psikedelizmin başarılı bir sunumunu dinliyoruz. İkinci 4 şarkılık bölümde grubun ikinci gitaristi Gary Duncan'ın etkisi hissedilmeye başlıyor. Son şarkı Happy Trails ise başta Van Halen olmak üzere kimi rock grupları tarafından tekrar tekrar yorumlanmış eğlencelik kısa bir şarkı.. Ve albümü de bu şarkı ile kapıyoruz.

Albüm denemeye değer. Benim QMS'e başlama, bağrıma basma sebeplerimdendir bu albüm. Lafı da uzatasım yok. Bir an önce Rolling Stones'un şarkısını aşağıya eklemek ve yazıyı kapatmak istiyorum:)

Seveceğinizi umarak iyi dinlemeler diliyorum.

İndir

Gelelim Stones'a.. Şimdi bu şarkı güzel olmasının yanı sıra beni deli etmiş olan, kendine çeken şarkıya hazırlanan ve buram buram 60'lar kokan klipti. O sebeple şarkıyı bi zahmet klibiyle izleyin. Pişman olmazsınız.

Haa, yok Hippileri falan pek sevmiyorsanız, ilginizi çekmiyorsa; pas geçin.. Pas geçmeniz ne sıkıntı olur ne de sizin için bir kayıp..

Richard Bishop - The freak of Araby

2011-01-06T11:20:00.000-08:00

Efendim selamlar,

Uzun zamandır yoktum. Ben yokken blogumuza davet ettiğimiz diğer arkadaşlar da yazmayınca ara uzamış oldu. Lakin bu arada benim yeni işe başlamam, yeni bi eve taşınmam, bu evi düzenlemem, Almanya'dan ve Fransa'dan gelen arkadaşlarla hasret gidermem, İspanya ve Avustralya'ya gidecekleri de bol bol görmem gerekiyordu. Haliyle burayı biraz unuttum.

Az evvel İspanya'ya gidecek olanın aklına blog açmak gelince ben de bi hatırlayayım; mini bi albüm yükleyeyim, gerisi zaten yavaştan gelir dedim.

Bu sefer bir İngiliz ile karşınızdayız. Progressive olmaktan öte psikedelik bir müzisyen / albüm. Sevgili Emir Bey'in sayesinde tanış olduğum bu adamı kasım ayı içerisinde çok net bir şekilde keşfetmiş bulundum. Sir lakabını almış Richard Bishop gitarıyla beraber yanına aldığı müzisyenleri psikedelik albümler yapmaya iten, kendi halinde yetenek dolu bir müzisyen.

Bugün paylaştığım albüm, arabesk melodilerle dolu ağır psikedelik bir çalışma. Bu albümü seçişimin sebebi ise geçtiğimiz hafta konuk ettiğim 2 misafirim vardı. Bu misafirlere "Hayat Var" filmini tavsiye ederken youtube'dan filmin tanıtımını da açtım. Açtığımda da "Dert bende derman sende" şarkısını hatırladım. Beni bilen bilir, arabesk ile direk bir derdim olmasa da arabesk yavşaklığına inanan; belli bir müzik birikimi olan adamın arabeske samimiyetsizce yavşamasından rahatsızlık duyan biriyim. Lakin Hayat Var filmi arabeski şahsıma sike sike yedirmiş bi filmdir, haliyle bu şarkı da film içinde inanılmaz keyif vermiştir. Bu arabesk şarkının üstüne de bu albümü paylaşasım geldi...

Albüm genel olarak baya güzel. Yer yer tanıdık melodiler duyacaksınız. Özellikle Ka'an Azzaman'ı muhtemelen birçoğunuz tanıyacak; Solenzara da bir çoğunuzun ebeveynlerine tanıdık gelecektir.

Lafı uzattım, albümü de çok tanıtasım yok. Rahatça kefil olabileceği, farklı ve sevilesi bir çalışma.. İyi dinlemeler diliyorum inderecek olanlara..

http://hotfile.com/dl/94773114/e879400/sir_richard_bishop_-_the_freak_of_araby.rar.html

Şimdi yukarıda Hayat Var filmini ve şarkıyı o kadar övdükten sonra paylaşmam da gerekir sanırım. Buyrun, dinleyin. İzlemeyenler için hafif bi "spoiler" söz konusu olabilir, dikkat ediniz :

Stormy Six - Un Biglietto del Tram

2010-11-15T02:46:00.000-08:00

Merhabalar,

Bugünkü albüme geçmeden önce; rapidshare'i bırakıp y erine hotfile'a geçtiğimizi bildiriyorum. Basit bir ayrıntı, ama olsun. Bilginize..

Bugün İtalya'ya; İtalya'nın Milano kentine uzanıyoruz. Hazır dün Milano derbisi yaşanmış, AC Milan, İnter'i seyirci avantajı İnter'deyken İbrahimovic'in penaltı golüyle geçmişken; Milano'ya uğramak güzel olurdu.

Stormy Six, ilk olarak 1969 yılında albümünü yayınlıyor. Grupta Kuzey İtalya folk esintileri mevcut; bunun üzerine gitar ağırlıklı bir psikedelik tınılar eklemişler. Bunların yanında müziklerinden bağımsız olarak en önemli özellikleri RIO/Avant temsilcisi olmaları. RIO, kelimesi Rock in Opposition'ın kısaltması olarak kullanılıyor. Yani adamlar net bir şekilde muhalif yapıdalar. İtalyancam yok, yalnız şarkı isimlerinden muhalif yapıları, sol görüşe nasıl yakın oldukları az çok belli oluyor.

Un Biglietto del Tram albümü söylediğim gibi 1975 yılında çıkıyor. Grup, bu albümle beraber politik tavrını ortaya daha da net ortaya koymaya başlıyor ve RIO türünün iyi bir temsilcisi olmaya da yine bu albümle beraber başlıyor.

Albümde yer yer Gentle Giant'ı hatırlamıyor değilsiniz; bunun üstüne yine folk konmuş, biraz Akdeniz kafası, biraz da barok klasik dönemden etkilenmeler var. Belki biraz da caz eklenebilir bunların üstüne.

Un Biglietto del Tram albümü grubun en iyi albümü değil; ben ve birçok progressive sever L'Apprendista albümünü daha çok beğenir; yalnız geçen gün bu albümden Stalingrado'yu dinlerken, akabinde şarkıyı Facebook üzerinden paylaşmamla beraber bu hafta bu albümü paylaşmaya karar vermiş bulundum. Her ne kadar L'Apprendista en iyi albümleri olsa da, yine de keyifli bir politik ve İtalyan folk progressive albümü. Politik olarak da folk olarak da İtalya'dan daha iyilerini bulmak mümkün, ama bu Stormy Six'in bu albümünün kalitesini düşürmüyor. Güzel bir albüm, güle güle indirin..

http://hotfile.com/dl/82697642/5f7c4db/Stormy_Six_-_Un_Biglietto_Del_Tram.rar.html

Pavlov's Dog - Pampered Menial

2010-11-08T12:33:00.000-08:00

Bugüne kadar nasıl gözümden kaçmış da blog'a koymamışım dediğim bir albüme rastladım. Dün otobüsle eve dönerken dinliyordum; o an aklıma dank etti..

Pavlov's Dog, şahsımın en takdir ettiği grup isimlerinden birine sahip. Amerikalılar. Ben lisedeyken neden bilmem ama Alman olduklarını sanırdım. Grup 75-77 arası 3 albüm yapıyor; ardından 91 ve 2000 yıllarında birer albüm daha çıkartıp, yitiyor..

Tarz olarak İngilizlerden etkilendikleri açık. Hard rock kafası da var adamlarda ama daha önceden dinlenmiş hard-rock progressive gruplarına pek benzediğini söyleyemem.

Grubun vokalisti David Surkamp aslında kilit nokta olan şey. İnternette ilginç yorumlar var kendisi hakkında. En ilginç iki yoruma bakarsam; her iki yorumda da ortak olan ifade "helyum yutmuş" tanımı. Surkamp için, birisi helyum yutmuş Marty Balin(Jefferson Airplane) derken, diğeri helyum yutmuş Geddy Lee(Rush) demeyi tercih etmiş. Ben Geddy Lee'ye daha yakın buluyorum. Resmini de ekleyiverdim aşağı, buyrun :

Bir başka yorumda da grup için ya seversiniz ya da nefret edersiniz gibi bir ifade kullanılmış. Açıkçası grubu baya seven biri olarak önce şaşırmış olsam da, daha sonra hevesle dinlettiğim kimi insanlardan aldığım beklenmedik tepkiler aklıma geldiğinde hafiften hak verdim. Ama referansı benim bu grubun; bence progressive rock seven ve farklı, kaliteli vokalleri görmek isteyenler sevmeliler..

Albümün açılış şarkısı Julia en damar şarkısı; ama en iyisi diyemem. 2 ve 3. sıradaki şarkılar bana göre en göze batanlar. Ama albümün gerisi de ilk 3 şarkıdan aşağıda kalmıyor. Albümün bütününe bakarsak da şarkıların birbiriyle uyumları üst seviyede..

Ya grup ile tanışmam yanılmıyorsam 2004'e denk geliyor. Belki daha da öncesi... Aklımda yazacak çok şey var; ama toparlayamıyorum an itibariyle. Kısa kesiyorum. İndirin, sevmeniz muhtemeldir.. İlk şarkıda kimileri vokali kadın sanabiliyor, şimdiden uyarayım; erkektir..

Umarım keyif alırsınız..

http://rapidshare.com/#!download|954|429458338|Pavlov_s_Dog_-_Pampered_Menial.rar|47892

Gelelim bu haftanın bonusuna. Hafta sonu gazetenin pazar ekinde Zooey Deschanel'e rastladım. Kendisiyle tanışmam 2000'lerin başına Almost Famous filmine rastlar. O gün bugündür, içimde bir yaradır kendisi. Güzelliği ve oynadığı rollerdeki karakterlerle karım olamadığı her güne lanet etmek isterim, ama etmem.. Boş işler bunlar.. Ama çok güzel bir kadın, hafta sonu ekinde bir ifade vardı hakkında; yaklaşık olarak diyordu ki: "Güzelliği 60'ların tarzında". Aynen öyle.. Bu kızımızın bir de grubu varmış. Yazıyı yazan arkadaş grubu Mamas and Papas'a benzetmiş. Yer yer andırsalar da, yer yer 60'ların naif müziğine süper selamlar çaksalar da ne tam Mamas and Papas'a benzetebilirim ne de 60'lar diyebilirim. Ama kadının bendeki yeri ayrıdır, o sebeple tarafsız bakamam bu müziğe, ben severim. Sizler ne dersiniz bilmem. 2 albümleri var; dinlediğim albüm birbirine çok yakın şarkılardan oluşuyor. Eğlencelik bir grup gibi; o yüzden fazla maruz kalırsanız sıkılabilirsiniz...

Lafı bir bonus için ilk kez böyle uzattım, ama ünlüler dünyasında uğruna değer diyeceğim 3-5 kadından biri nihayetinde, mazur görün. Aşağıya datlış bir resmi ile keyifli bir şarkılarını ekliyorum..

Oaksenham - Conquest of the Pacific

2010-11-05T07:39:00.000-07:00

Oaksenham, Ermenistan çıkışlı bir grup. 2000'li yılların başında başlayan kurulma süreçleri 2002'de çıkan konser albümü sonrası 2007'de yaptıkları Conquest of the Pacific albümü ile stüdyo çıkışlı ilk meyvesini vermiş. 2007'den günümüze kadar da sessiz kalmışlar.

Grup elemanları 1971 - 1982 arasında doğan 6 müzisyenden oluşuyor. Bu müzisyenlerin hemen hepsi 60'lı 70'li yılların müziğini dinleyen insanlar gördüğüm kadarıyla. Farklı olarak sadece 1982 doğumlu kemancı Koryun Bobikyan sıkı bir Opeth hayranıymış. Bunu dememin sebebi, grubun genel olarak eski progressive rock albümlerine yakın bir çizgide olmasına rağmen yer yer 2000'leri anımsatması; muhtemelen bu kemancı yüzünden oluyor.

Grup altı kişiden oluşuyor. Elektro gitar, bas gitar ve davulun yanına keman, flüt ve klavye eklenmiş. Klavyeci, grubun sitesinde gördüğüm kadarıyla Anna Adamyan isminde tatlı bir kadın olarak gözüküyor ancak Facebook'ta adlarına oluşturulan hayran sayfasında klavyede başka bir adamın ismine rastladım. Hangisi doğru bilemedim, Anna'yı tercih ederim.

Albüme geçecek olursak; senfonik ile folklorik arasında bir yapısı var. İnternettki yorumlarda insanlar bunu Sovyet Rusyası'nın yıllar boyu dış müziğe kapalı oluşuna vermiş. Progressive rock ile tanışmalarından sonra; haliyle yıllar boyu dinledikleri kendi folk müziklerini de albüme eklemişler.

Albümde bas gitar ve flüt'ün kullanımı yer yer baya keyif veriyor. Flüt sever bir insansanız, sevmeniz muhtemel. Klavyede de yer yer klasik müzik etkisi var gibi; zaten Anna Adamyan da daha önce hiç rock müzik yapamış, klasik müzik piyanistiymiş.

Yukarıda da bahsettiğim gibi zaman zaman günümüz progressive rock müziğinin de etkisi hissediliyor ama genel olarak 70'lere net bi şekilde daha yakınlar. (Zaten ben o kafayı anlamıyorum. Yahu madem 60'lar 70'ler seviyorsun neden müziğini de o kafayla yapmıyorsun da, "zanzanzan" diye sertleştiriyorsun..) Senfonik ve folk rock'ın yanında bazen caz etkisini hissediyorsunuz; hatta o etki zaman zaman Gentle Giant'tan etkilendiklerini de gözler önüne seriyor.

Sadede gelirsem; başarılı bir albüm olduğunu söyleyebilirim. Yaklaşık 1 saatlik bir albüm ve 12 şarkıdan oluşuyor. Flüt seviyorsanız, folk-progressive hoşunuza gidiyorsa, senfonik rock severseniz sevebileceğini bir albüm. Hatta günümüz progressive rock dünyası için baya baya başarılı bir albüm.

http://rapidshare.com/#!download|95|429052491|2007_-_conquest_of_the_pacific.rar|79343

Klockwerk Orange - Abracadabra

2010-10-26T12:29:00.000-07:00

Gece gece Hawkwind'in getirdiği keyifle bir albüm yüklemek istedim. Winamp bizi Avusturya'ya götürdü; sözlükte de eloian'ın referansını görünce Klockwerk Orange grubu bu yazının konusu oluverdi.

Grup 70'lerde tek albüm yapıyor. Grubun beyni Herman Delago Innsbruck Müzik Akademisini bitirmiş; yanına 3 eleman bulmuş ve Abracadabra'yı kurmuş. Grup, ELP etkileşimli diyebilirim ama farklılar. Etkileşim olsa da ELP gibi değil; bunu söylüyorum, çünkü klasik progressive rock kafasında olsa da ELP'i ağır ve sıkıcı bulanlar gördüm; peşin yargılı olmayalım.

Herman Delago albümde gitar, organ, sintisayzır ve trampeti çalıyor. Ayrıca albümde çok vokal olmasa da, olduğunda duyduğumuz iki sesten biri Herman Delago'ya ait. Albümde bunların dışında bas gitar, piyano, bateri, timpani ve tubular bells kullanılmış. Tubular bells denen şeye Mike Oldfield sevenler zaten yabancı değil; burada da duymak keyif verici. Bir de enstrumanı Türkçeleştiremedim. "Borusal çanlar" yazacaktım, caydım.. Kusruma bakmayın.

Albüm 3 şarkıdan oluşuyor ve yaklaşık 45 dakikayı buluyor. Yukarıda da dediğim gibi ELP etkisi sebepli şarkıların yapısı senfonik. Ama daha Alman kafasına yakın havaları var, bunu hissediyorsunuz. Albümün kapanış parçası Abracadabra 22 dakikayı bulan ve bilhassa girişiyle baya mest eden bir yapıt.

Özet geçmem gerekirse; az vokalli, ELP'ten etkilenmiş, senfonik yapıda, Alman kafasında baya güzel bir albüm. Senfonik sevenler için özellikle tavsiye ederim.

By the way; Hey, Proghog! Thanx for your pleasant comments.

http://rapidshare.com/#!download|901|427314176|1975_-_Abracadabra.rar|73659

Bu hafta bonus ekliyorum. Yukarıda da bahsetmiştim Hawkwind sebebiyle yazıyı yazdığımdan. Grubun ilk albümünün açılış parçası. Nası bi neşe kattı bana; anlatamam. O sebeple de anlatmadım; paylaştım:

Seven That Spells - The Men from Dystopia

2010-10-20T06:00:00.000-07:00

Bu grup 6-7 aydır elimdeydi de dinlememiştim. Winamp es kaza 2. şarkısını açınca 20 dakikalık psikedelik bir eser çıkıverdi. Şarkı yavaş yavaş ve çok net bir şekilde kalitesini belli edince paylaşmak istedim.

Bugüne dek grupla ilgili bildiğim iki şey vardı. Hırvatistan'dan çıktılar ve yeni bi gruplar. Bugün de gördüğüm kadarıyla ilk albümlerini 2003'te yapmışlar. Günümüze kadar da toplamda 7 albümü olan çalışkan bi grup.

Biraz araştırma yapınca grup hakkında; adamlar Acid Mothers Temple ile zaman zaman ortak çalışan bir grupmuş. Acid Mothers temple için siz linke tıklayın; benim çok bilgim yok. Lakin adamlar için güzel sözler söylenmiş. Yer yer 30 kişiyi bulan Capon psikedelik bir toplulukmuş. Acid Mothers Temple'ı görünce aklıma Damo Suzuki de geldi. Damo Suzuki, Can grubunun eski vokaliydi, Türkiye'ye gelmek istiyordu, yıllardır da kendi başına takılan bir adamdı. Gördüğüm kadarıyla Seven That Spells, Suzuki ile daha önce turneye de çıkmış. Benim gözümde güzel bi referanstır bu.

Bu albüm de yukarıda bahsettiğim Acid Mothers Temple elemanları ile yapılan ortak albümlerden. Capon grubun lideri Kawabata Makoto ve Tsuyama Atsushi bu albümde yer almışlar. Makoto elektro sitar, tambura ve hurdy-gurdy çalmış; Atsushi de vokal ile katkıda bulunmuş.

Albümü net dinlemedim. 2. ve 3. şarkılardan sonra blog yazmaya karar vermemle beraber diğer şarkıları dinledim ama yer yer ileri aldım, ve ilk dinlediğim iki şarkıya gösterdiğim özeni aceleden çok gösteremedim. Yine de yorumlayacağım.

İlk 3 şarkı net psikedelik progressive rock sevenleri tatmin edecek cinsten. Üçüncü şarkıda doğaçlama gitarlar var ve gayet güzel gitmiş. Dördüncü şarkıda da gitar konuşuyor ama bir değişim söz konusu. Önceki şarkıların arasındaki benzerlik ve uyum pek yok. Yine de güzel, dinledikçe de güzelleşiyor. Son şarkı ise dördüncü şarkının devamı gibi başlasa da çok tatmin etmedi beni. Fazla gürültülü olmuş. Ama sadece 2 ve 3. sıradaki şarkılar 36 dakikayı geçiyor ve 36 dakika da bir albümü indirmek için yeterli. Net bi şekilde dinlediğim bu iki şarkı ile albümü beğeninize güvenle sunuyorum.

http://rapidshare.com/files/426155449/seven_that_spells_-_the_men_from_dystopia.rar

Walpurgis - Queen of Saba

2010-10-14T04:15:00.000-07:00

Dün gece atmıştım Walpurgis'in albümünü rapid'e; bugün yazacaktım. Lakin sabah kalktığımda net bi şekilde huysuzluk vardı üzerimde.. Gel gör ki Dire Straits ile güne başlamak keyif veriyor insana... Bugünkü yazıyı Knopfler ailesine borçluyuz.

Albüme başlamadan önce diyeceklerim var. 2 yeni yazar geldi blog'a. Biri Ankara'dan bir arkadaşımız; diğeri Almanya'dan kadim dostum, lise arkadaşım... Umarım daha iyi bir hal alır blog, zenginleşir, güzelleşir... İlk paylaşımlar geçen hafta geldi zaten; şimdi Almanya'dan da gelsin; süper olsun.

Dexter başladı bu arada. İçimde çocuksu bir sevinç. Havalarında soğuması ayrı bi keyif katıyor. Bir de FilmEkimi var. Kanada filmi bekledik arkadaşla ama gelmemiş, ben de Balkanlar'a çevirdim yönümü..

Neyse efendim, Walpurgis'e dönecek olursak... 72 yılında yegane albümlerini çıkartıyorlar. 6 şarkılık albüm yaklaşık 40 dakika. Krautrock diyeyim ben bunlara; ama yer yer progressive yer yer psikedelikler işte. Albüm için yapacağım yorum; proog rock sevenler için güzel bir albüm, dinlemeyenler içinse çok birşey ifade etmeyebilir. Ama iyiler, benim bunlara puanım 7 panpa... Herkese hayırlı işler..

Kadroya rastgeldim, yazayım dedim:

Ryszard Kalemba - elektro gitar
George Früchtenicht - bas gitar
Jan Sundermeyer - konga ve flüt
Jerzy Sokolowski - elektro gitar ve vokal
Manfred Stadelmann - bateri ve vokal

http://www.rapidshare.com/#!download|72|424913940|walpurgis_-_queen_of_saba.rar|61093.665

Grateful Dead - American Beauty

2010-09-24T07:11:00.000-07:00

Grateful Dead daha önce de buraya konuk olmuştu. O vakit Live Dead albümünü yayınlamıştık. O zamanlar pek değinmemiştim gruba. Yine değinesim yok ama basit bilgiler sunabilirim.

60'larda Jerry Garcia önderliğinde piyasaya çıkan bir grup Grateful Dead. Rock, folk, blues, country, psikedelik ve daha bir çok müzik türünü albümlerinde icra ediyorlar. İlk yayınladığımız albüm psikedelik tarzlarının en güzel örneklerinden biriydi.

Kadroları ilk kuruldukları dönem 5 kişiden oluşuyor. Bu 5 kişinin 4'ü 30 yıl boyunca grupla beraber çalıyorlar. Yalnızca klavyeci Ron McKernan1965-1972 yılları arasında çalıştıktan sonra grupla beraber olamıyor ve 1973'te hayata veda ediyor. Sonrasında 30 sene boyunca grubun ana 4 elemanının yanına yeni müzisyenler ekleniyor, çıkıyor ve 1995'e kadar müzik yapıyorlar. 1995'te, ben henüz Edirne'de ve ilkokulda azılı bir Rafet El Roman fanatiğiyken, Jerry Garcia'nın vefatı sonrası ellerini ayaklarını müzikten çekiyorlar.

American Beauty (1970) albümünün ne psikedelik rock ile ne de progressive rock ile pek alakası var. Daha çok country ve folk arasında bir yerlerde. Ancak dönemin en ruha işleyen albümlerinden biri. Açılış şarkısı Box of Rain bilhassa sözleriyle beraber dikkat edildiğinde dönemin çiçek çocuklarını gayet iyi resmedebilecek bir şarkı. Ayrıca aşağıda da linkini paylaştığım videoda duyacağınız Ripple da baya keyifli bir çalışma.

Yollarda sakince, huzurlu bir yolculuk için gayet net bir albüm diyerek lafımı kapatıyorum.

http://rapidshare.com/files/420981624/Amerae_can_BEAUTY.rar

Aşağıda Freaks and Geeks dizisinin son bölümünün son sahneleri yer alıyor. Dizinin ana karakteri Lindsay, okul kantininde tanıştığı bir çiftten Grateful Dead'in American Beauty albümünü alır. Evinde dinler.. Ardından çiftin yaz için kendisine yaptığı teklifi kabul eder. Teklif, Lindsay'nin çiftle beraber yaz boyunca Grateful Dead konserlerini takip etmesidir. Ailesini kandıran Lindsay, yakın arkadaşıyla beraber çiftimizin minibüsüne kaçar...

Freaks and Geeks ayrı bir meseledir. 70 sonlarını ve 80 başlarını anlatan, anlatırken Rush'tan, Zeppelin'den, Grateful Dead'ten bahseden bir diziydi. Torrentler, rapidshare'ler ile artık çok kolay bunları izlemek. Azılı bir 70'ler sevenseniz bir göz atmanızı tavsiye ederim..

Gunesh Ensemble - Rishad Shafi Presents: Gunesh

2010-09-21T04:07:00.000-07:00

Merhabalar.

Ülke ülke gezmeyi bıraktım. Uzun zamandır yoktuk. Araya tatil girmişti, tatil dönüşü KPSS moral bırakmayınca ben de pek ilgilenememiş bulundum. Bugün rapidshare'i incelerken aklıma geliverdi de; bi grup ekleyim dedim.

Grup Türkmenistan'dan. Toplamda 1984 ve 1999'da çıkmış iki stüdyo albümleri var. Her iki albümde de kadrosu 10 kişiden oluşuyor. Bugün paylaştığım albüm 1999 yılından bir derleme. Bu albümde toplam 16 müzisyenin emeği bulunuyor.

Grup fusioon ve jazz arasında bir çizgiye sahip. İlk albümleri Sovyetler zamanında çıkıyor. Burada daha önce kaliteli bi sovyet grubu paylaşmayı istemiştim. Nasip Türkmenlere imiş.

Albüm -kendi adıma konuşuyorum- kendisinden beklenilmeyecek derecede iyi. Rishad Shafi diye bir adamın etrafına topladığı müzisyenlerle muhtemelen tüm Avrupa ve Amerika'daki fusioon/jazz tarzı progressive müzik yapanlara ders vermesi gibi bir durum var. Rishad Shafi de bateriyi ve perküsyonu çalıyor grupta.

Bu albümde de 12 derleme şarkı var. Hangi albümden kaç şarkı alınmış araştırmadım. Süre 65-66 dakika arası. Şarkıları çok uzun tutmamışlar. Maksimum 8.5 dakika. Bunu söylüyorum, çünkü biliyorum ki uzun şarkıları sevmeyebilenler oluyor. Baştan notumu düşeyim ben.

Bugünlük bu kadar. Umarım bi ara hızlanırız albüm paylaşımı konusunda. Ayrıca buraya yeni yazarlar eklesek mi diyorum.. Burada yazmak/paylaşım yapmak isteyen varsa bi şekil irtibata geçebilirler..

Herkese iyi dinlemeler dilerim, şimdilik hoşçakalın.

http://rapidshare.com/files/420328325/gunesh_ensemble_-_same.rar

The Shiver - Walpurgis

2010-07-23T17:18:00.000-07:00

Sıcağın kibar tabirle insanın amına koyduğu şu gecede, sıkıntı da yan etken olduğu için çok uzatmayacağım bu sefer.

The Shiver da İsviçreli bir grup. Albümleri Walpurgis 1969 piyasaya çıkıyor. 5 kişilik grup albümde armonika ve flüt dışında klasik entrumanları kullanmışlar.

Albüm güzel bir albüm. Progressive demeden önce psikedelik demeyi tercih ederim. Dönemin psikedelik gruplarına yakınlar yani. Amon Düül'den öte Jefferson Airplane'ler ama bu iki gruba da çok benzediklerini söyleyemem. Psikedelik yapılarına progressive dışında blues öğeler katmışlar. Sonucunda da güzel bir albüm çıkartmışlar. Kolay dinlenir olduğu için, progressive görüşüyle değil, otobüsteki yolcu kafasıyla tavsiye ederim.

http://rapidshare.com/files/408706662/The_Shiver_-_Walpurgis__1969_Swiss_Heavy_Progressive___NMR_192_.rar

Bu da geceyi şenlendirebilen, tatil yöresine de pek bi keyifle gidecek bi Camel şarkısı. Konser üstelik:

Brainticket - Psychonaut

2010-07-22T16:51:00.000-07:00

Selam,

Son dönemlere kıyasla kısa bir aradan sonra beraberiz yine. Luksemburg'tan sonra İsviçre durağımız. İsviçre'den paylaşılacak çok grup var, ama ne kadarı yetişir bilemiyorum. Bir sorun çıkmaz ise Temmuz 27'sinde Ankara'ya; oradan 4-5 gün sonra Altınoluk'a; oradan da tahmini 1 hafta sonra tatile bir yerlere gideceğim. Yani salıya dek İsviçre'den hızlandırılmış şekilde ne paylaşırsam paylaşacağım.

Brainticket benim İsviçre'den tanıdığım ilk grup. Ben ilk albümleri ile başlamıştım gruba. Cottonwoodhill idi albümün adı ve dinlediğim en psikedelik albümdü. Sonrasında gördüm ki Brainticket zaten benim şahit olduğum en psikedelik grup. Hatta halüsinatif bir grup kendileri. Space rock etkisi de mevcut.

Cottonwoodhill albümü hakikaten garip bir albümdü. İddaa yeni çıkmıştı, Ankara'daydım, lise 2 bitmişti ve ben yine böyle sıcak bir ya günü bu adamları tanımıştım. Albüm ağırdı, kadının teki orgazmik sesler çıkarıyordu, yine aynı kadın "Oh, yes, and sex, I like sex" diye bağırıyordu, şehrin gürültüsüne benzer sesler kaydedilmişti, kozmikti ve garipti. Zaten sözlükte yazdığına göre kimi albüm kapaklarının arkasında "Bu albüm asit ve lsd ile çok iyi gider. Yapacağınız yasa dışı eylemlerden grup ya da yapımcı firma sorumlu değildir" yazarmış. O derece garip ve ilk albümde bunu hemen anlıyorsunuz.

Bugün ikinci albümü paylaşıyorum. Neden? Çünkü, hem hazmı daha kolay, hem klasik Alman müzik kültürüne daha yakın bir çizgide, hem de ilk albüme kıyasla daha çok sevdim. Albümde sitar, tef, tabla gibi daha çok yerel kültürlerle anılan enstrumanlar var ve bunlar hakikaten kaliteyi arttıran detaylar.

Albümü deneyin, daha da ileri gitmek isterseniz ilk albümü de indirin. Hatta direk indirin. Sevmeseniz dahi farklı bir tecrübe olacaktır.

http://rapidshare.com/files/408493197/brainticket_-_Psychonaut.rar

Efendim Fenerbahçe olarak kanatları güçlendirmeye devam ettik. Dia beklediğim bir isim değilse de yine de umut veren bir isim. Önümüzde bir forvet oyuncusu transferi var. Gyan adı geçiyor; benim ilk tercihim olmaz ama alınırsa da bir şey diyemem; ama umuyorum ki daha iyi, daha teknik bir isim bulacaklardır.

Ayrıca Gurbet Kupası'nı da manidar manidar kazandılar. Takımı tebrik ediyorum. Santos'a ayrı teşekkürlerimi sunuyorum; bu sene de favori oyuncularımın başında olacak. Arda'ya ise ne desem karar veremiyorum. Bu adamı Fenerbahçe maçlarına çıkartmasınlar, fena sapıtıyor sonra.

Bunun dışında gece olunca, yalnızsam genel de bir sıkıntı gelirdi bana. Bu gece sıcağa rağmen gelmedi, gelmediği gibi az önce Passaparola yarışmasında çalan Barış Manço şarkısıyla neşe bile doldum. Neşeli olunca blog daha iyi gidiyor, daha aktif oluyor. Umarım bozulmaz. Bu neşeye ithafen de bugün müzikal anlamda neşenin karşılığı olarak gördüğüm müzisyenlerin birinden, David Byrne'den bir şarkı ekleyeceğim yazımın sonuna. Talking Heads zamanından kalma bir şarkı, ama solo şekilde ve canlı söylüyor.

Herkese esenlikler dilerim..

No Name - The Secret Garden

2010-07-19T06:33:00.000-07:00

No Name 1993 yılından beri müzik yapan bir grup. Lüksemburglular ve ülkenin çıkardığı sayılı progressive rock gruplarından kendileri. Şu ana dek en sonuncusu 2006'da çıkmış olan 4 adet studyo albümleri var; ilaveten bir toplama albümleri birkaç tane de lp ve benzeri çalışmaları bulunuyor. Grup 6 kişiden oluşuyor.

The Secret Garden albümü 1995'te çıkmış. Albüm 11 şarkıdan oluşuyor ve yaklaşık 63 dakika. Müzik olarak daha önce yayınlanmış bir çok albümün gerisinde. Ne var ki yine de neo-progressive rock severler için güzel bir albüm. Yer yer Marillion tadı yakalansa da, Marillion kalitesi beklemeyin. -Hatta Marillion dışında hiç bir neo-progressive rock grubundan o kaliteyi beklememek lazım.- Marillion dışında kimileri Pendragon'a benzetmiş; bana ise daha çok Arena tadında geldi. Sağlam bi yapıları var; zira 2 tane 12 dakikalık şarkıyı kotarmasını bilmişler. hatta A Tale of Mr Fogg şarkısının gayet güzel gitar melodileri içerdiğini de söyleyebilirim.

Neo-progressive olmaları ve 90'lar sonrası çıkmaları kötü izlenim bıraksa da, benzerlerinden daha iyi durumdalar bence. Dinlerken rahatsızlık vermiyorlar, "amaaaan geçiyorum ben bunu" diye bir his oluşmuyor. Sanırım beklentiyle alakalı biraz; ben beklentimin aksine gruptan hoşlandım, demek ki beklenti düşük olunca keyif almak daha kolay...

http://rapidshare.com/files/407806163/NO_NAME_______The_Secret_Garden____1995__errny_plazerna_.part1.rar

http://rapidshare.com/files/407809145/NO_NAME_______The_Secret_Garden____1995__errny_plazerna_.part2.rar

Bonus olarak da önceki gönderiyi silip buraya ekliyorum. Bu da Forrest Gump müziklerinden; baya keyifli bir şarkı:

Novalis - Konzerte

2010-07-08T16:35:00.000-07:00

Merhabalar,

Yazılacak çok şey var. Dünya Kupası, Fenerbahçe'nin durumu, bizzat benim mezuniyetim ve bunun getirdikleri... Gecenin bir vakti diye yine kısa kesecek gibiyim; grubu ve albümü özet geçer, uykuya giderim sanırım. Gitmezsem de yazarım uzun uzun.

Öncelikle bir link paylaşacağım. Linkteki grubu/albümü 2. kez dinlemedim, zamanım yoktu. Fakat bugün bu blog varsa ve ben bir progressive rock sever isem bunda en büyük pay sahiplerinden biri Mert Göçay'dır, ki kendisinden sanırım daha önce bahsetmiştim buralarda, ve bu grup da kendisinin grubu. Grubun adı Nemrud ve söylenene göre Türkiye'nin ilk progressive rock konsept albümü. Dinlediğim tek atımla güzel demekten çekinmem, hatta baya güzel, Türkiye'de daha önce görmediğim bir progressive anlayışı; daha Avrupa tarzına yakın durumda. Ancak yer yer o 90'lar sonrasına ait sert tınılar duymak hoşuma çok gitmedi; yine de günümüz standartlarının katbekat üstünde ve space tadında Almanımsı bir albüm ve kesinlikle dikkate alınmalı..

http://www.myspace.com/nemrudmusic

Novalis, Almanya'dan Hamburg kentinden çıkan bir grup. 5 kişiler. 73-85 arası düzenli bir şekilde 11 albüm yapıyorlar. Son dönemleri biraz bozulma sürecine girse de genel olarak albümlerinde belli bir seviyeyi koruyorlar. Yer yer Eloy'dan mı etkilenmişler yoksa bana mı öyle geliyor bilemiyorum ama benzerlik var gibi.

Grup adını alman şair Novalis'ten alıyor. Novalis'i duymadıysanız; fakat çiçeklere, böceklere, doğaya, aşka dair güzel sözler, dizeler seviyorsanız takip edin diye ayrı bir parantez açıyorum. Romantizm akımının en başarılı şairlerinden gibi. Şairin bu karakteri grubu da etkiliyor. Klavye etkileşimli albümlerini Novalis'in de etkisiyle bol bol romantizm akımından etkilenip şarkılarında bol bol doğayı işliyorlar, akıldan öte duygularını ve coşkunluklarını ortaya koyuyorlar, folk öğeler kullanıyorlar. Zaman zaman da bunu bizzat Novalis'in şiirlerini şarkı sözü şeklinde kullanarak yapıyorlar. Almancanız varsa "Wer Schmetterlinge lachen hört" şarkısına bizzat dikkat edin derim.

Konzerte albümü 7 şarkıdan oluşuyor. Yaklaşık 1 saatlik bir albüm. Wer Schmetterlinge lachen hört dışında Impressionen ve Es färbte sich die Wiese grün şarkıları benim dikkatimi çekenler. Kapanış şarkısı 20 dakikalık Sommerabend da 5 bölümden oluşan ve yine dikkat çeken çalışmalardan. Albümde 3 tane de bonus şarkı bulunmakta, ne var ki bendeki albüm bu şekilde olmadığı için bu bonusları paylaşamadım, kusra bakmayın.

http://rapidshare.com/files/405821850/konzerte.rar

Dünya Kupası için ilk günden Uruguay ve Almanya'yı destekliyordum. Bunların yanında Tim Cahill ve İtalya da desteklediklerim arasındaydı. Sonradan da Slovakya'yı ekledim bu listeye.

Uruguay ve Almanya'nın elenmesi için "futbolun adaleti yok" demekten fazlası gelmiyor içimden. 3.lük maçında kimi tutacağımı da bilmiyorum; finalde desteğim Hollanda'ya.

Vuvuzela yer yer beni de inanılmaz gerse de futbolun bi güzelliği gibi geliyor bana. Anlamsız, nedensiz, ucuz, yüzeysel şeyleri seviyorum futbolun içinde. Boş boş anıran 150-200 kişilik bir taraftar grubunu, kendisini politika üzerinden tanımlayan ve bu yönde işler yapan 10 bin kişilik bi gruba yeğlerim. Vuvuzela da bu boşluk, anlamsızlık, ucuzluk ve yüzeysellik fazlasıyla anlam buluyor.

Turnuva genel olarak güzeldi, güzel de devam ediyor. Gerçi finalin adı güzel top oynayan ekiplerle süslenmedi ama Suarez'in eli, hakemler, vuvuzela, Maradona, Yeni Zelanda ve daha bir çok şey inanılmaz keyif kattı, falan filan...

Fenerbahçe'ye değinmek için erken. 3 transfer var ve üçü de beni tatmin etmiş durumda. Lig bittiğinde "Daum gidecekse, sadece Aykut için gitsin; yoksa kalsın" diyordum. Kalmasından da yanaydım da Aykut gelince diyecek bir lafım kalmadı; umutla bekliyorum.

Kanat transferi için ismi geçen oyuncular beni baya heyecanlandırsa da öncelikli hedefin forvet olmasından yanayım. Sonrasında Hazard mı olur, Krasiç mi gelir, Sanchez sürpriz mi gelişir ya da yine beklenmedik bir yerden beklenmedik ve az tatmin eden bir isim mi çıkar bilemem, ama forvet transferi iyi olursa diyecek birşeyim kalmaz..

Böylesi yüzeysel futbol yazılarıyla da kapıyorum bu yazıyı. Nemrud dinlemeyi unutmayın, şans verin en azından. Şansı da tek bi şarkıya değil albüme verin.

Bonus olarak aman aman bir şarkı koymuyorum; benim sevdiğim bi şarkı. Basit, sakin.. Camel'dan..

Missing Link - Nevergreen

2010-06-23T03:55:00.001-07:00

Yegane albümünü 1972 yılında çıkarmış bir grup Missing Link. İlk dönem Embryo'yu andırıyorlar. Zaten klavyecileri Dieter Miekautsch da sonradan Embryo'ya geçmiş. Ek bilgi olarak davulcuları da Sahara'ya geçmiş ileriki yıllarda.

Albüm jazz havasında. Yer yer gayet melodik. Klavye severler için zaman zaman güzel sololar mevcut. 7 şarkıdan oluşan albümde klasik enstrumanlardan (bass ve elektro gitar, davul, klavye) farklı olarak bir de saksafon var.

İtiraf etmem gerekirse albümü baştan sona son dinlemem yanılmıyorsam 2005-06 öğretim yılındaydı. Yüklemeden önce iyi olduğu aklımdaydı; o sebeple yükledim; sonra da hızlıca bir iki şarkıya bakıverdim. Biraz bu sebeple, biraz üşengeçliğimden, biraz da hevesim yok diye kısa bir yazı oldu...

http://rapidshare.com/files/399820707/Missing_Link_-_Nevergreen.rar

Hoelderlin - Hoelderlin's Traum

2010-06-16T15:31:00.000-07:00

Hoelderlin, 72-81 yılları arasında 6 studyo ve bir de konser albümü yayınlamış bir grup. Yıllar sonra 2007'de bir de "8" isiml ibir albümleri çıkmış. Ben de sadece ilk iki albümleri bulunduğu için grup hakkında geniş bi yorum yapamayacağım.

Grubun ilk albümü Hoelderlin's Traum; yani Hoelderlin'in rüyası. Albüm de 3 ayrı flüt var; bunun yanında yaylılarda çello ve keman var. Bunların yanında ilginç olarak 2 Hint enstrumanı var; sitar ve tabla. Vokaller dişi ve Almanca.

Grup progressive-folk diye nitelendiriliyor. Lakin, gayet yer yer senfonik olabiliyorlar. Hatta folk tipi müzik yapan bu tarz gruplarda genelde folk öğeler fazla önde olurlar; albümde progressive olarak folk kadar tatmin etmeyebilir. Yalnız Hoelderlin de bu söz konusu değil. Grup folk ve progressive rock kavramlarını en güzel birleştirmiş gruplardan, belki de en güzeli. Öyle ki; GEPR'de, bugün paylaştığımız albümleri Yatha Sidhra, Amon Düül II ve Jefferson Airplane albümlerine benzetilmiş.

Diyecek çok şey var bu albüme dair; ama havanın sıcaklığından mıdır, kendi kaprisimden midir ya da genel geçer sorunlardan mıdır, bilemiyorum, kısa kesiyorum yine. Güzel bir albüm. Motivasyon sorunu olmazsa haziran ayı bitmeden 2 ila 4 albüm daha yükleyip; Almanya'yı geçmek istiyorum. Novalis ve Missing Link grupları aklımda; belki bişiler ekler yahut kendim bir toplama yaparım..

Herkese iyi haftalar; yaz geldi, öğrencilere iyi tatiller..

http://rapidshare.com/files/399819033/hoelderlin_s_traum.rar

Floh de Cologne - Lucky Streik

2010-06-02T11:51:00.000-07:00

Merhabalar,

Belli bir süredir yoktuk. Almanya'dan devam ediyorum. Pek progressive bir şekilde döndüğümüz söylenemez, ama Krautrock demekten çekinmemize gerek yok.

Floh de Cologne bugünkü yazımızın konuğu.

Grup kalabalık; 8 kişiler. Bu kalabalık keyifli bir çok sesliliğin yanında teatrel yapıyı da beraberinde getiriyor. Öyle ki dinlerken yer yer tiyatro oynadıklarını ya da kabare yaptıklarını; yer yer bir manifesto okurmuşçasına da insanlara seslendiklerini düşünebiliyorsunuz.

Grup progressive değil dedik. Haliyle sevmeniz de önceki albümlere kıyasla zor olabilir. Müzikal olarak her ne kadar keyif verseler de ön planda oldukları nokta duruşları, şarkı sözleri ve sahneleri. Ciddi anlamda politik bir grup. Kapitalizme, nazizme ağır laflar sokarken diğer yandan da Marx'ı anıyorlar.

1966-1983 yılları arasında aktif olan grup toplamda 1970-1980 yılları arasında kimisi studyo kimisi konser 10 albüm sığdırmışlar. Bunun yanında grup olarak çeşitli sanatçıların şarkılarından oluşan derlemelerde de sık sık yer almışlar. Dönemin Almanyası'nın Krautrock'ı üzerinde iz bırakmışlar yani.

Grup şarkılarını Almanca söylüyor. Bu bir eksiklik olabilecek durumda indirecekler için.

Bugünkü albüm Lucky Streik albümü. Geniş ve uzun bir albüm. 16 şarkıdan oluşan albüm yaklaşık 75 dakika sürüyor. Albümde yer yer birleştirilerek çalınmış şarkılar da mevcut; iki şarkı bir arada; zira albüm konser albümü.. Albümdeki "Wenn Es Brennt + Streikposten + Luege Zum Abschied" şarkısındaydı yanılmıyorsam Ankara'nın adı geçiyordu; ne anlattığı net hatrımda kalmış değil. Bunun yanında albümün en keyifli şarkılarından biri de Was Ein Kommunist Trinken Darf (Bir komünist neleri içmek de serbesttir?). Almancanız varsa ve biraz politikayla da ilgiliyseniz seveceğinizden eminim.

Son olarak aklımda kalan 3-5 bilgiyi paylaşayım. Grup adından da anlaşıldığı üzere Köln şehrinden. Sanat hayatları boyunca 3000'den fazla konser veriyorlar. 1977 yılında Rotkäppchen (Kırmızı Başlıklı Kız'ın Almancası) isminde bir albüm yapmışlar. 6 Eylül 1970'te Almanya'da düzenlenmiş "Love-And-Peace" festivalinde de Jimi Hendrix'ten sonra sahne almışlar, ki söylenene göre bu Hendrix'in son sahneye çıkışıymış. Ayrıca mevzu bahis festival de kadrosu göz önüne alınırsa dönemin Almanya'sı için adeta bir Woodstock olmuş diyebilirim.

http://rapidshare.com/files/394504147/Floh_De_Cologne_-_Lucky_Streik__Rock-Jazz-Rakete_.rar

Bir paylaşımı da eskilerden bir grup için yapacağız. Sume'yi Grönland'tan albüm yayınlarken 2 albümüyle paylaşmıştım. Geriye kalan bir albümleri daha varmış; ancak ben de mevcut değildi. Bir arkadaş son kalan albümü de istemiş. Onu ekliyorum. Ben dinlemedim, ancak hakkındaki yorumlar güzel. Grubun ilk albümü. Sanırım jazz-progressive arasında konsept bir albümmüş. Umarım iş görecektir.

http://rapidshare.com/files/394534455/sume_-_sumut___73__Greenland_.rar

Bonus olarak Floh de Cologne videosu ekleyecektim; lakin Youtube'da paylaşıma açılmamış; başka sitelerde de anlayamadığım teknik problemler yaşadık. O sebeple aşağıya bağlantıyı koyuyorum; dileyen deneme sürüşü amacıyla tıklayabilir:

Floh de Cologne - Fliessbandbaby + Ohne Dich

Gila - Gila

2010-05-15T14:32:00.001-07:00

Almanya sahnesinden devam ediyoruz. Bu gece grubumuz Gila. Grubun ilk albümünü paylaşıyorum. Space rock'ın en güzel, en asil albümlerinden biri bana kalırsa. "Acid" dediğimiz tarzın/sesin gitar ile baya baya coştuğu bir albüm. Albümde bongo ya da tabla gibi etnik enstrumanlar var. Albümün iki adı var. İlki "Gila"; ikincisi "Free Electric Sound". Haliyle yer yer elektronik havayı da yakalıyorsunuz.

Grup 1971'de çıkıyor. Stutgart'lılar. Toplamda 2 studyo 1 de konser albümü çıkartmışlar. Ben de ikinci albümleri şu an için mevcut değil; ancak bildiğim kadarıyla daha etnik bir havası varmış. Fakat ilki kadar beğenilen bir albüm de değil. Belirtmeden geçemedim.

Grubun gitaristi ve lideri sonraları Guru GUru ve Popol Vuh'ta da çalışmış; ayrıca aynı eleman mı bilmiyorum ama Amon Düül ile de çalışmış elemanları var. Grubu Pink Floyd ile de karşılaştıranlar var. Blog'u takip edenler az çok benim fikrimi tahmin edebilirler ama yine de belirtmek istiyorum; alakası yok; çok daha iyiler.

Krautrock tarihinin en güzel, en özel albümlerinden biri. Keyfini sürün...

http://rapidshare.com/files/387764128/Gila_-_Gila__1971_.rar

Efendim, geçen liseyi ziyaret ettiğim günlerden birinde 2010 Kültür Haftası programına göz gezdirdim. Film gösterimleri var; filmlerden biri de Forrest Gump. Yani artık lisede gösterim için zamanı geçmiş olsa da güzel filmdir. Eve gelince açtım izledim ben de... Filmin müzikleri inanılmaz güzeldir; izlerken unuttuğum bir şarkıyı hatırladım. Vaktiyle İstanbul'dan Tekidağ'a geçmiştik bayram sebebiyle ve oradan da Edirne'ye gidiyorduk. Yağmur vardı; ben solda pederin arkasında oturuyordum ve walkmen'imde bu şarkı çalıyordu. O şarkıyı dinlediğim an net hatrımda; zira birkaç sıkıntım vardı ve yol boyunca o dertleri düşünmüştüm.

Neyse; kendi adıma güzel bi nostalji oldu. Anlamlı oldu. Bu yazının da bonusu bu olsun dedim:

Lightshine - Feeling

2010-05-07T15:50:00.000-07:00

Ve Almanya...

Açılışı kişisel favori albümlerimden biriyle yapıyorum. Bence hak ettiği takdiri görmüş bir albüm değildir. Örnek bir Krautrock albümü. 1973 yılında grubun tek albümü olarak çıkıyor. Yer yer Amon Düül yer yer Eloy tadı var; ama kendine has ve orijinal. Gitar ön planda olan enstruman; klavye yok sanırım; flütün de kullanımı az ama baya baya güzel. Özellikle albümün ilk iki şarkısı çok güzel bir açılış yapıyor.

http://rapidshare.com/files/384933508/Lightshine_-_Feeling.rar

Bu da son dönemde gördüğüm en duygu dolu videolardan biri benim için. Her iki voleybol takımımızı da tekrardan tebrik ediyorum.

Trace & Focus

2010-05-02T11:05:00.001-07:00

Mayıs ayı ile beraber Hollanda'ya veda ediyoruz. Benzer iki gruptan bahsedeceğim bugün. İlk grubumuz Trace. Benim tanışmam yanılmıyorsam 2003-2004 öğretim yılında gerçekleşmişti. O dönem yatılı okuduğum lisede; geceleri radyo dinlemek keyifli bir etkinlikti. Açık Radyo'da Metin Akmansoy diye bir progressive rock severin programı vardı; Trace ile tanışmamı da o program sağlamıştı.

Grup önce Ekseption adı ile çıkıyor. O dönemleri pek parlak sayılmaz. Sonrasında Trace oluyorlar. Tarz olarak Focus ile Emerson, Lake and Palmer arasında; klasik müzik altyapılı bir yerdeler. Müzik hayatları süresince 3 albüm yapıyorlar. Progressive rock çevresinden kabul görseler dahi çok uzun yaşamıyorlar. Muhtemelen plak şirketleri ile alakalı bir durumdur. Grubun aşağıda linki bulunan ikinci albümü Birds ve kendi adını taşıyan ilk albümü hakikaten güzel. Son albümlerini indirmeme rağmen henüz dinlemediğim için bir yorumda bulunmuyorum.

Birds albümü dikkat çeken bir albüm. Zira albümde bateride Marillion'ın bateristliğini yapan Ian Mosley bulunuyor; bunun yanında Curved Air'den Darryl Way de konuk sanatçı olarak kemanları çalıyor. Albümde 2 adet Bach yorumu var. İlki 2.5 dakikalık Bourree ve diğeri de yaklaşık 8 dakikalık Opus 1065.

Birds albümü bir başyapıt değil; ama denemeye değecek bir albüm. Toplamda 9 şarkıyla yaklaşık 48 dakika sürüyor. Grubun 3 albümlük serüveninde de sevenleri tarafından en beğenilen albüm. Bana kalırsa da ilk albümden daha iyi...

http://rapidshare.com/files/382750847/birds.rar

İkinci grubumuz Focus. Focus için diyecek çok şey yok aslında. Türe yakın insanlar fazlasıyla tanıyorlar. Bugün paylaşıyor olmamın sebebi Hollanda'dan gruplar koyarken Focus'u pas geçmeyi gönlümün kaldırmaması. Bi şekil burayı takip edenler içerisinde eğer Focus dinlememiş varsa Hollanda adına birşeyler eksik olacaktı; bu sebeple ekledim.

Grup 1970 yılında ilk albümünü çıkardıktan sonra 1978'e dek 7 stüdyo ve 1 de konser albümü yayınlıyor. Döneminin Hollanda adına en parlak; en iyi grubu olarak duruyor. Bunda grubun deli görünümlü lideri, klavyecisi, flütçüsü, vokalisti, akerdeoncusu, şakşakçısı -el çırpıyor adam- ve hatta ıslıkçısı Thijs van Leer'in payı büyük. Tabi bu isimle bitmiyor Focus. Grubun 1976'ya dek çıkardığı albümlerde bir başka büyük isim Jan Akkerman gitarda göze çarpıyor. Haliyle böyle isimlerle başarı da geliyor.

Hamburger Concerto grubun 4. stüdyo albümü. Bu albüm sonrası 1978'e dek olan albümlerde bir düşüş oluyor. Yani bu Focus'un 70'li yıllar içerisinde sevenlerini gerçek anlamda tatmin eden son albümü; kimi sevenlerine göre de en iyi albümü; ancak belirteyim Focus'un ilk 4 albümünden herangibiri en iyi albümü olabilir.

1978'den sonra grup 3 albüm daha yapıyor. Bunlardan ilki ana kadronun yan elemanlarından bağımsız çıkıyor. Jan Akkerman ve Thijs van Leer 1985'te tekrar birleşip, ortak birşeyler yapıyorlar. Ardından 2002'ye kadar suskun grup. 2002 ve 2006'da Focus 8 ve Focus 9 albümleri çıkıyor. Focus 8 gayet tatmin edici durumda; Focus 9 ise 2000'lerin progressive rock müziği arasında fazlasıyla ışıldıyor benim için.

Albüm 6 şarkıdan oluşuyor. Yaklaşık 45 dakikalık bir albüm. Adını aldığı şarkı Hamburger Concerto 20 dakikalık ve 6 bölümden oluşan bir başyapıt denebilir. Yer yer caz, yer yer flamenko, yer yer de barok havası hissetmek mümkün. Yani ne desem az Focus için.. Uzatmıyorum o sebeple; ama referans olsun diye aşağı bonus niyetine bir videolarını ekliyorum.

http://rapidshare.com/files/382753931/Hamburger_Concerto.rar

Finch - Glory Of The Inner Force

2010-04-28T06:22:00.000-07:00

Finch, sadece Hollanda'nın değil 70'ler Avrupa'sının en önemli progressive rock gruplarından biridir gözümde. Camel, Yes ve Focus arası ama orijinalliği tartışılmaz bir müzik yapısına sahipler. Enstrumentaller. 1975-77 yılları arasında 3 albüm yapıp, sonrasında pek gözükmüyorlar. 4 kişilik klasik bir grup yapısına sahipler. Bir gitarist, bir basçı, bir baterist ve vokalistten oluşuyorlar. Gitarist Joop Van Nimwegen özellikle Steve Howe sevenleri de mest edecek tarzda bir gitarist.

Grup adını kurulduğu dönemde kadrosunda taşıdığı Vink soyadlı iki müzisyenden almış. Finch, Vink kelimesinin Flemenkçe'deki karşılığıymış. Grup kendi zamanında haliyle pek göze çarpamamış. Dönemin Hollandalı diğer grupları Focus ve Earth and Fire'ın biraz gölgesinde kalmış; ancak kimi kaynaklar grubun belli ülkelerde özellikle popüler olmasından -bilhassa Japonya- bahsediyor. Tarz olarak senfonik progressive tarzı daha uygun gibi dursa da; bence yine yer yer Canterbury havası var.

Glory of the Inner Force albümü blog'ta uzun zamandır güvenmediğim kadar güvendiğim bir albüm. Herkesi açmayacağını bilsem de türün sevenlerinin sevmemesi gibi bi ihtimali oldukça düşük tutuyorum.

http://rapidshare.com/files/379129208/_1975__glory_of_the_inner_force.rar

Bu sefer şarkı listesini düşüyorum aşağıya..

1. Register magister (9:22)
2. Parodoxical moods (10:43)
3. Pisces (9:29)
4. A bridge to Alice (13:13)
5. Colossus Part I (3:28)
6. Colossus Part II (3:36)

Supersister - To the Highest Bidder

2010-04-17T10:09:00.000-07:00

Hollanda'dan ilk olarak Supersister'ı ağırlıyoruz. Sanırım daha popüler isimlerle geçebiliriz burayı.. Bilemiyorum, zaman gösterir.

Supersister, ilk albümünü 70 yılında çıkarmış; ki benim de ilk dinlediğim albümleriydi. Albümden Mexico parçası baya bi hoşuma gitmişti de grubu tanımaya karar vermiştim.

Grup 4 kişiden oluşuyor. Garip bir durumları var; bendeki albümlerin hiç birinde gitar sesine rastlamadım. Diğer albümleri için birşey diyemem ama gitar kullanmıyorlar. Bas var, flüt var, klavye var, bateri ve perkusyon var; ama gitar yok. Ki yine de farkettirmiyor; baya keyifle dinleniyor.

To the Highest Bidder albümünde buram buram Canterbury havasını seziyorsunuz. Açıkçası o havayı diğer albümlerde de seziyorsunuz. İlk dönem Camel ya da türevleri Caravan yahut Hatfield and North isimleri burada sık sık anılmıştı; işte o isimlere dikkat edip sevdiyseniz; Supersister'ı da seversiniz. Gerçi sevmek sorun değil zaten; bana garip gelen Hollanda'dan bu tarz bi grup çıkması. her ne kadar Hollanda progressive rock konusunda gözümde gayet ileri olsa da; Canterbury ismi aklımda genelde İngiltere'yi getirir, İngiliz grupları getirir... Ama yine de çok güzel. Sakin ve keyifli bir vokal; baktığınız açıya göre sizi yormayan ve taşıyan bi müzik; hafif caz havaları... Hollanda'dan Focus ve Earth and Fire paylaşmıştım zamanında; o iki grubu da muhtemelen ülkenin bana sunduğu en iyi 2 grup olarak nitelendiririm. İşte bunlar da en bu iki isim kadar iyiler; Focus belki biraz daha uç; Earth and Fire da daha tutkulu, ama denenir...

http://rapidshare.com/files/376704978/_1971__to_the_highest_bidder.rar

Bu hafta ekliyorum bi video, bilindik birşey zaten:

Ayrıca yeri gelmişken Avrupa ikincisi ve Türkiye Kupası sahibi Fenerbahçe Acıbadem Bayan Voleybol takımı ile az önce şampiyonluğunu ilan eden Erkek Voleybol Takımını kutluyorum. Darısı basketçi kızların, futbolcuların, masa tenisinin, atletlerin ve sayamadığım diğer amatör şubelerin başına...

Aksak Maboul - Onze Danses Pour Combattre La Migraine

2010-04-09T05:46:00.000-07:00

Aksak Maboul, Belçikalı grup. Albüm 77 yılından. Garip bir albüm. Dönemine göre elektronik, doğaçlama jazz var gibi. Zaman zaman video oyunu oynuyormuşsunuz gibi, zaman zaman çocuk şarkısı havasında. Ne iyi ne de kötü bir anlamda söylüyorum bunu; progressive rock adına paylaştıklarım için de en farklı olan olabilir.

Bilemedim ne diyeceğimi.. Garip ve esprili bir albüm. Ben dinlemiş olduğuma memnunum.

http://rapidshare.com/files/371474448/Aksak_Maboul_-_Onze_Danses_pour_Combattre_la_Migraine.rar

Magma - Ëmëhntëhtt-Ré

2010-03-28T05:41:00.000-07:00

Magma'yı 22 mayıs 2009 günü bu blog'ta paylaşmıştık. O dönemler yeni bir blog iken; Emir Bey'in de dürtmesi ile grubun 2 albümünü paylaşmıştık.

O günden bugüne yeni bir albüm çıkardı Magma. Bugüne kadar henüz dinlememiştim ben albümü.

Bugün blog'a yazacağım için bir dinleyim dedim. Açıkçası büyük beklentilerim yoktu; grup 1984'ten sonra sadece 2004'te bir studyo albümü çıkartmıştı; sonradan toplanan grupların da durumu belliydi. Hesaba katmadığım şey ise grubun beyni Christian Vander ismi oldu.

Magma'nın 10. stüdyo albümü Ëmëhntëhtt-Ré'yi bugün dinledim. Albüm klasik bir Magma albümü diyeceğim, ancak bu nasıl anlaşılacak merak ediyorum. Bunu derken bu albümün ortalama olduğunu söylemek istemiyorum; Magma'nın klasik bir albümünün ne kadar muhteşem olduğunu belirtmek istiyorum. Açıkçası 2000'ler sonrası çıkmış böyle bir progressive rock albümü dinleyeceğimi sanmazdım. Beklentimin katbekat üstünde bir albüm dinledim.

Grup hakkında tekrar tekrar bilgi vermek istemiyorum; dileyenler önceki yazıya bakabilirler. Albüm içinse aklıma verebileceğim bir referans, benzetebileceğim bir grup gelmiyor. Albüm tam anlamıyla Magma albümü; Zeuhl sevenler, sevmiş olanlar için harika bir parça olduğunu söyleyebilirim; ancak müzikten ziyade daha çok "duygusal yoğunluk ya da eğlence" bekleyenler için sıkıcı olabilir, hatta olacaktır. Bu benim kişisel fikrim değil; bir çok dinleyici albümü ustalık işi olarak nitelendirirken; kimilerini sıkabileceğini de belirtmiş internetteki eleştirilerinde.

http://rapidshare.com/files/363335079/Magma_-_E-Re.part1.rar

http://rapidshare.com/files/363336152/Magma_-_E-Re.part2.rar

Bir sonraki durağımız muhtemelen Belçika. Aklımda belli gruplar yok; ama topu topu 3 grup var şu an elimde. Bir ya da iki yazıda Hollanda'ya geçerim; ardından ver elini Almanya...

Pulsar & Clearlight

2010-03-23T12:59:00.000-07:00

Selamlar,

Cumartesi günü pek sevgili çizim hocamız bizi kendi mekanına çağırınca, biz de içmeye gittik 2 arkadaş. Sonra ben o g ece alkolü farketmeden fazla alınca bi rezillik yaratmasam da biraz saçmaladım. O saçmalama ertesi gün biraz kitlenmeye dönüştü. O kitlenme, pazar gecesi uykum varken 2 saat yatakta debelenmemi sağladı; kalktım, nete girdim; lafladım, tekrar yattım. Sonrasında kendim uyuyamadım.

Dün ise bir sunum amaçlı arkadaşta toplanmıştık. Uyuyamayacağımın farkındaydım. Zira gece beni kötü etkilemişti ve bu sefer aklımda canımı sıkacak problemler net bi şekilde belirmese de uzaktan uzaktan adeta taş atarak (taşı kim attı anlamıyorsun ama atabilecekleri biliyorsun) uyutmadı. Yani 2 gündür çok uyudum diyemem. Ara ara uyku problemi yaşarım, sonra geçer. O aralardayım işte...

Bunları anlattım. Zira bugün bu iki grubu yazarken çok bir şey diyecek halim yok. Yarın sunum var, erken de kalkmam gerek, çok geç yatacağımı sanmıyorum. Uyuyabilir miyim,; bilmem ama şu kafayla da bu albümleri baştan dinlemek ve birşeyler çıkarmak zor geliyor.

2 grubumuz var. İkisi de senfonik. İki albüm de 70'lerden. Clearlight, hafif new age hafif psikedelik. 2 şarkılık 41 dakikalık bir albüm. Şarkılar adeta eşit sürelere sahipler. Uzun progressive rock eserlerini sevmezseniz; kasmayın. Vibrafon, saksafon, gong gibi aletler kullanılmış albümde. Gong'dan etkilenmişler (sanırım bazı elemanlar ortak) ve yer yer de Canterbury havası seziliyor ki, Canterbury sahnesine çok kez değinmiştik bu sayfada, hatırlar mısınız bilmem.. Clearlight Symphony de en iyi albümleri.

Pulsar'ı ise kimisi neo-prog'a benzetmiş; bence senfonikler, biraz space rock havaları var; ayrıca güzeller ve onların da en iyi albümlerini koydum. Üstelik flüt de mevcut. Yaklaşık 44 dakikalık albüm. Açılış şarkısı ve albüme adını veren şarkı albümün yarısı ve mellotron sevenler için baya keyifli bi çalışma..

Clearlight - Clearlight Symphony

http://rapidshare.com/files/363385904/clearlight_-__1975__clearlight_symphony.rar

Pulsar - Strand of the Future

http://rapidshare.com/files/363203427/pulsar_-_the_strand_of_the_future.rar

Bir sonraki yazı da Magma'ya dönüyoruz ve Fransa'yı kapatıyoruz. Sonrası için henüz birşey düşünmedim; komşu ülkelerden birine atlarız işte..

Minimum Vital & Arachnoid

2010-03-20T04:14:00.000-07:00

Efendim merhabalar,

Fransa'yı pek sevmem, Fransızca'nın da progressive rock ile güzel uyum yakaladığına çok şahit olmuş değilim. Ama yorgunluğuna rağmen, güzel ve keyifli bir hafta geçirince insanın içinden yazmak geliyor...

Minimum Vital, bugünkü ilk grubumuz. 1990 yılından beri albüm yapıyorlar; en son geçen sene bir albümleri yayınlanmış; ancak nasıl olduğu hakkında bir fikrim yok. Ben, bugün grubun 1990 çıkışlı ilk albümünü -Sarabandes- ekliyorum.

Grup ve albüm 1990 çıkışlı olmasına rağmen pek rahatsız edici değil; hatta rahatsız edici değil. Yer yer yeni bir grup anlamanızı sağlayan sesi duysanız da yakın dönem progressive rock dünyasına gayet güzel adapte olmuş bir grup. Hafif tarihsel havaları var; Gryphon'u sevdiyseniz bunu da sevebilirsiniz. Fransız folklorü de hissediliyor; bazısı da YES'ten etkilendiğini de belirtmiş internette.

Albüm 45 dakikalık bir albüm. 8 şarkıdan oluşuyor. Keyifli bir albüm, kendi adıma tek problem sözlerin Fransızca oluşu diyebilirim. Albümde akerdeon da kullanılıyor. Yukarıda yazdıklarıma ilaveten senfonik rock da seviyorsanız; gerçekten seveceğiniz bir albüm olabilir.

http://rapidshare.com/files/363196993/minimum_vital_-_Sarabandes.rar

Arachnoid de, Minimum Vital gibi senfonik progressive rock grubu. Kendi adını taşıyan yegane albümünü 78 yılında çıkartmış. Vokal açısından biraz zayıf ve yine malesef Fransızca vokallere sahip. Grup 10 kişiden oluşuyor, ama 3 kişi sadece vokaller (toplamda 6 eleman vokale katkı yapıyor) için ayrılmış. Flüt, tef, saksafon gibi enstrumanlar bulunuyor albümde.

Albüm biraz karanlık. Hazmetmesi de önceki kayıtlara oranla daha zor diyebilirim. Ancak yine de Fransa'nın 70'li yıllarda çıkardığı en güzel, en önemli progressive rock albümlerinden. Sintisayzır seviyorsanız, yahut rahatsızlığını duymuyorsanız ve az çok elinizde bir arşiv bulunsun istiyorsanız belki hemen belki zaman içinde baya sevebileceğiniz bir grup; ancak daha çok klasik albümler peşindeyseniz; sizi zorlayabilir...

http://rapidshare.com/files/362823920/arachnoid_-__1978__arachnoid.rar

Nil - Nil Novo Sub Sole

2010-03-17T11:52:00.000-07:00

Efendim geçen gün nette dolanırken "Nil" isminde Fransız bir progressive rock grubuna denk geldim. Nil, -bilenler bilir- aynı zamanda da harika bir dostumun da ismidir. Ben de haliyle kendisine gönderdim grup hakkında bilgi verici birkaç sayfayı; o da şaşırdı; grubu sordu bana... vs vs.. derken ben indirmiş bulundum.

Bugün inanılmaz yorgun bir halde döndüm eve. Dün, bugün yapılacak sunum için saatler boyu video kesme biçme işleri ile uğraşırken uykusuz kaldım; üstüne kendi evime dönerken de o bayır senin, bu bayır benim biraz yürüdüm... Yorgundum. Eve döndüm, ev halkıyla beraber topluca bir temizliğe girdim ve ardından Nil'in Nil Novo Sub Sole albümünü koydum.

İlk izlenim açısından ne söyleyeceğimden pek emin değilim. Grup, zaten ilk albümünü 1999 yılında çıkarmış. Ardından 2005'e kadar 2 albüm daha yapmış; 2005'te de bu albümü piyasaya çıkarmışlar ve son işleri olmuş. Albüm, grubun en beğenilen albümü durumunda. 6 şarkılık ve 1 saatlik bir albüm.

King Crimson ile reddedemeyeceğim benzerlikler taşıyor grup. Ama bu sadece müziğin yapılışı açısından böyle duruyor. King Crimson'daki deha ile pek boy ölçüştüklerini söyleyemem. Grup olarak kendi dönemlerinde çıkmış progressive rock gruplarının önündeler ama 70'li yıllardaki lezzetin yakınında sayılmazlar. Albümde günümüz progressive rock gruplarının "Bakın ben progressive olacağım" duruşu var gibi. İşte tam da bu durum albümü dinlediğinizde albümün 90'lı yıllara ait olduğu izlenimini veriyor. Ama yine de Anglagard seven iyi progressive rock severler var; Anglagard'ı öylesi sevenler bu grubu da sever... Anglagard ve King Crimson da güzel referanslar... Ben ne diyeceğimi bilemedim.. Grubu dinlerken sıkılmadım, tekrar çalsa yine sıkılmam ve dinlerim ama durup dururken açar mıyım? Tartışılır. Fakat eklemeden bitirmek istemiyorum; zaten paylaştığım her grubu da durup dururken açtığım söylenemez...

Neyse, lafı uzatmıyorum. Albüm aşağıda. Kapağı benim hoşuma gitti. Fransa'dan 6 grup sunacağım; toplamda 3 yazıda hallederiz...

http://rapidshare.com/files/363329423/nil.part1.rar

http://rapidshare.com/files/363330324/nil.part2.rar

Notumuzu düşelim. Nil, albüm borcun var bu blog'a.. Acelesi yok ama adını anmışken hatırlatmak istedim. İsterim...

Triana & Gotic

2010-03-10T11:21:00.000-08:00

Merhabalar,

İspanya'dan son 2 grup; bir sonraki yazıda Fransa'ya geçeceğiz. İspanya'daki son yazıyı da alakasız bir kaç konuyla süsleyeceğim.

Alice ile başlamak istiyorum. Dün gece 3 boyutlu izleme fırsatı buldum. 3 boyut baya keyifli ama dublaj hoş değil. Ben 3d izlediğime memnunum, bir de orijinal haliyle indirirsem, ne ala olacaktır.

Film beni tatmin etti. Tabi başrol oyuncusuna olan sevgim -bilen bilir, In Treatment'ın ilk dönemini izlerken de baya bi hoşuma giderdi-, Tim Burton'dan çok büyük beklentilerimin olmaması (severek izlerim, yanlış anlaşılmasın) ve Johnny Depp illa etkilemiştir. Zira hayal kırıklığına uğrayan arkadaşlarım da oldu. Ama bana beklediğimi verdi, keyifliydi. Kitabını sevdiyseniz geçirdiğiniz vakte üzülmezsiniz.

Mia Wasikowska'yı dizi dışında ilk kez izledim. Dublajlı izleyince pek sağlıklı karar veremeyebilir insan ama ben beğendim. Role yakışmış, vücud dilini iyi kullanmış.. Umarım güzel olur geleceği, yitip gitmez..

Bu da BONUS olsun...

Mia Wasikowska

Malumunuz Fenerbahçe kötüydü son dönemlerde. Bense 3 yıl sonra futbol açısından ilk kez tatmin oluyordum ama ne var ki takım arka arkaya oynadığı 7 maçı kazanamadı. Bursa ile oynanan kupa rövanşı dışında hiç bir performans beni kızdırmamıştı. Bu hafta performans açısından yine kızmadım, ama tatmin edici değildi. Hoş olan, kazandık. Onca güzel maçın üstüne oynamadan kazandık. Güzel. Bu sene gitsin böyle artık. İlk 8 haftadaki gibi nispeten sıkıcı ama skor elde eden oyun. Seneye toparlarız en baştan...

Andre Santos'un gol atması ayrı keyif vericiydi adıma. Maçın ilk yarısında yollarda, ikinci yarısında da stattaydım. Dolayısıyla yukarıdaki resimdeki çifti izleyemedim. Maç sonrası antu'dan, sözlükten yorumları okudum; bir de Güiza'nın bir pozisyonuna tepkilerini izleyebildim. Maçtan sonra bir kaç Fenerbahçe blog'unda hemen paylaşıldı resim. Konu ortak; herkes kendisine böylesi bi evlilik ve gelecek hayal etmiş, kendini görmüş. Aynı şey benim için de geçerli. 50 sene sonra o statta böylesi şekilde maç izlemek ve "50 sene evvel Alex vardı" diye etrafına sıkıcı olabilecek hikayeler anlatmak... Hakkaten güzel hayaller bunlar.

Marillion konseri vardı hafta içi. 2 ayrı kısma bölünmüştü konser. İkinci yarı ve bis nispeten daha iyi geçmiş olsa da... Yok, yetmedi bana. Yani akustik olayı zaten pek iç açıcı gelmiyordu. Steve Hogarth da bi garip duruyordu sahnede. Ya da normal duruyordu ama "Marillion izlerken" bu şarkıları dinlemek bana garip geliyor. Konseri izleyen arkadaşlar da Fish dönemine aşina insanlar olduklarından bana hak verdiler. Ne var ki diğer yandan "Zaten akustikti, bence çok güzeldi" diyen kesim de varmış. Olabilir, beklentiyle alakalı. Ben, ilk dönemden çalmayabileceklerini düşünerek gittim ama iyi bir konser için ilk dönem şarkılarına ihtiyacım vardı; kimisinin bunlara ihtiyacı yoktur. Ama şunu eklemek istiyorum. Akustik kısmını bir yana bırakırsak; Marillion'ın elimdeki Steve Hogarth dönemi konser albümleri izlediğim konserden daha iyi duruyorlar...

Yine de pişman değilim. Amatör grupları, lise konserlerini ve alakasız organizasyonlarda izlediğim performansları saymazsak; en kötü performanstı. Ama, dünya gözüyle Marillion izledim. 20 sene sonra sorarlarsa "O gün ne yaptığımı hatırlamıyorum" demek yerine "Kötüydü konser yaa.." diyebilirim..

Müzik kısmına geçmeden son eklemek istediğim de şudur: Şu seneye dek tek bir an pişmanlığını yaşamadığım okuldan ve gelecekteki meslediğimden beni soğutan tüm fakülte elemanlarıma teşekkür edeceğimi belirtmiştim. Teşekkürlerimi sunuyorum..

Gelelim albümlere..

Gotic, 77 yılında tek albümünü çıkartıp yok olmuş bir İspanyol grup. 7 kişilik bir kadrolar. Tek albümleri olmasına rağmen İspanyol progressive rock dünyası için gayet önemli bir isim durumdalar. Senfonik bir yapıları var. İspanya'dan çok farklı bir hava diyebilirim.

Albüm enstrumental bir albüm. Hafif fusion havası var. 7 şarkılık bir albüm ve 10 -11 dakikalık son şarkıyı saymazsak 4-5 dakikalık şarkılar yapmışlar. Albüm de flüt de kullanılmış; eğer Camel'ın Snow Goose albümünü ve oradaki flütü seviyorsanız; bu albüm de gayet tatmin edici olacaktır. Aslında, flüt sevmenize gerek yok; Snow Goose albümünü keyifle dinlediyseniz yeterli olacaktır.

http://rapidshare.com/files/357541806/Gotic_-_-Escenes_-_1978.rar

Triana, İspanya'dan yetişmiş en büyük progressive rock gruplarından biri olarak nitelendirilir. Kimisi için hatta en iyisi.

75-83 yılları arasında 6 albüm yapmışlar; sonrasında 13 senelik bir ara verip 96'da tekrar studyoya girmişler. En sonuncusu 2007'de olmak üzere 96'dan sonra 3 albüm daha çıkarmışlar.

Ben de tüm albümleri yok. Elimdeki albümler içinde de aşağıdaki ilk albümleri en iyi albüm gibi duruyor. Yer yer caz havası olsa da pek hissetmeyedebilirsiniz. Tarz olarak Gotic gibi senfonik demek en doğrusu olur. İlginç olarak flamenko gitar kullanıyorlar.

Ne diyeceğimi çok bilemedim grup için... Yazı da biraz üşenmeye sardı.. Burada kesiyorum bu yüzden; ama bugünkü gruplara kefil benim, referans benim; ekleyim.

http://rapidshare.com/files/357563291/Triana_-_El_Patio__1975___Remast.___caratulas_.rar

Fusioon - Minorisa

2010-03-02T09:22:00.000-08:00

İspanya'nın progressive rock en önemli gruplarından birine geldik. Fusioon grubu 1972-75 yılları arasında 3 albüm yapmış 4 elemandan oluşan bir grup. İlk iki albümlerinden sonra bugün paylaştığımız Minorisa albümünü yapmışlar.

Ben grupla vakti zamanında beni ciddiye alıp; bana 5 cd yapmış bir progressive rock sever yoluyla buluştum ama asıl tanışmam Berk'in beni grup hakkında uyarmasıyla oldu.

Minorisa albümü 3 şarkıdan oluşuyor. Ortak kanaat albümün klavye ve mellotron kullanımının oldukça başarılı olduğu. Bu sebeple de albümle ilgili tek ortak referans bir çok insan için Keith Emerson ve dolayısıyla ELP oluyor. İnsanların albüm hakkında ELP konusunda hem fikir olmalarının yanı sıra; Le Orme, King Crimson, Gentle Giant, Camel ve hatta Zappa'nın isimler de yine albümün ve grubun dinleyicileri tarafından anılmış gruplar.

Albümün 38 dakika civarında. 3 şarkı için uzun sayılabilecek bir süre; ancak şarkılardaki geçişlerin yumuşak olması, şarkıların kendini pek tekrar etmemesi albümü oldukça özel kılıyor. Albümü anlatacak çok kelime bulamıyorum; ama genel anlamda klasik bir progressive rock severseniz; sevmeniz muhtemeldir. Yok, daha çok Camel, Eloy tarzı progressive rock'ın görünürde ünlü olan gruplarını kısmen seviyorsanız; ağır gelebilir. Ama bana kalırsa; tarz ile hiç alakanız olmadan şu blogta yayınlanmış 3-5 ismi dahi sevdiyseniz grubun son albümünü denemeye değer.

http://rapidshare.com/files/357504570/Fusioon_-_Minorisa.rar

Bir sonraki yazıda son kez İspanyol grupları olacak. Ardından rotamız haliyle Fransa olacak.. Herkese iyi günler, haftalar, martlar..

Itoiz & Amarok

2010-02-23T15:27:00.000-08:00

Uykusuzluk nelere kadir...

İspanya'dayız. İki grupla açıyoruz. İkisi de progressive folk tarzında. Bu yazıyla beraber İspanya'dan folk tarzını da geri de bırakacağız. Önümüzdeki yazı Fusioon grubu paylaşılacak, ki o grup da İspanya'dan grup paylaşmak adına sabırsızlanmamı sağlayan gruptur.

Amarok, nispeten daha yeni bir grup. İsmen, Eskimo dilinde "kurt" demekmiş. 1994'te ilk albümleri çıkıyor. Aşağıdaki albüm 2004 çıkışlı. Vokal var ama çok ön planda değil. Grubun lideri Robert Santamaria ilginç bir insan. Saz, santur, kanun ve bir çok doğu kökenli enstrumanı çalan kişi kendisi grupta. Açıkçası İspanyol bir progressive rock grubunda saz ve kanun görmek beni baya şaşırtmıştı. Grubu bu sebeple dünya müziği kategorisine de kolayca ekleyebiliriz. Grubun ilginçliği enstrumanlar da kalmıyor. Albüm konuları da kaballah, tarot, 1001 Gece Masalları gibi pek aşina(kaballah neyse de..) olmadığımız konular.

Son olarak ilgilenecekler için grubun resmi sitesi de alt satıra düştüm, albümü inderecek herkese bol keyifler...

http://manelpm.eresmas.net/

http://rapidshare.com/files/354835784/amarok_-_quentadharken.rar

İkinci grubumuz nispeten daha uzak yıllardan. İlk albümleri 1978 çıkışlı. 87'ye kadar 6 albüm yapıyorlar ama ilk 3 albümden sonrası pek sevilmiyor sanırım. Söylenenlere göre zaten biraz new-wave tarzına kaçmışlar zamanla...

Bask bölgesinden bir grup elemanlar. Albümleri de Bask dilinde haliyle. Vokalleri güzel. Yer yer Canterbury havaları var, ki bu Hatfield & North'un, Caravan'ın ve bilhassa Camel'ın uzaktan da olsa gruba referans olduklarını gösterebilir.

Ezekiel albümü Canterbury havası dışında gayet folk, hafif jazz ve biraz da senfonik. Kimileri gitarda Genesis tadı yakalamış, doğru olabilir ama ben farketmedim. Vokalistimiz bir erkek fakat geri vokalde bir hanım kızımız bulunuyor. Albüm ayrıca konsept albüm olabilir; şarkı isimlerini gördüğünüzde bana hak vereceksiniz.

http://rapidshare.com/files/354849100/Itoiz_-_Ezekiel.rar

Kapatırken daha önce blog'tan albümünü yayınladığım Kaleidoscope'un bir şarkısıyla veda edeceğim. Geçtiğimiz eylül ayının keyifli yolculuklarını hatırlatıyor şarkı bana. O dönem baya keyifle yollarda dinlemiştim.

Banda Do Casaco & Querteto 1111 (+Jose Cid )

2010-02-16T05:23:00.001-08:00

Portekiz'den ikinci ve son yazımız. Bugün biri daha etnik, halk müziğine yakın -Banda Do Casaco-; diğeri ise senfonik rock'a daha yakın -Querteto 111-. Querteto 111'in yanında bir de Jose Cid bonusumuz olacak.

Banda Do Casaco prog folk diye nitelendirilen bir türün temsilcisi. 75-84 yılları arasında 7 studyo albümü yapmış bir grup. Sonrasında 2001'de bir toplama albümleri yayınlanmış sadece. Albümlerin içinde genel olarak rock'a daha yakın duranlar da var. Ama nihayetinde grup folk tarzı progressive rock yapan bir grup.

Hoje Há Conquilhas Amanhã Não Sabemos albümü en bilinen ve en sevilen albüm durumunda. Grupta, bu albümde 9 müzisyen çalışıyor; 5 müzisyen de konu sanatçı durumunda. Yani çok sesli bir albüm. Daha önce Comus ilginizi çektiyse, kısmen bunlar da çekebilir. Keman, çello, düdük (evet düdük çalmışlar), saksafon gibi enstrumanlar çalınmış albümde; uyarayım. Zira kimileri yaylıları sevmeyebilir bu tarz albümlerde. Ayrıca nolduğunu bilmediğim için yazmadığım aletleri de çalımış grup elemanları..

http://rapidshare.com/files/351351311/banda_do_casaco_-_1977_-_hoje_h__conquilhas_amanh__n_o_sabemos.rar

Querteto 1111 70-74 yılları arasında 3 resmi studyo albümü yayınlamış bir grup. Dönemin Portekiz adına progressive rıock yükünü özellikle Tantra ile beraber taşımışlar o yıllarda. Ayrıca söylenene göre Portekiz rock müziğine de klavseni ilk sokan grup. Moody Blues'un ilk dönemlerini hatırlatıyorlar yer yer. Şarkı sözleri söylenene göre şiirselmiş; ancak ben pek farkında değilim açıkçası. Zaman zaman da Portekiz'in tarihi meselelere değinmişler albümlerinde; bunları anlatmışlar. Bence hoş şeyler bunlar.

Onde, Quando, Como, Porque, Cantamos Pessoas Vivas albümü grubun 1974'te çıkarttığı son albüm. Albümün adının anlamı "Where, When, How, Why, We Sing Living People" demek imiş. 5 kişi çalıyorlar. İçlerinden biri de Jose Cid, ki kendisi Portekiz camiası için önemlidir. Albümde Part 1 ve 2 olarak 2 şarkı var. 30 dakika civarı bir albüm. Ve en önemlisi mellotron severler için hazırlanmış bir albüm olarak görülüyor.

http://rapidshare.com/files/351355711/Quarteto_1111_-_Onde__Quando__Como__Porque__Cantamos_Pessoas_Vivas.rar

Geldik Jose Cid'e. Jose Cid 70'li yılların başında Querteto 1111 ile çalışmış bir müzisyen. O sebeple bugün burada kendisinin mini bir EP'sini yayınlıyorum.

Kendisi, iyi bir mellotron ustası. Querteto'dan ayrıldıktan sonra 77'de bu EP'yi; 78'de de konsept albümü 10,000 Anos Depois Entre Venus E Marte albümünü yapmış. "Vida, sons do quotidiano" EP'si de Querteto 1111 albümü gibi 2 bölümden oluşuyor (Yalnız linkteki dosyada tek şarkı olarak kaydedilmiş olabilir). Ama çok uzun değil; 12 dakikalık bir EP.

http://rapidshare.com/files/351352584/Jose_Cid_-_Vida___sons_do_quotidiano_ep.rar

Geçen yazıdaki dosyaların boyutu biraz büyüktü. Bu sefer nispeten daha ufak albümler yükledim. Gelecek yazıda İspanya'ya geçiyoruz; sonrasında da yavaş yavaş Orta Avrupa'yı tarayacağız.

Bonus:

Efendim, sözlükte gezinirken es kaza bu videoyu keşfettim. Müzik baya hoşuma gitti. Bunda Shannyn Sossamon'un bateri çalıp, vokal yapmasının da etkisi olabilir; ama baya hoşuma gitti. Hatırlatma adına kendisi; Heath Ledger ile "A Knight's Tale" filminde oynaymış insan (ki filmi de baya severim.) Kadın bence gayet tatlı, kendine has bi duruu var; müzik de bence gayet psikedelik... Buyrun:

I Wish That from maudegone. on Vimeo.

Ananga Ranga & Tantra

2010-02-13T07:33:00.000-08:00

Merhabalar. Yeni durağımız Portekiz. 2 ayrı yazıyla beraber toplamda 4+1 grup yahut sanatçı paylaşacağım. +1 dediğimiz şey bir nevi bonus olacak. Bu yazıda Ananga Ranga ve Tantra gruplarını paylaşıyorum.

Tantra, 70'li yılların sonunda Portekiz'de çıkmış bri grup. Tam anlamıyla tarzın içindeler. Gördüğüm kadarıyla bir çok İngiliz grubu ile (Yes, Camel, Gong filandiyenler var...) karşılaştırılacak kadar beğenilir progressive rock dinleyicileri arasında. Bana sorarsanız pek alakası yok. Ama genel olarak güzel bir grup. Üstteki isimlerle tarz olarak farklı ama kalite olarak onlara yakın.

İlk 2 albümleri baya iyidir. İkinci albümler Holacousto da aklımdaydı ancak tek albüm seçmem gerekiyordu, ilk albümlerini daha münasip gördüm. Beğenirseniz ikinciyi de indirip, grubun gelişimini izlersiniz. Grubun müziği senfonik rock ile space rock arasında. Mahavishnu Orchestra'dan etkilendikleri söylenir, bu da caz ile ilişkileri için referans olsun.

Bence albüm güzel, şarkıların belki birinde sıkılabilirsiniz, uzun gelebilir. Ama güzel albüm. Beğenirseniz, ikinciyi de edinin; Soulseek'te sanırım olacaktı.

Tantra - Misterios e Maravilhas :

http://rapidshare.com/files/350179313/tantra._mist_rios.e.maravilhas.1978.voo7177.rar

Ananga Ranga, Tantra'dan çok daha farklı bir grup. Caz yanları çok çok daha ağır basıyor diyebiliriz. 7 kişiden oluşuyorlar. Genesis, Camel gibi gruplardan etkilenmişler. Bilhassa ikinci albümlerinde-Privado albümü- bunu hissetmek kolay oluyor.

Grup '80 yılında aşağıda paylaştığım iki albümü yayınlamış. Ben bu albümler dışında bir albüme yahut bir bilgiye ulaşamadım. İlk albümlerinde gruba iki de konuk müzisyen eşlik ediyor. Bunlardan biri keman diğeri de saksafon ile gruba katılmışlar.

Ananga Ranga - Regresso As Origens :

http://rapidshare.com/files/350128801/1979_-_Regreso__s_Origens.rar

Ananga Ranga dinlemeye değer bir grup. Yormadan, rahat ve keyifli bir müzik yapmışlar. Bu zamana dek koyduklarımdan da farklı bir çizgide...

Ananga Ranga - Privado :

http://rapidshare.com/files/350145045/1980_-_Privado.rar

Geçen gün aradılar Digiturk'ten, dediler "böyle böyle bi kampanya?"; "tamam" dedim, tatilde olduğum için bol bol izlerim dedim. Nitekim geçen gün Freaks and Geeks'ten tanıdığım iki tipe denk geldim. Seth Rogen ve James Franco aynı filmdeydiler. Takıldım, izledim. O iki isme ilaveten ayrıca Eastbound and Down'da oynayan adamı gördüm. Kısaca baya arkadaş canlısı, iyi niyetli bir torbacı ile onun bir müşterisi bir cinayete tanık olur ve bla bla... Ama eğlenceli film. Seth Rogen yazmış aynı zamanda. Adı Pineapple Express; aklınızda bulunsun.

Bir diğer izlediğim filmde "Zero Effect". Bill Pullman, zeki bir dedektif; Ben Stiller onun yardımcısı; Hollow Man'i izlediyseniz de oradaki sarışın hatun Kim Dickens da başroldeki kadın. Dedektif hikayelerini seviyorsanız buna da göz atın; ben severim; bir sonraki izleyeceğim film de Dick Tracy olacak hatta.

Şarkı da koymuyordum bir süredir :

Hatfield and the North & Mike Oldfield

2010-02-06T13:50:00.001-08:00

İngiltere'ye veda ediyoruz. Biri Hatfield and the North, diğeri Mike Oldifeld 2 albüm.

Hatfield and the North, Camel gibi Caravan Canterbury sahnesinden. Bu iki grubun da elemanı olmuş Richard Sinclair'i burada da görüyoruz. Referansı sağlam yani.

2 studyo bir de konser albümü var grubun. Ben daha çok beğendiğim studyo albümünü koydum. Albümde Richard Sinclair dışında Soft Machine'den bilinen Robert Wyatt da vokalde. Tuşlulardaki Dave Stewart da progressive rock için gayet güzel bir özgeçmişe sahip, dikkat edin derim.

http://rapidshare.com/files/344770671/hatfield___the_north.rar

Gelelim Mike Oldfield'a. Kimileri inanılmaz sıkılır bu adamda. Birşey diyemem. Sevmesi emek ister... Ommadawn en iyi albümlerinden biri. Ben dahil, bir çoğuna göre Tubular Bells'ten daha iyi hatta. Albümde Mike Oldfield'ın kardeşlerinden Terry Oldfield da pan flütleri çalmış.

Ayrıca şu albüm kapağını Nil'in çok pis eleştirmesini bekliyorum.

http://rapidshare.com/files/344772678/Ommadawn.rar

Hawkwind - Warrior on the Edge of Time

2010-01-28T12:08:00.000-08:00

Dün gece saat 3'e yaklaşırken yaklaşık 17-18 saatlik bir yolculuğun sonunda evime dönmüş oldum. Eğer bir sonraki yazıyı yazarken üşenmezsem Karadeniz ve yolculuk hakkında birkaç bir şey anlatabilirim; ama şimdilik sadece bir albümü beğeninize sunacağım.

İngiltere'de son iki albüme gelmişken unutmamam gereken bir gruptu Hawkwind. İngiltere'nin space-rock kategorisine sunduğu en iyi gruplardan. Şüphesiz ki bok atmaktan inanılmaz keyif aldığım o gruptan da daha iyi bir grup. Bu blogta daha önce yaz aylarında derlediğimiz bir karışık albümde kendilerinin bir şarkısını paylaşmıştık. Hassan i Sabbah ile belki aklınızda kalmıştır. Şimdi de 1975 yılından Warrior on the Edge of Time albümü ile karşınızda grup. Albümde Motörhead'ten tanınan Lemmy Kilmister da bas çalıyor. Space rock severler için kaçırılmaması gereken bir albüm.

Grup gitarist ve vokalist Dave Bruck önderliğinde ilk yıllarında inanılmaz işler yapıyor. 70'li yılların en iyi gruplarından biri olarak; üstelik Almanların nispeten daha hakim olduğu tarzda baya iyi işler yapıyorlar. 80'lerle beraber bir duraklama başlıyor. Ama hala iyiler; 90'larda dahi iyi işler yapıyorlar ama 70'lerle kıyaslanamaz tabi. Fakat sevenleri için gayet keyifli albümler bunlar. En son 2006'da bir stüdyo albümleri yayınlanıyor.

Benim İngiltere'den unutursam üzüleceğim 2 isimden biriydi Hawkwind. Diğeri ise Mike Oldfield, ki onu da bir sonraki yazıda bonus olarak vereceğiz. Bu albümü severseniz kesin olarak denemeniz gereken Hall of the Mountain Grill ve Quark Strangeness and Charm albümleri var. Umarım seversiniz...

http://rapidshare.com/files/342473019/Warrior_On_The_Edge_Of_Time_-_1975.rar

Bram Stoker - Heavy Rock Spectacular / Schizo-Poltergeist

2010-01-22T05:41:00.000-08:00

Zaman konusunda sıkıntılı olduğum için kısa bir yazı olacak. Bir iki parça bir şey yazıp sonrasında Fenerbahçe maçı için önce Beşiktaş'a; ardından da Kadıköy'e geçeceğim. Sonrasında bi 3-5 gün yokum.

Transfer haberi bekliyorum yollarda. Biraz heyecan versin hatta bu transfer. En azından FM 2010 referansı iyi olsun..

Önce bir müjde vereyim. 4 Mart 2010 tarihinde Taksim'de Jolly Joker isimli mekanda Marillion sahne alacak. Biletler ocak sonu satışa çıkarılacak. Bu konser umarım Fish'e de bir mesaj olur.

Conan O'Brien bitiyor. İlerisi ne gösterir bilemem ama sıkılıp daraldığım gecelerde yatağa uzanıp kendisini izlemek daha keyifle uykuya dalmamı sağlardı... Üzüldüm.

Grubumuz yine İngiltere'den. Dönüşümde azami 2-3 grup daha eklerim İngiltere'den ve yolculuğa devam ederiz. Grubun adı Bram Stoker. Ali'den grubun adıyla ilgili bir açıklama bekliyorum yorumlarda.. Grup 1972 yılında tek albümünü yapmış. Progressive rock ağırlıklı bir albüm. Yer yer ELP, Nice ya da Deep Purple etkileri var. Haliyle "Hammond" dediğimiz organ da bol bol kullanılmış. Severseniz eğer, kaçırmayın derim.

http://rapidshare.com/files/339306795/Bram_Stoker_-_Heavy_Rock_Spectacular__1972_.rar

Gnidrolog - Lady Lake

2010-01-18T13:09:00.001-08:00

Geldik bu blog'un kurulma sebeplerinden biri olan gruba ve albüme. Dün yazacaktım bu yazıyı ama dünden önceki 3 günün keyifli geçmiş olması ve bugünün de muhtemelen keyifli geçecek olması erteletmişti; nitekim gayet de keyifli geçti...

Finallerin bitmesi ile saldım biraz kendimi. Alkol güzel şey. Abartmıyoruz; abartınca neler olduğunu biliyoruz.. Kontrolünde yapılan herşey keyifli. Alkol de buna dahil.

Michael C. Hall dün Golden Globe ödülünü kazandı. Geceye beresiyle katıldı. Dün gece izlerken ödül törenini cidden insanın içini sıkan cinste görüntülerdi. Hele "Olm normalde şu bereyle görsen adamı ve durumunu bilmesen neler derdin?" diye düşününce kendime de kızdım. Sonrasında o kızgınlığı kendimden öte başka yerlere yönlendirdim. Sabahında ise uyandım, girdim internete, araştırmamı yaptım; moral verici şeyleri okudum. Sinerji daha evvel Eddie Van Halen da yaramıştı işe. En başından itibaren inanmıştım; şimdi de aynı durum geçerli. Tez zamanda düzelesin de Debra'nı mutlu edesin sayın Moser..

Michael C. Hall

Gnidrolog'a gelirsek eğer; 2 kardeşin liderliğini yaptığı grup. Stewart ve Colin Goldring kardeşler soyisimlerini almışlar; biraz çevirmişler ve Gnidrolog ismiyle gruba vermişler. 1972 yılında 2 albüm yapıyorlar; sonrasında 1999 yılında 72 kaydı bir konser ve 2000 yılında da bir tekrar buluşma albümü çıkartıyorlar. Ben bugün 2. albümleri Lady Lake albümünü koydum. Grubun elemanı 2 kardeş şimdilerde 50'li yaşlarını yaşıyorlar. Evlenmişler, çocukları var; Pork Dukes isminde punk tarzına yakın bir grup kurmuşlar ve o bar senin bu bar benim keyiflerince çalıyorlar. Benim gönlüm 70'lerdeki tarzlarını korumaları olurdu ama güzel olan da oluşan beklentileri umursamadan keyfi müzik yapmaları. Ama ben tercih etmem sanırım.

Albüm anti-militarist şarkı "I could never be a soldier" ile açılıyor. Ardından albümün en keyifli şarkılarından Ship giriyor. Bu iki şarkıya bilhassa dikkat etmenizi öneriyorum. Geri kalan 4 şarkı da gayet güzeller. Eğer ki bir Gentle Giant severseniz, eğer ki Van der Graaf Generator güzel bir grup giye düşünüyorsanız Gnidrolog'u da bu albümüyle sevmeniz olasıdır. Çalgılarda elektro ve bass gitarın yanında beklendiği üzere davul var ve bunlara ekstra olarak flüt, obua, çello, piyano, saksafon ve perküsyon eklenmiş. Son dönemlerde paylaştığım albümlerin aksine kotanızdan da çok yemeyecek bir albüm. Ben kaçırmayın derim, ama indirip de beğenmezseniz diyecek birşeyim yok. Bana kalırsa gidin 80'lerden sonrasını dinleyinm, 90'lara bakın; ama bana kalmadığı da aşikar...

Neyse efendim, grup budur. 22'sinde kısa bir yolculuğa çıkma durumum var; o döneme kadar sanırım 1 albüm daha eklerim. Cümleten esen kalın..

http://rapidshare.com/files/336685358/gnidrolog_-_lady_lake.rar

Camel - Live at Arsenaaltheater Vlissingen

2010-01-15T11:50:00.000-08:00

Finaller bitti. söz vermiyorum ama önümüzdeki 1 haftalık süreçte zengin bir paylaşım yapabilirim. Zamanım bol, keyfim artmakta; yakında neşeli halimi tamamen de yakalarım muhtemelen... Umuyorum en azından.

İngiltere'ye önce bir toplama albüm ile başlamıştım. Çok da içime sinmemişti ama paylaşmak istediğim 3-5 şeyi paylaşmıştım. Fekat Emir Bey'in albüm hakkında güzel lafları keyiflendirdi beni. Unuttuğum basit bir şey vardı ama son paylaşımda. Kapak koymayı unuttum. Bir kapak yapmayacaktım ama aklımda belli bir kapak zaten vardı; onu düzenleyecektim. Neyse şimdi linkini sunuyorum orijinal halinin. Eserin sahibine de tekrardan teşekkürlerimi gönderiyorum. Tıklayıp açabilirsiniz resmi de...

Dediğim gibi bu hafta sırada Camel vardı. Camel için bir tanıtım yapacak değilim. Yapacak olsam bir stüdyo albümünü tercih ederdim. Fakat onun yerine 2003 yılında "Farewell Tour" kapsamında Hollanda'da yaptıkları bir konser kaydını paylaşıyorum. Çift cd, iki ayrı link; ama cd cd bölmedim. Winrar kafasına göre istediği yerden kesmiştir albümü, kusruma bakmayın.

Camel için diyeceğim tek şey; bugün bu müzik tarzını bu kadar seviyorsam 3+1 grubun payı çok büyüktür. +1'imiz Queen. Progressive rock'ı tanımadan önce de dinlerdim Queen. Marillion bu tarza başlamamı sağlayan gruptur; Eloy hem Almanya'yı keşfetmemi sağlamıştır hem de Pink Floyd nefretimi arttırmıştır, ondan çok severim. Camel ise Marillion ve Eloy'dan ziyade tarzın nasıl insanın içine işlediğinin kanıtıdır. O ne melodik bir yapıdır, o ne solodur, o ne samimi bir müziktir; anlatamam, denemiyorum.

Bu konser kaydını seçmemin sebebi grubun son stüdyo albümü A Nod and A Wink albümünden bir şarkı içermesi ve baya da güzel yorumlamaları.. Şarkının adı "Fox Hill"... Kolay gelsin, iyi dinlemeler...

1. Kısım

http://rapidshare.com/files/335197097/Camel_-_2003-10-16_-_Arsenaaltheater__Vlissingen__Holland___I_Can_See_My_House_From_Here.part1.rar

2. Kısım

http://rapidshare.com/files/335217189/Camel_-_2003-10-16_-_Arsenaaltheater__Vlissingen__Holland___I_Can_See_My_House_From_Here.part2.rar

Ireland ( Mushroom & Fruupp )

2010-01-06T13:32:00.000-08:00

Fruupp grubunu ikinci kez paylaşıyorum. Takip ettiyseniz, daha önce indirdiyseniz zaten tanıyorsunuzdur; yok takip edemediyseniz diyebilecek çok şey yok. İrlanda'nın progressive rock'a sunduğu en iyi gruplardan, belki de en iyisi.

http://rapidshare.com/files/331210895/prince.rar

Mushroom, Fruupp'tan daha farklı. Daha yumuşaklar; kimilerine göre hafif de folklar.. Ben bu albüm için "süper" diyemem ama albümün "Johnny The Jumper" şarkısından aldığım keyfin benzerini de pek az şarkı da yaşarım.

http://rapidshare.com/files/331221395/Mushroom_-_Early_One_Morning__Good_Irish_Heavy_Progressive_1973____256_.rar

Johnny The Jumper :

Abel Ganz - Gratuitous Flash

2009-12-31T13:49:00.000-08:00

İskoçya'ya veda vakti. Önümüzde İrlanda var; sonrası ise İngiltere. İngiltere'de kendi derleyeceğim ikinci toplama albüm olacak diye umuyorum.

Yeni yıla girdik, gireceğiz. Bu yazı okunurken sizler muhtemelen girmiş olacaksınız. 2009 umarım iyi geçmiştir, umarım 2010'unuz daha iyi geçecektir. Benim için garip yıllardan biriydi 2009. 2010 da farklı olacak. Geleceğe dair baya adımlar atacağım sanırım. Garip...

İskoçya'ya ve seneye vedamızı Abel Ganz ile yapıyoruz. Marillion ve Genesis'in ortak yönlerini biliyorsanız; Abel Ganz hakkında da fikir sahibisiniz demektir. Gratuitous Flash albümü Genesis'e daha yakın. Özellikle Steve Hackett'ı hatırlatabiliyor. 84 çıkışlı bir albüm, 80'lerin havası hissediliyor ama rahatsız etmiyor. Biliyorum, aranızda 80'lere tepkili insanlar var..

File name: abel ganz - Gratuitous Flash.rar
File size: 55.15 MB

Video olarak yine Marillion paylaşıyoruz. Live at Loreley konserinden. Almanya'da gerçekleşmiş bir konser. Önden Rossini'nin La Gazza Ladra'sı (The Thieving Magpie) ardından da Slainthe Mhath... Thieving Magpie hakkaten benim baya sevdiğim klasik eserlerden. Saksağan zaten Fish'in takıntılı olduğu da bir kuş.. Slainthe Mhath ise Galce'de "sağlığınıza" demekmiş. Herkes için sağlıklı bir yıl olsun.. İyi seneler dilerim.

Necronomicon - Tips zum Selbstmord

2009-12-27T07:29:00.000-08:00

Araya bu albümü sokuyorum. Çünkü emin olmamakla beraber, yalancı duruma düşmek istemem, sanırım 2005'in 27 Aralık günüydü, ben bu albümü o dönem takip ettiğim bir blog'tan indirmiştim. Üniversite hazırlık yılıydı, 20 yaşındaydım, Krautrock adına o dönem en hırsla dinlediğim albümdü.

Grubun adı H.P.Lovecraft'ın bir romanıyla alakalıymış, alakasını çok bilemeyeceğim. Albüm 72 yılında çıkıyor. Grubun yegane albümü oluyor. Tamamen Almanca. Açık ve ukala bir şekilde belirteyim ki zor bir albüm. Krautrock severseniz tamam ama progressive sevmek yetmeyebilir. Kesinlikle karanlık bir albüm, psikedelik öğeler bol, saldırgan bir yapıda. GEPR'de albümle ilgili hatta "savage guitar and sinister vocals" gibi bir ifade kullanılmış. Gerçi yine aynı sitede İngiliz progressive rock'ının dışına çıkamadığını düşündüğüm bir internet kullanıcısı grubu ağır eleştirmiş; ama baştan dediğim gibi zor bir albüm; bence sevememesi normal.

Albümde çift gitar kullanılmış. davul ve bas gitara sintisayzır ve organ eşlik etmiş. Davulcu hariç herkesin bir şekilde vokale katkı yaptığını görüyoruz. Sonraki basımlarda albüme 4 adet bonus şarkı eklenmiş; benim yayınladığım bağlantıda malesef bu 4 adet parça bulunmuyor.

File name: Necronomicon - (1972) tips zum selbstmord.rar
File size: 61.19 MB

Kaç zamandır koymuyordum video; Marillion'dan gelsin de İskoçya ile bağı koparmamış olalım. Montreal konseriymiş. Fish Marillion yıllarındaki gibi değil, daha oturaklı kıyafetler... Çok güzel şarkıdır:

Beggars Opera - Waters of Change

2009-12-26T04:59:00.000-08:00

Merhabalar,

Ödevlerle, sunumlarla dolu geçiyordu günlerim. Artık nispeten rahat durumdayım. Az kaldı, dönem de bitiyor. Eylülden beri kalan kısıtlı zamanıma üzülüyordum. Şimdi görüyorum ki o kısıtlı zamanı pek iyi değerlendirmiyorum. tembellikle geçiyor... Üstelik tembelliğe karşı eski savaşma hevesim de yok. Hatta kısmen kaçıyorum da; misal lise buluşmasını ektim, ekmem gerekiyordu, ektim. --Fırat, lafım sana; okuyorsan buraları sana birkaç birşey anlatmam gerek bunlarla ilgili.--

Fenerbahçe lider bitirdi, bayan voleybol takımımız süper, erkek voleybol takımımız iyi, bayan basketbol da iyi gidiyor. Güzel şeyler bunlar...

İskoçya'dan Beggars Opera konuğumuz bu yazıda. Grubu tanıtmak isterdim ama basit, minik bilgileri toplamaya üşendim, kusra bakmayın. Ama buradan en azından sözlükte yazan 3 kısa yazıya bakabilirsiniz.

Albümle ilgili de pek birşey diyemeyeceğim. Albümdeki ilk şarkı bir toplama albümde karşıma çıkmıştı. Sevmiştim. Sonra grubun albümlerini indirmiştim. Time Machine şarkının adı. Her zaman dediğim gibi progressive rock severler için güzel bir grup bence; ama sevmiyorsanız size çok farklı bir şey sunmuyor sanabilirsiniz, o sizin yetersizliğiniz olur; ama ben eleştirmem, herkesin zevki kendine tabi...

Beggars can't be choosers albümünü paylaşmak istiyordum ama daha kaliteli birşeyler koymak istedim. Mevzu bahis albüm çok iyi bir albüm değil ama ben keyif alırım. Grubu ya hut albümün adını sevmemle de alakalı olabilir; indirip de severseniz Beggars can't be choosers albümünü de deneyebilirsiniz. Hoşçakalın...

File name: 1971 The Waters Of Change.rar
File size: 59.28 MB

Marillion...

2009-12-16T10:28:00.000-08:00

Ayın yarısını geçmişiz. Daha da ara girebilirdi de, bi anlık gazla 2 kayıt dışı dosyayı yükledim rapidshare'e. Durak İskoçya idi. Dürüst olayım; grupları henüz incelemedim. O sebeple Marillion'ın Fish döneminden gayrı resmi kayıtları koydum. Biri konser zaten, diğeri ise karışık. Albümlerde hiç yer almamış şarkılar var; My Generation ve Let's Twist Again'in içinde olduğu şarkılar var.. Ama belirteyim ben pek tutmadım bu iki cover'ı. Fish'in sesine gitmemiş. Ama bir de Mike Oldfield yorumu var; Shadow on the Wall diye; o baya baya güzel olmuş. Üstelik Mike Oldfield konuk olarak da çalıyor. Hatta albüm de Steve Hackett'ı da görüyoruz konuklar arasında

Marillion dinliyorsanız dahi çok kesmeyebilir bu iki kayıt sizi. Ancak dinlemekten öte seviyorsanız; tatmin edecektir., bulunsun arşivinizde.. Bir sonraki yazı için de uzun ara girebilir, girmeyedebilir tabi.. Bilemiyorum; sadece şu sıra pek yazasım yok. İskoçya'dan ayrılmayacağız ama; 1 ya da 2 grup daha paylaşacağız.

Fish out of Water kaydı 3 ayrı parçaydı. Ben önce tek parça olarak kaydettim ama dosya boyutu büyüdüğü için 2'ye böldüm kaydı. Siz bilgisayarınızda açtığınızda 3 ayrı klasör göreceksiniz yine de...

Konser kaydı, Marillion - 'Fife Aid 2' ...adieu Fish (St.Andrews 23-07-1988) :

File name: Marillion - 'Fife Aid 2' ...adieu Fish (St.Andrews 23-07-1988).rar
File size: 89.21 MB

Fish Out Of Water :

Rarities part 1 :
Rarities part 2 :
Rarities part 3 :

File name: fish out of water.rar
File size: 135.76 MB

Dexter'ı herkese tavsiye ederdim. Hala daha edebilirim ileride.. Ama 4. sezonun finalini gördükten sonra tekrar düşünmem gerek. Bu kadar sert ve bu kadar ağır bir final hakikaten beklemiyordum. İlk 3 sezonun rahat, sakin, gelişi kendinden belli finallerinden sonra acımazsız oldu. Çok şey yazmak istiyorum bu konuda ama izleyenlere bir şeyleri açık etmek istemiyorum.. Ama yine de kapatırken kendisinden bir alıntı ile kapatacağım; diziyi izleyenler okumayabilirler:

"... but it doesn't matter what i do, what i choose. i'm what's wrong. this is fate."

Akasha - Akasha

2009-11-30T11:37:00.000-08:00

* Bayram geçti, geçecek. Kendi adıma güzel bir bayramdı. Akrabalık ilişkilerinin güçlenmesi güzel şeyler. Güçlendi haliyle. Dedeydi, amcaydı, halaydı, dayıydı, teyzeydi derken 2 gün içinde dolandım baya.

* Bayram dönüşü Taksim'de Kultur Shock grubunu izledim. Beklediğimden daha sertlerdi, ben etnik yanını ağır basar diye beklemiştim. Eğlenceliydi ama. 2 saat geç çıktılar. Söylenene göre mekanın politikasıymış bu, geç çıkartıyormuş. Ulan 40 yıllık grup Deep Purple'ı iki kere izledim İstanbul'da; adamlar ikisinde de tam zamanında çıktılar; canımı sıkıyor böyle geç başlayan konserler.

* Grubun kemancısı kız seksiydi. Çok güzel değildi; hatta sokakta görsem sanırım içimden gayet küçük de görebilirim kızı ama sahnede, doğru seçim kıyafetler ile seksiydi.

* Balkanlara gitmeli, hakkaten. Ama bu yaz param olursa sanırım güneyde yiyeceğim.

* Şükran Günü geçti, kurban bayramı arifesine denk geliyordu. Tepkiliyim Helloween kutlayan kısma, ondan yazdım. Haberleri olsun.

* Fenerbahçe hakkında konuşmayacağım.

* Edirne daha da bir güzelleşmiş. Gidip görün. Ben yakın zamanda bir kez daha gitmeyi umuyorum; siz de gidin. Ciğer yiyin; Meriç kenarında için; peynir, sabun, deva-i misk ve badem ezmesi alın; Sarayiçi'ne gidin, Selimiye'yi illaki görün; ben görmedim ama müzelerini de çok överler, görebilirsiniz; pasaportunuz varsa Pazarkula sınır kapısından sanırım vize olmaksızın alışveriş yapabiliyorsunuz, deneyin.. Lafım erkeklere; Edirne genelevi ünlüdür; aklınızda bulunsun. Kaleiçi'ne gidin, seti sorun, yanılmıyorsam setin sonundaydı. Yo, hayır ben gitmedim. Çocukluktan kalma bilgi işte, unutmamışım. Ama kızlar da zaten baya güzel; üstelik bildiğim ve gördüğüm kadarıyla daha az kaprisliler...

* Eloy'un yeni albümü çıktı. Visionary. Link paylaşmayacağım ama nette bulunabiliyor işte... Alabilirseniz alın, ben bi ara alacağım sanırım.

* Albüm olmamış. Dürüst olayım ben daha kötü bekliyordum. İçimde güzel bi sevinç vardı ama 90'lar dönemine yakın bir albüm bekliyordum. Daha çok 80'ler olmuş. Ortalama bir albüm aslında. Hatta güzel şarkılar da var. Ama allah aşkına Frank Bornemann'a gidip Inside, Dawn, Ocean, Floating dinletip ardından şu albümü göstererek "Sence olmuş mu abi, sen bunları yapmış adamsın, sen ki tek başına komple Pink Floyd'un amına koyarsın, olmuş mu bu albüm?" demek istiyorum.

Norveç. Akasha grubu. 4 kişilik grup. Mellotron, piyano, sintisayzır ve organ var ekstradan. İlk dönem King Crimson seviyorsanız; muhtemelen Greg Lake vokallerini de seviyorsunuzdur. Akasha'nın vokalinde de açık bir Greg Lake benzerliği var. Psikedelik havaları mevcut. Ki baya güzel olmuş bence. Nette kimileri "Abi zaman zaman Floyd dinliyormuş hissi veriyor" demiş. Bence yok ama, karşılaştırmak istersiniz belki sizde, paylaşayım dedim. Zaman zaman sanki folk havası da var gibi geliyor ama sanırım yok. Albümde kimi şarkılar elektronik Krautrock gruplarına adeta selam etmiş sanki. Electronic Nightmare'e dikkat edin bu yüzden. Kullanmam gereken doğru kelimeyi bulamıyorum ama o şarkıya gidecek güzel bir terim var, bulamıyorum ama varolduğunu biliyorum. Albümün 71 yılında doldurulduğuna dair söylentiler var. Ama yanılmıyorsam 77 yılında piyasaya çıkıyor. Grubun da ilk, tek ve son albümü oluyor..

Norveç'ten elimde birden fazla grup vardı. Kimisini kalitesine rağmen yeni gruplar olduğu için yine yeniden eledim. Sona 2 grup bırakmıştım. Akasha daha progressive yapıda olduğu için kazandı; ama öbür albüm Aunt Mary grubunun Janus albümü, isterseniz bi araştırın.

Bugünlük bu kadar; arşivciler kaçırmasın; türü sevenler uygun bi anda indirsinler; sadece blogu takip edenler pas geçebilir.

File name: Akasha - Akasha.rar
File size: 48.12 MB

Son dönemde pas geçilecek albüm daha çok koyuyorum. Bu ülke ülke dolaşma fikrinden sonra gözüm kapalı güveneceğim albümleri yayınlayamıyorum tabi. Onların zamanı İngiltere ve Almanya zamanında gelecektir. Ama o zaman gelmeden şunu diyeyim; gidin Erlkoenig indirin ulan. Paylaştığım en güzel albümlerden biri ama çok az indirilmiş, öeh.. Neyse, konuya dönersek kimi ülkelerde zaten biraz uzun durabilirim sanırım... Lafı uzatmayalım. İyi dinlemeler... Hoşçakalın.

Sume - Inuit Nunaat ve Ulo

2009-11-26T04:24:00.000-08:00

Durak Grönland. Bölgenin yurt dışında en bilinen temsilcilerinden biri. 2 adet albüm paylaşacağım gruptan. Sume'nin zaten çok albümü yok. İlk albümleri ve Ulo albümleri müzikseverler tarafından nispeten daha çok sevilir. Ben bugün 2. albümleri Inuit Nunaat ve Ulo albümlerini paylaşıyorum.

Geçen yazımda; grubun adı ile kimi çatlak sesler/eleştiriler gelmişti. Sume grubunun adı "nereden" demekmiş.

Sume 70'li yıllardan itibaren de Grönland rock müziğini fazlasıyla etkilemiştir. Bunların dışında yerli ya da yabancı; internet üzerindeki kaynaklardan çok fazla bir bilgi bulamadım.

Kendi gözlemim olarak da pek bir şey diyemem. Şarkıları genelde 4-5 dakikalık, arada uzun şarkı yok. Farklı bir enstruman kullanmıyorlar. Gitar, davul, bas gitar dışında klavye, perküsyon ve mellotron var. Tarz olarak net bir şey demiyorum. Progressive ve klasik rock tarzı bariz görüyorsunuz. Psikedelik bir havaları da mevcut. Bunun yanında kimi müzikseverler "folk" olarak da nitelendirmiş grubu, bilginize sunarım.

Bayram öncesi zamansızlıktan hızlıca yazdım yazıyı. Dönüşte Norveçli bir grup olacak. Umarım onu daha iyi, daha açıklayıcı anlatabilirim. Herkese iyi tatiller, iyi bayramlar...

File name: 1974 - Inuit Nunaat.rar
File size: 54.17 MB

File name: 1976 - Ulo.rar
File size: 53.53 MB

The Old Man And The Sea - The Old Man And The Sea

2009-11-15T04:30:00.000-08:00

Durağımız Danimarka. İngiltere'ye daha sonra uğramaya karar verdim; elimden geldiğince mini bölgeler halinde seçmeye çalışacağım sanırım ülkeleri. Hatta bir sonraki durak da bu yüzden sanırım Grönland (evet, biliyorum; ülke değiller) olacak.

The Old Man and The Sea grubu 72 yılından. Kendi adını taşıyan yegane albümlerini yapıp, sonrasında pek gözükmüyorlar. Yazık olmuş gruplardan. Tarz olarak sadece progressive rock denemez; açık bir şekilde hard rock ya da klasik rock sesini de duyabiliyorsunuz. Hafif space havası da var yer yer, ama çok değil. Ya aslında müzikal anlamda 60'ları yahut 70'leri sevecek evrildiyseniz seveceğiniz bir grup. Zira dönemin birden fazla tarzını yaşattırıyor size. 7 şarkılık bir albüm. Albümün en kısa ve en uzun şarkıları ayrı bir güzeller; 4.parça Prelude (1.12) ve kapanış parçası Going Blind (10.31). Grupla ilgili aklıma ekleyecek pek bir şey gelmiyor şu an, bilare gelirse zaten belirtirim.

File name: The Old Man And The Sea - The Old Man And The Sea (1972).rar
File size: 61.76 MB

Önümüzdeki yazıda dediğim gibi muhtemelen durağımız Grönland olacak, sonrasında da Norveç. Ondan sonrası için Rusya tarafından mı güneye ineyim, yoksa orta ya da batı Avrupa'dan mı, henüz bilemedim.

Eklemek istediğim şu var. Indexi grubu için zamanında bir yorumda bulunmuştum. Yazıyı o dönem bir başka arkadaş paslamıştım, eve döndüğümde mini bir yorumda bulunmuştum. Haklarını kesinlikle yemişim. Modre Rijeka gayet güzel albüm; bunun yanında grubun kendi adını taşıyan Indexi albümü baya baya güzel bir albüm. Yani eğer ki türü seviyorsanız ve bir arşiviniz olsun istiyorsanız, kesinlikle içine dahil etmeniz gereken bir grup. Hatta Igra Staklenih Perli de öyle, haberiniz olsun.

Bonus olarak da ağzıma fena takıldı son dönemde, pek yeni ya da farklı bir video değil ama kalitesi tartışılmaz:

Asoka - Asoka

2009-11-07T09:50:00.000-08:00

Bu hafta bir farklı açıyoruz blog'u. Önce mini bir video paylaşıyorum. Keyifli bir video. Ferhan Şensoy'un bir anısı. Ne kadar doğru bilemeyeceğim. Ama nihayetinde ben inanmayı tercih ediyorum, De Gaulle'ün de dediği şeye zaten yıllardır inanıyorum.

Efendim İzlanda'dan sonra yine soğuk ülkelerden devam ediyoruz. İsveç'teyiz. Grubumuz Asoka. Yıl 1971. Ülke olarak İsveç'i seçtikten sonra; ki ben seçmedim, progressive rock konusunda hakkaten saygı duyulası bir bayan arkadaşımız seçti; elimde 3-5 grup vardı. Bunlardan birini hele henüz çok yeni indirmiştim. Geçtiğimiz perşembe günü de, vize için çalışırken seçenekleri ikiye indirdim. Zira elenen gruplardan kimisi biliniyordu, kimisi yeterince hoşuma gitmemişti, kimisi fazla yeniydi... Neyse efendim ben Asoka ve Arbete och Fritid arasında kaldım, itiraf etmem gerekirse Arbete och Fritid'i (yeni indirdiğim grup) çok sağlıklı dinleyemedim; ama öte yandan Asoka nispeten klasik rock'a yakın progressive tarzıyla "5 yıldızlık bir albüm değilim ama progressive rock sevenler beni keyifle dinler" diyordu. Ben de onda karar kıldım. Amma velakin zaten üzerinde çok da bilgi sahibi olduğum bir grup değildi, nette de pek bir şey bulamadım. O sebeple pek bir bilgi veremiyorum. Onun yerine önceki yazılarda yapmadığım bir şey yapacağım ve şarkı listesini buldum, onu not düşeceğim.

Tarz olarak progressive oldukları aşikar, klasik rock'tan da etkilendikleri açık. Bu da demek oluyor ki blues etkileri var. Yer yer de psikedelikler. Çok geniş bir kapsama oturttum ama dinlediğinizde siz de farkedeceksiniz bunu. Enstruman olarak da davul, bas ve elektro gitara; piyano, organ ve bongo eklemişler.

01. Psykofoni För Ekogitarr Och Poporkester (2:11)
02. Ataraxia (3:23)
03. Leave Me (3:32)
04. Svensson Blues (3:26)
05. 1975 (3:46)
06. If You Feel (4:22)
07. Tvivlaren (4:34)
08. I'm Tryin' (To Find A Way To Paradise) (6:15)
09. Psykofoni För Ekogitarr Och Poporkester (Reprise) (2:47)

File name: Asoka - Asoka.rar
File size: 36.79 MB

Özel bir istek çıkmazsa gelecek hafta ya İskandinav ülkerinden devam eder, yavaştan Avrupa'nın güneyine inerim ya da direk İngiltere'ye geçer ve Mike Oldfield'ı sizlere sunarım. Mike Oldfield fazla bilinen ve kolay bulunan bir isim olabilir internette ama bana göre Türkiye'de gereken ilgiyi görmüyor. Pink Floyd yobazcasına insanların bağırlarına basılıyorken; bu adamın tek başına yaptıkları pek görülmüyor. Paylaşmak lazım. Bonus videomuzu da bu sebeple Mike Oldfield'tan seçtim, buyrun:

Hinn Islenski Thursaflokkur - þursabit

2009-11-02T13:04:00.000-08:00

Ekim ayının son yazısında bahsettiğimiz üzere İzlandalı bir grup tanıtıyoruz. Grubun ismini başlığa ilk haliyle yazdım, ancak yanılmıyorsam sonrasında isim olarak sadece Thursaflokkur kısmını kullanıyorlar.

İlk albümde 5 kişi grup, sonrasında 6 kişiler. Bilen bilir, çok elemanlı grupları severim; hele ki değişik enstrumanlar da varsa; ki Thursaflokkur'da da akordeon mevcut. 78-84 arası 3 adet stüdyo 1 adet de konser albümleri var. Kaynağımın yalancısıyım; bir de 2000'de toplama bir albüm çıkarmışlar. Değişik tarzları var bence. Folk havası net bir şekilde hissediliyor ama bunun yanında zaman zaman Magma'yı andırabiliyorlar; ya da İtalyan progressive rock gruplarına da benzeyebiliyorlar. Yahut şarkı değişiyor ve naif bir Hatfield and North benzerliği görebiliyorsunuz. Grup isimlerini çoğaltmak kolay, belli ki etkilendikleri çok isim var. Fakat kesinlikle başarılılar; İzlanda'dan elimde olan tek grup olarak ülkelerini başarılı temsil ettiklerini gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.

Albümü kendi dillerinde yapmışlar. İsim olarak kimi yerlerde Thursabit diye geçiyor albüm, benim indirdiğim dosyada ise garip bir şekilde Şursabit diye kaydedilmiş. Nereden, nasıl indirdiğimi hatırlasım belki bir açıklamasını yapabilirdim ama hatırlamıyorum. Lafı uzatmayalım; grubun en iyi albümü, bence tabi. Bilhassa dikkat edilecek öğe vokalistleri. Egili Olafsson'un kendine güvenen bir sesi var, grubun liderliğini yapıyor ve bunun yanında da akustik gitar, piyano ve akordeon çalarak gruba dahil olmuş durumda.

İndirecek herkese iyi vakitler dilerim; bir sonraki yazıda nerede olacağız henüz karar vermiş değilim, görüşmek üzere, şimdilik hoşçakalın.

File name: Hinn inlenski1979 - Şursabit.rar
File size: 70.92 MB

Bu sefer aklımda buraya ekleyecek bir video yok. Ama http://www.progvideos.blogspot.com/ adresini bilgilerinize sunuyorum. Uzun süredir güncellenmemiş ama yine de 20'den fazla grubun videosuna ulaşabilirsiniz. Aklınızda bulunsun..

Gryphon - Red Queen to Gryphon Three

2009-10-28T04:21:00.000-07:00

Hastayım. Hasta olduğum için yazmak istediğim her konuda yazamıyorum, zira üşeniyorum. Derbiden bahsedeceğim ama. 2 cümle zaten. Stadta açılmış 2 pankart:

1. Bu filmin sonu yok...

2. Ne yüzle geldiniz?

Bu kadar..

Albüm olarak bu hafta İngiltere'deyiz. Son 1-2 haftalık süreçte pek yazmadım. Ancak elimdeki progressive rock albümlerini ülke ülke düzenledim. Bu hafta İngiltere'den başlıyorum. Bunun sebei bir sonraki yazıda bahsedeceğim grubun bugün paylaşacağım Gryphon'a zaman zaman yakın müzik yapması. Bugün de anladığınız üzere Gryphon'dan bahsedeceğim biraz.

Gryphon 70'lerin İngiltere'sinde 5 albüm yapmış bir grup. Albümleri enstrumental. Yer yer cep telefonu melodisi tadında, yer yer hafif tarihsel bir havayla bezemişler müziklerini. Progressive Folk diye geçiyorlar, ama folk kısmına aldanmamalı insan. Bugünkü albümümüz Red Queen to Gryphon Three albümü en iyi albümleri ve bu albümde misal zaman zaman YES ya da Gentle Giant esintileri görebiliyorsunuz.

Üşendiğimi daha önce de belirttiğim için çok uzatamıyorum. Ancak oldukça keyifli bir grup. Bu zamana dek söylediğim yorumların çoğuna katıldıysanız Gryphon'u da sevmeniz kuvvetle muhtemel.

Bir sonraki yazıda İzlanda'ya uzanacağım. Tabi araya konuk yazar girmezse, zira 2 kişiden hala kendi albümlerini yüklemelerini bekliyorum. Ama araya girmezlerse rota İzlanda. Olur da istediğiniz bir bölge, yahut ülke olursa, çekinmeden söyleyin; elimde varsa paylaşırım; yoksa biraz ararım; bulur da beğenirsem keyifle paylaşırım..

File name: red queen to gryphon three.rar
File size: 70.86 MB

Rainbow - Rainbow Rising & Long Live Rock'n'Roll

2009-10-18T05:20:00.000-07:00

Efendim önceki yazılara göre nispeten uzun bir aradan sonra tekrar merhabalar.. Üşengeçlik, tembellik fazlasıyla sarmış durumda beni, kusruma bakmayın. Neyse ki arada konuk yazar birşeyler karaladı...

Önceden de belirttiğim üzere Rainbow albümlerini paylaşıyorum bugün. Farklı birşeyler de seçebilirdim ama bi 10 gün kadar evvel yüklemiş bulundum rapidshare sitesine albümleri, paylaşılmamış bağlantılar varken, yeni albüm yüklemek de zor geldi açıkçası.

Rainbow konseri baya güzeldi. Daha evvel de keyifli konserler yaşadım, ama bu konser kadar dönemin ruhunu hissetmemiştim. Farklı dönemlerin ruhları oldu ama, bu tarz; yoktu.

Rainbow deyince akla genel olarak Ritchie Blackmore ile DIO geliyor akla. Ben de bu ikilinin beraber çalıştığı dönemi daha çok seviyorum. DIO zaten saçma salak isimlerle çalışmadığı sürece kendini kolayca dinletebilecek bir isim, bana göre. Blackmore'a da kişisel olarak bir hayranlığım olmasa da yaptığı, yapacağı işleri heyecanla takip ederim.. Rainbow'a da 3-5 sene evvel, bir arkadaşın verdiği karışık kasedin içinde rastladım ilk(Kendi hazırladığı karışık bir kasetti ve ben de o zamanlar gururla kaset kullanırdım). Blackmore olayını zaten biliyordum, Temple of the King ile de DIO'dan haberim vardı; ama Tarot Woman, Temple of the King'den tamamen farklı bir şarkıydı, ben de sevdim, falan filan derken, albümler indirdim, mp3 cd'sini aldım ve şimdi Rainbowsever bir insanım.

Albüm seçmek hep zor geldiği için, yine dayanamadım ve 2 albüm yükledim. İlki benim en sevdiğim albüm, Tarot Woman şarkısının olduğu -konserin de açılış şarkısıydı-, Rainbow Rising albümü. Tarot Woman dışında grubun en bilinen ve başarılı şarkılarında Stargazer da bu albümde -bu da yanılmıyorsam bis öncesi son ya da sondan bir önceki şarkıydı-. İkinci albüm de yine grubun en bilinen şarkılarını kapsayan Long Live Rock'n'Roll albümü. Albüme ismini veren klasik dışında, Kill the King ve Gates of Babylon bu albümde...

İkisi de çok başarılı albümler. İkisinde de DIO vokalde. Günüzümde DIO'nun yerine Joe Lynn Turner bakıyor, kimileri bu seçimden memnun değilse de konserde gördüğüm kadarıyla ben fazlasıyla memnun kaldım. O dönemden ve o müzik piyasasının içinden birinin seçilmesi güzel bi şey bence. Blackmore'un yerine de Alman vatandaşı çocuğu Jürgen Blackmore bakıyor. Konser günü onun da doğum günüymüş. O da gayet uyum sağlamıştı müziğe ve gruba, umarım tekrar ziyaret ederler Türkiye'yi.

Bunun dışında Eloy'un albümü geldi, gelecek. Fena heyecanlıyım. Efsanevi dönemlerindeki gibi bir albüm beklemiyorum ama yine de en azından Colours tadında bir şey gelirse son dönemlerin en iyi albümü olacaktır gözümde.

FM 2010'un demosu çıkmış, güzel duruyor oyun, normal sürümünü beklemek de heyecanlandırıyor. Everton, Espanyol, Fenerbahçe, Milan, Dortmund ve 2-3 ayrı takımla daha oyun açıp, sıkıldıkça istediğimi oynayacağım. Farklı bir tarz deneyeceğim bu sefer.

PES 2010 konusunda o kadar heyecanlı değilim, güzel olacak olan şey transferlerin güncellenmesi olacak. Milan'ın kadrosuna adapte olmak zor olacak.

File name: 02-Rainbow Rising (1976).rar
File size: 45.95 MB

File name: 02-Long Live Rock'n Roll (1978).rar
File size: 53.49 MB

Bonus olarak mini bir sözüm vardı. Şimdilerde Paris'te eğitim hayatını güç bela sürdüren Oh! my god! I miss you! blog'unun yazarı arkadaş için geliyor. Caravan'ı sevdiyseniz kesin seveceğiniz bir grup...

Beirut ve de 5th Dimension

2009-10-12T11:22:00.000-07:00

Aslen Görkem Bey'in bloguna bir albüm borcum var, ama ben o ödemeyi erteleyerek bugün iki adet video paylaşmak istiyorum. Bir tanesi Beirut'tan, In the Mausoleum adlı şarkının canlı-msı kaydı. Şarkıdaki bas riffinin gücü bir yana (albümde bunu kontrbas değil piyano yapıyor diye hatırlıyorum), kayıttaki "ev hali" pek hoş. Baterist karpuz çalıyor yahu. Baya bir özendiğim, "biz de yapaydık" dediğim videolardandır.

İkinci video/şarkı ise çok daha eskilerden, 5th Dimension adlı "Haydi popüler şarkıları çok sesli kaydedelim, ama bununla da grammy falan alalım" mantalitesindeki gruptan. Şarkı Eric Clapton'un Sunshine of Your Love adlı şarkısı, grubun popüler albümlerinden "The Age of Aquarius"tan oldukça başarılı bir düzenleme kendisi, hastasıyız.

The Mamas and The Papas

2009-10-07T07:28:00.000-07:00

Merhabalar. Ekim ayını nispeten bilinen bir grupla açıyoruz. Rotamız Amerika; döneminin en iyi vokal gruplarından biriyle devam ediyoruz. Pek çok kişi zaten "California Dreamin'" şarkısı ile tanıyor grubu. Grup 4 ana elemandan oluşuyor. Bu elemanlara zaman zaman birileri eklenip, çıkıyor. Bu isimlerden en ünlüsü "San Francisco" şarkısı ile Scott McKenzie. Yanılmıyorsam kendinin ayrılma sebebi; daha folk tarzına bir müzik yapmak istemesi sebebiyle grubun lideri John Phillips ile fikir ayrılığına düşmesi. McKenzie dışında emin değilim ama, sanırım John Denver da grup ile ya çalıştı ya da yakın ilişkiler içerisindeydi.

Grubun lideri John Phillips idi. Grubun diğer elemanlarından Michelle Phillips ile 8 senelik karı-koca ilişkisi vardı. Yakınlarda kendisi hakkında gazetelerde haberlere rastladık. Yanlış değilse öz kızı ile bir ilişki yaşamış kendisi. Kızı itiraf etmiş, falan filan. Vokalin yanı sıra gitarda da kendisi var grupta.

Michelle Philipps döneminin en güzel kadın müzisyenlerinden. 8 sene John Phillips ile evli kalıyor, sonrasında zaman zaman müziğin içinde kalıyor, zaman zaman aktrislik yapıyor. Vokalde o da.

Denny Doherty ise bol bol şarkı yazıyor, o da vokal yapıyor. Kendisi hakkında çok bilgi sahibi değilim.

Son eleman ise "Mama" Cass Elliot. 74 yılında kalp krizinden ölüyor. Güçlü bir sesi var. Michelle Phillips'in aksine pek güzel değil. Hafif kilolu diyebiliriz kendisi için. Ölümünden sonra kendisi için konserler düzenleniyor. Sevilen biri kendisi zaten...

Albüm olarak bir en iyiler albümü koyuyorum. "16 of Their Greatest Hits" albümün adı. Bendeki tek albümleri. Bu albüm dışında 2-3 şarkılarını daha bilirim zaten. Ama dinlediğim kadarıyla baya severim. Kolay dinlenebilen bir grup zaten, çok keyifli şarkıları var. Ağza da çok kolay dolanıyorlar. İş yaparken, ders çalışırken, temizlik yaparken filan arkaya çok güzel gidiyorlar.

File name: The Mamas & The Papas - 16 Of Their Greatest Hits.rar
File size:67.66 MB

Az sonra Over the Rainbow konseri için çıkacağım. Heyecanlıyım. Canlı canlı Stargazer dinleyecek olmak güzel olacak. Muhtemelen bir sonraki albüm bir Rainbow albümü olabilir, ama söz vermiyorum... Araya da başka bir konuk yazar girebilir. Onu da haber edeyim..

Peter Hammill - The Silent Corner & The Empty Stage

2009-09-30T10:22:00.000-07:00

2 Albüm üstüste yayınlama durumundaydım. Zira sadece bir alttaki yazıyı paylaşmak yeterli olmazdı. VDGG, progressive rock ile ilgilenen çoğu insanın bildiği, dinlediği bir grup. VDGG'nin yanına da koyulabilecek en güzel albüm, grubun beyni Peter Hammill'in solo albümü olurdu. Ben de onu ekledim.

Peter Hammill, VDGG ile beraber ilk albümünü 1969'da yapıyor, beraber çalışmaya ise 1967'de başlıyorlar. Grup çok kez dağılıp, tekrar birleşiyor. Peter Hammill de bu dağılmalar esnasında solo kariyerine odaklanabiliyor, ama belirtmem gerekir ki grupla beraberken de bir solo kariyer düşüncesi varmış Peter Hammill'in. Belli dönemlerde ikisini de beraber yürütüyor zaten.

Hammill'in ilk solo albümü 1971'de çıkıyor. Paylaştığım The Silent Cornet and the Empty Stage albümü '74 şubat ayında çıkmış bir albüm. Kanımca Peter Hammill'in solo kariyerinin doruk noktası, progressive rock'a en fazla giriştiği albüm. Özellikle "A Louse is not a Home" şarkısında bunu hissedebiliyorsanız. Bunun dışında albümün giriş şarkısı Modern de pas geçilmemesi gereken bir şarkı.

1971'den bu yana Peter Hammill 30 solo stüdyo albümü yayınlamış. Bunların en sonuncusu Thin Air geçtiğimiz haziran ayında piyasaya düştü.

Peter Hammill için son ekleyeceğim bilgi benim pek de anlamadığım bir konuda olacak. Müziğin teknik kısmını çok bilmem. Ekşisözlük'ten "wq" isimli arkadaşımız vakt-i zamanında söylemişti bana. Ki kendisinin baya kaliteli bir sesi ve iyi bir müzik eğitimi vardır; söylediğine göre Peter Hammill'in kafa sesini çok iyi kullanıyormuş. Hani ben daha sonradan bu durumu araştırdım, kafa sesinin ne olduğunu öğrendim ama bu konu hakkında yorum yapacak kapasiteye sahip değilim; onun yerine sağlam bir arkadaşı referans olarak kullanıyorum, bilginize...

File name: 03-The Silent Corner & The Empty Stage (1974).rar
File size: 67.85 MB

Bonus olarak VDGG'nin en sevdiğim şarkılarından birini ekliyorum. Solo kariyerden birşeyler eklemek isterdim ama Afterwards şarkısını paylaşmamak içimde çok fena kalırdı. Grubun ilk albümünden. Ben baya severim, baya sevdirdiğim insan da mevcuttur; ama benim sevgim ilk dinlediğim anın büyüsünden kaynaklanan bir abartı olabilir. Zira sabahın köründe herkes kendi derdindeyken boğaza karşı, önümden geçen kayığı izleyerek fark etmiştim bu şarkıyı. Herkes bir şeylerin peşinde muhabbeti bırakmışken, bankta tek başıma ayrı bir keyif vermişti. Lafı uzattım, farkındayım; buyrun video:

Van der Graaf Generator - H To He Who Am The Only One

2009-09-30T10:21:00.000-07:00

Van der Graaf Generator koymak baya uzun süredir aklımdaydı, ancak koyacağım albümü seçmek de zorlanıyordum. Bir de VDGG zaten bilinen bir grup olduğu için benim paylaşmamın da pek anlamı yoktu; amma yanına bir grubun vokalisti Peter Hammill'in albümünü eklersem güzel olur dedim ve rapidshare'e yükledim.

Aklımda 3 albüm ya da 4 cd'lik bir toplama albüm vardı. Seçmek de zorlanıyordum. Ancak pazartesi okul açıldı, ben üstüne 1-2 gerilim yaşadım, o yaşadığım gerilimler 24 saat için beni baya bi sıktı. Sıkıntı olunca da ben her boş bulunduğum anda garip garip düşünmeye başlarım, o anlardan birinde "H" ve "A" harfleri ayrı ayrı kafama takıldı. "H" harfi de "Evet, zaten en sevdiğin albüm H to He, Who am the Only One; o zaman neden onu koymuyorsun" dedim, ve ekledim.

H to He, Who am the Only One albümü grubun 3. albümü. İlk albümleri zaten klasik VDGG çizgisinden uzak, hatta dinlemeyi dileyenler için daha naif ve Camelvari olduğunu söyleyebilirim. 2. albümleri bana göre VDGG tarzını yarattıkları H to He, Who am the Only One albümü ile ilk albümleri arasında bir yerde. Grubun en bilinen şarkılarından Refugees de bu albümdeydi zaten.

Albüm 5 şarkılık. Şarkıların 4'ü albümün çıkış tarihi 1970 imzalı, sadece ilk şarkı Killer 1968'den. Albümde es geçilecek, boş denebilecek bir şarkı dahi yok; hani indirirseniz dinledikçe nasıl komple bir albüm olduğunu anlayacaksınız diye düşünüyorum.

Grubun 3 ana elemanı var. Hugh Banton, Guy Evans ve grubun beyni Peter Hammill. Bunların dışında gruba belli albümlerde katılmış, misafirlik etmiş çeşitli müzisyenler var. Bunların içinden eğer ki saksafon da severseniz David Jackson önemli bir eleman. Solo albümleri de mevcut. Kendisi saksafon dışında flüt de çalıyor, şarkı da yazıyor.

Son olarak grubun 2005 yılında tekrar toplandığını ekleyeceğim. Present isminde enstrumental bir albüm yayınladılar. Albümün içinde grubun yıllar boyunca yapmaktan keyif aldığı ama herangi bir albüme koymadığı stüdyo doğaçlamaları da mevcut. 2008'de de bir albüm yaptılar ama dinlemediğim için yorum yapamayacağım.

File name: H To He Who Am The Only One.rar
File size: 42.62 MB

Bonus olarak VDGG'nin belki de en uğraşılmış şarkısını koyuyorum. Ancak video 4 parçadan oluşuyor. Ben ilk videoyu ekliyorum, diğer 3 videonun linkini koyuyorum. Beğenirseniz devamı için tıklarsınız.

ikinci kısım

üçüncü kısım

dördüncü kısım

Siobhan - The Patron Saints Of Debauchery & McGravys Iron Liver

2009-09-27T02:41:00.000-07:00

Yarın üniversitelerin büyük bir kısmı 2009-10 dönemine merhaba diyecek. Benim de okulda muhtemelen son senem. Yazın başında baya içimi yiyen bir durumdu bu, hala rahatsızlık verici ama takmak yerine iyi geçirmeye çalışmak daha akıl karı geliyor şimdi, nasıl olsa sonu gelecek, en azından o arayı iyi değerlendirmek lazım, di mi?

Fenerbahçe dün kazandı. Yine bir son dakika golü ile, yine deplasmanda, yine öne geçtiğimiz maçı 2-1 kazandık. Hani oyun çok süper değildi ama pozisyon zenginliği keyif vericiydi. Takım formunu yakaladığında çok daha iyi olacak kesinlikle, ilk yarıyı asgari kayıpla atlatırsak; ikinci yarı Dos Santos ve Güiza'nın daha formda olacağını düşünüyorum. Ayrıca 7'de 7'yi de eleştirecek değilim. Rıdvan Dilmen, Daum'u "Fenerbahçe'nin büyüklüğü 6'da 6 büyüklüğü değildir, İslam Çupi'nin dediği lafı bilmesi gerek" diye eleştirmiş. Ne demişti İslam Çupi: "Fenerbahçe'nin büyüklüğü ne şampiyonluk büyüklüğü, ne kupa büyüklüğüdür. Onun büyüklüğü başka bir büyüklüktür işte, adı konamaz." Şimdi yönetime bakıyorum; başarı uğruna Fenerbahçe adının yanına Ülker ismini almaktan çekinmiyor, ki o Ülker basketbol şubesini tek başına yürütürken Fenerbahçe'ye az adilikler etmemişti. Yine o Ülker'in içinden bir adamı basketbol şubesi idari yönetimin içine sokuyor bu yönetim. Gidiyor Fenerbahçe'ye küfretmiş Tümer Metin'i, vakaları bitmek bilmeyen Emre Belözoğlu'nu alabiliyor. Diğer tarafta taraftar başta karşı çıkar gibi yaptığı Ülker meselesinden çok memnun ve hatta sorsanız 2 sene sonra bir 5 senelik ortaklık daha isterler, Emre gözbebekleri olmuş, Tümer'i özlediğini söyleyenler var... Ben bu durumda başarı için bu hallere gelmiş yönetimi, tribünleri görünce Daum'un Fenerbahçe büyüklüğünü anlamasını beklemiyorum. 7'de 7 yapmışız, takım form tutarsa daha da ileri gider bu. 4 deplasman oynamışız. Biri Bursa deplasmanı, biri Diyarbakır... Memnunum kısaca.

Kaynak : www.fenerbahce.org

Müzik olarak bugün çok farklı bir grup ekliyorum blog'a. Ne progressive, ne 70'ler, ne de psikedelik... Hiçbiri değil. 2005'te Soulseek'te kullanıcıların arşivleri arasında etnik İrlanda müzikleri ararken rastgeldiğim bir grup var bugün. Adı "Siobhan". Grubun kendi açıklamasına göre Gael dilinde "lick my sweaty Irish nut sack" demekmiş. Açıklamadan da görüldüğü üzere agresifler biraz. Punk'a yakın diyebileceğim bir havaları var. Kendilerini "A celtic kick in the ass" olarak tanımlıyorlar. 6 kişiler, çok sesliler.

Müzik olarak kıpır kıpır, insanı oynatan ve buram buram Kelt etkisini hissettiğiniz bir müzikleri var. Ben bugün ilk demoları McGravy's Iron Liver ile yanılmıyorsam ilk albümleri olan The Patron Saints of Debauchery'i ekliyorum siteye. Demoyu ben daha çok seviyorum, 6 şarkıdan oluşuyor ve 1 tanesi hariç çok oynak bir havası var. Albümü ise koymak konusunda kararsızdım ancak Ertuğ'nun "I got Drunk in Europe" şarkısına olan sevgisi ile ekleme kararı aldım. Baya güzel şarkıdır, hakkını vereyim.

Grup için kullandığım punk kelimesine pek takılmasın kimse, rahatsız etmiyor kesinlikle müzikleri. Vaktinde arkadaş gönderdiği için referans olarak Flogging Molly ve Dropkick Murphys gruplarını sayabilirim, amma o grupları da 2005'ten sonra hiç dinlemedim, pek hatırlamıyorum, sadece aklımda öyle kalmış.

Son olarak albüm ve demonun kapağını bulamadım. Belki daha çok arasam ulaşırdım ama üşendim sanırım. Onların yerine bir grup fotoğrafı bir de konser fotoğrafı ekliyorum. Kusruma bakmayın, iki albüm de boyut olarak büyük değiller, bence indirin, en azından McGravy's Iron Liver'ı deneyin, iyi dinlemeler dilerim...

File name: siobhan - mcgravys iron liver.rar
File size: 28.35 MB

File name: (2002) The Patron Saints Of Debauchery.rar
File size:35.01 MB

Kaleidoscope - Faintly Blowing

2009-09-24T04:20:00.001-07:00

Efendim ben buralarda değilken, e-posta yoluyla almıştım bu kapağı. Gönderen arkadaş, daha önce gentleoctopus'ta Eloy'un beyni Frank Bornemann ile yaptığı röportaj yayınlanmış arkadaştı(Mert G.) ve benden pek paylaşmamamı istemişti, zira ondan da Frank Bornemann böyle istemiş. Ama görüyorum ki kapak Eloy'un internet sitesinden çoktan yayınlanmış ve internet sayfalarına düşmüş durumda, ben de bir paylaşayım dedim. Eskiden Mert erkenden verebilirdi haberleri bana Eloy konusunda, ama artık resmi internet sitesi var grubun, oradan herşeyi öğrenmek mümkün. Ama ben yine de siteden aldığım bilgileri sizlerle paylaşayım. 20 Kasım 2009'da Eloy'un Visionary albümü raflarda yerini alacak; ayrıca hayranların beklediği iki DVD'lik set "Legacy Box" 2010 ilkbaharında bizlerle buluşacak. Detaylı bilgiler için http://www.eloy-legacy.com/ adresini ziyaret edebilirsiniz. Buyrun kapak:

Aklımda paylaşmam gerek diye seçtiğim ikinci grup Kaleidoscope. Bu sefer İngiliz bir grup var karşımızda. Yine bariz bir psikedelik hava söz konusu ancak Kalacakra'da bahsettiğimden ve Alman psikedelizminden farklı bir hava. Daha bir İngiliz-Amerikan tarzı; ama Grateful Dead ya da Jefferson Airplane gibi değil de, daha çok Strawberry Alarm Clock, The Boston Tea Party ya da The West Coast Pop Art Experimental Band gibi gruplara yakın bir psikedelizm.

Grubun 1967-70 arası 3 ve 1991'de de 1 olmak üzere, toplamda yayınlanmış 4 albümü var. Faintly Blowing her ne kadar çok keyif aldığım bir albüm olsa da en iyi albümleri diyemem. İlk 3 albümü kalite açısından birbirine çok yakın ve iyi albümler, 1991 albümü ise dinlemesem de gördüğüm kadarıyla en beğenilen albümleri durumunda. Ancak belirtmem gerek albüm 1991 yılına ait değil, sadece 1991 yılında piyasaya çıkıyor, yoksa kayıt tarihi 1971 yılına uznıyor.

Grup 4 elemandan oluşuyor. Gitarda Eddie Pumer, bas gitarda Steve Clark, bateride Danny Bridgman ve gruba en son dahil olan vokalist Peter Daltrey. Grubun ilk ismi The Sidekicks, sonrasında The Key ismini alıyorlar ve en son Kaleidoscope isminde karar kılıyorlar. Grubun söz yazarı vokalist Peter Daltrey.

File name: Faintly Blowing.rar
File size: 45.58 MB

Kalacakra - Crawling to Lhasa

2009-09-24T03:36:00.000-07:00

22 gün aradan sonra tekrar karşınızdayım. Yaklaşık 2 haftalık bir süre buralarda değildim; sonrasında da araya giren bayram sebebi ile kimi aile büyüklerini ziyaret etmem gerekiyordu, zira bayramlarda olmasa göremiyorum kendilerini. Neyse, şimdi tekrar evimdeyim, karşımda bilgisayar, yanımda televizyon, aklımda 3 albüm, yazıyorum...

Albümden önce şu aşağıdaki afişi paylaşmak istiyorum sizlerle. Yokluğumda yerime bakan sayın Nil hanım sizlerle Indexi grubunu paylaşmıştı. Çok olumlu yorumlar yapmadığını kendisi de kabul ediyor ama çok yerin dibine de sokmamış. Bana kalırsa, arşivde bulunabilecek bir grup. Zaman zaman yolculuklarda dinlemek keyifli olabilir. Fazlasıyla sakin bir şekilde müziklerini icra ediyorlar. Aradığınız şey heyecansa, gazsa, neşeyse; karşınızda bir Queen, bir Camel ya da Marillion bulamayacaksınız. Ancak yorgun bir şekilde trenden dışarıyı izleyecekseniz, arkaya Indexi koyup yavaştan uykuya geçebilirsiniz.

Afişten bahsetmiştim. Aşağıdaki afiş Sırbistan'dan. Grup Eski Yugoslavya zamanından olmasına rağmen ve Bosna sınırlarından çıkmasına rağmen (etnik kökenlerini net bilmiyorum, Bosnalı Sırp olabilirler) Sırplar tarafından da baya biliniyor durumda. Nitekim 03 Ekim 2009 tarihinde de Belgrad'ta ana grup olarak sahne alacaklar. Albümün 24 Eylül 2009 tarihi itibari ile pek indirilmediği aşikar ama yine de indiren insanlar içerisinde grubu seven varsa; 03 Ekim 2009'da Sırbistan'a bir ziyaret yapabilirler.

Aklımda 3 albüm var demiştim. Hepsini tek bir yazıda paylaşmak istemedim. Bugün yahut yarın ikinci albümü de yazacağım. İlk olarak Kalacakra grubu ile başladım. Grup Alman. Grup müziğinde çok çaktırmasa da 2 elemandan oluşuyor. Müziklerinden Alman oldukları direk belli olmakta. Buram buram Krautrock kokuyorlar ve müzikleri yer yer Amon Düül ve Brainticket grupları ile de benzerlik taşıyor. Bu iki gruptan birini seviyorsanız, bilhassa ilk dönem Amon Düül, Kalacakra'yı da sevmeniz daha kolay olacaktır sanırım. Grubun tek albümü var: Crawling to Lhasa. 1972 çıkışlı bir albüm. 2 elemandan söz etmiştik, bunlardan Claus Rauschenbach gitar, perküsyon, armonika, slentem ve tumba çalıyor; Heinz Martin ise gitar, piyano, flüt, çello, vibrofon, schalmi, keman ve sintisayzır kullanıyor. Vokalde ise Claus Rauschenbach var.

http://www.fileserve.com/file/uzYM6Tp

Indexi - Modre Rijeka + Indexi - Indexi

2009-09-14T00:53:00.000-07:00

Yazarımız yıllık izninin bir bölümünü kullanmakta olduğundan şimdilik yerine ben bakıyorum. Kendisi muhtemelen şu dakikalarda uyanmış, o doğal güzellik senin, bu manzara benim gezmekte, arada da facebooktan iyi olduğuna dair ufak mesajlar göndermekte. Sanırım yaşıyor. Ayrıca kendisine Uykusuz almam lazım, unutturmayın.

Neyse yahu, konu bu değil. İki adet ev ödevim var Görkem'in blogu için. Biri verdiği iki albümün tanıtımını yapmak, diğeri ise kendim bir albüm yüklemek. Hem progresif/psikedelik arşivi onunki kadar geniş bir insan değilim, hem de müzik üzerine kamuya açık alanda ahkam kesmekten çekinirim, ama işte Görkem Bey'in ödevleri bana bunu yapabilmek bir bahane oluşturuyor gibi. Memnun muyum neyim?...

http://www.fileserve.com/file/GMNM5w9

http://www.fileserve.com/file/knHWqwm

Indexi Yugoslav/Bosnalı bir progressive rock grubu, aslında Yugoslavya'da oldukça da popülerler ve saygı duyuyorlar. 62'de kurulup 2001'de solistleri ölünceye kadar çalmaya devam ediyorlar. Wikipedia kendilerinden "progresifrocktaçığıraçanlardan" diye söz ediyor, düşünün artık.

İki albümü de dinlemiş biri olarak şunu söyleyebilirim ki, çığır açmışlar mı bilemem, ama dönemin müzik çerçevesi içinde çok şaşırtacak şeyler yapmıyorlar. Wikipedia'da Beatles'tan ve Yes'ten etkilendikleri yazsa da, bana kalırsa aynı dönemlerde ortaya çıkan The Who ile daha fazla benzerlikleri var, özellikle belli şarkılarda. Vokaller klasik 60-70 vokalleri, şarkı yapıları da keza öyle. İkinci albümde aralarında "arkadaşlar seksenlere yaklaştık, bunu hissettirmemiz lazım" diye konuştuklarını hissedebiliyorsunuz. Ama bu söylediklerim kesinlikle yanlış anlaşılmasın, albümler oldukça keyifli bir şekilde dinleniyor, oldukça güzel melodiler mevcut, sonuçta 60-70lerden zaten beklenen 60-70ler gibi olmasıdır, dolayısıyla o dönem rakını seviyorsanız elbet bu albümleri de keyifle dinlersiniz.

Ama saykedelik çok bir özellik yok. Zaman zaman şarkılarda 70ler eurovision tadını yakalayabiliyorsunuz, hoş gelmeyebiliyor. Yani hazırlıklı olunuz dinlerken, ben değildim, çok kötü şeyler oldu.

Igra Staklenih Perli - Igra Staklenih Perli & Igra Staklenih Perli - Vrt Svetlosti

2009-09-04T05:02:00.000-07:00

Yarından itibaren bir süre yokum. Bayram gibi tekrar dönmüş olurum. Arada yazmaya çalışacak olsam da yazabileceğimi sanmıyorum. O vakit sanırım 1 ay evvel bahsettiğim grubu yayınlamanın vakti gelmiş...

Igra Staklenih Perli 70 sonlarında dönemin Yugoslavya'sında kurulan bir grup. 3 studyo albümü yapıyorlar. Dağılmış Yugoslavya'nın o dönemki ağırlığı progressive rock'ın daha caz altyapılı kısmına yönelik. Az sayıda psikedelik/space progressive grubundan biri de Igra Staklenih Perli.

İsimlerini yanılmıyorsam Hermann Hesse'nin bir eserinden almışlar. 4 kişiden oluşuyorlar ve aslen Sırplar.

Müzik olarak Alman havaları hemen seziliyor. Kasvetli bir yapıları var. Hawkwind'ten etkilenmişler. Öznel yorumlar da olsa bunlar, dinleyici çabucak farkedebiliyor bence durumu. Ben grubu şiddetle tavsiye ederim, ama direk bir referans sunamıyorum bu sefer.

Neyse efendim, uzun uzun anlatamadım bu sefer. Dönüşümde fotoğraflarla, albümlerle döneceğimdir. Şimdi, bugün ufak işlerim var, ondan yazıyı kesiyorum; yarından sonra da kökenlerim beni bekler, Balkanlar'a gidiyorum... Bayrama görüşebilmek dileğiyle, olmazsa herkese iyi bayramlar, tatillerinin son günlerinde iyi tatiller...

http://www.fileserve.com/file/a5h4xte

http://www.fileserve.com/file/CXJjyMy

Caravan - In the Land of Pink and Grey

2009-09-02T08:09:00.001-07:00

Yarın belli oluyor kısa vadeli kaderim. Nerede napacağım... İşler istediğim gibi giderse yarın akşam bir Sırp progressive rock grubu paylaşıp, 3-5 ayrıntı anlatıp ertesi gün bi 15 günlüğüne Hisarüstü'ne veda edeceğim. Dönüşüm bayrama olacak, bayram sonrası da para durumuma göre Kaş olsun, Olimpos olsun bir şımarıklık yapabilirim.

İşler istediğim gibi gitmezse, sakin kalırım. Bir şekilde önümü doldurmaya çalışırım... Sırp grubunu paylaşmam.

Neyse, bugün nispeten bilinen bir grup koyuyorum. En iyi albümlerinden biriyle. Canterbury akımından, Camel severlerin Camel'dan gayrı tutmadığı: Caravan. Albümün adı da In the Land of Pink and Grey. İsmen çok sevmesem de albüm olarak çok severim. Konsept bir albüm. 5 şarkıdan oluşuyor. Şahsen, bilhassa Love to Love You, Winter Wine ve özellikle Nine Feet Underground'ı ayrı tutarım.

Albüm 71 yılından. O dönemki ana kadroda sonraları Camel grubundan aşina olacağımız iki isim var. Richard Sinclair ve Dave Sinclair. Hatta şarkılardan Love to Love You hariç, hepsi bu ikilinin elinden çıkma. Love to Love You ise grubun o dönemki gitaristi ve bazen de vokalisti Pye Hastings'e ait.

File name: Caravan-In the land of grey and pink.rar
File size: 39.47 MB

The Great Society - Live at Matrix

2009-08-30T15:58:00.000-07:00

Semih golü atmasaydı muhtemelen birkaç gün geç yazacaktım, ama attı. Spor konusunda fazla güvenin zararlı olduğunu düşünürüm ama 1-1 olduğunda dahi "Alırız yahu." dedim. Bu güveni hissetmek güzel.

Kaynak : www.fenerbahce.org

Daum'u 2006'da gitmesinden önce eleştirirdim, ancak gitmesine de karşıydım. O sebeple etrafımın aksine 2006-09 yılları arasında "Keşke Daum olsaydı?" diye sık sık mırıldanmışımdır. Dönüşünde de sevindim haliyle. Şimdi 2 arkadaş hoşlarına gitmeyen en ufak bir durumda beni arıyorlar, soruyorlar. "Şunu niye böyle yaptı? Bu mu izlemek istediğin Fenerbahçe?" diye... Şimdi Sion ve Manisa maçlarında iyi oynamadığımız açık. Sion maçı beni rahatsız etmedi pek. Arada forma giymesi gereken oyuncular vardı, giydiler, iyi oyun çıkarmadılar, ama ben kendi adıma rahat bir maç izledim. Tribünler baya iyiydi. Derbi performanslarını saymazsak gördüğüm en iyi performanstı diyebilirim. Bunun keyfini yaşadım, bana yetti.

Manisa maçında Gökhan'ın eksikliği, Santos'un kötü oynu, bla bla....

Kaynak : www.fenerbahce.org

4'te 4 yaptık. En son ne zaman 4'te 4 yaptık hatırlamıyorum. Bi ara Vnspor'a Kurthan'ın golüyle yenildiğmiz sene vardı, o sene iyi bi açılış yapmıştık, arada var mı hatırlamıyorum.. Ben memnunum. 4'te 4. Sakatlar iyileşiyor. Daha iyi de olacağız...

Albüm olarak bu sefer Amerika'ya uzandık. Grace Slick benim müzikal yolumu baya etkilemiştir. O döneme dair dinlediğim ilk seslerdendi ve çok etkileyici bir vokale sahipti. Jefferson Airplane'i sevmemde ilk aşamada tek sebep tamamen kendisiydi... Hakkında ne yazsam, ne etsem de övsem diye düşündüm buralara yazmak için, ama beceremedim. Ama hakikaten çok severim, çok değerlidir gözümde.

İlk grubu yanılmıyorsam The Great Society. Sonrasında Jefferson Airplane'e katılıyor grubun 2. albümlerinde. Ardından pek parlak olmayan Jefferson Starship yılları ve fena sayılmayacak bir solo kariyer. Ki solo kariyerinin Dreams albümü hakikaten güzeldir.

Bugün 70 yaşında kendisi. Jefferson Airplane üyelerinde Paul Kantner'dan bir kızı var. China Slick. MTV'de bir dönem VJ'lik yapmış yanlış hatırlamıyorsam. Daha fazlasını da bilmiyorum kızı hakkında. Kendisi ise bir dönem resimler yapmış. Hala yapıyor olabilir, bilgim yok. Resimleri görmek için tıklayabilirsiniz. Jimi Hendrix'in, Jim Morrison'un portreleri mevcut.

Darby Slick - Grace Slick

Benim Grace Slick'in müzik hayatından paylaşmak istediğim dönem ilk yılları, The Great Society grubu. Grupta; Grace Slick'in o dönemki eşi Jerry Slick ve kardeşi Darby Slick'te var, ki Darby Slick, Somebody to Love'ın söz yazarı. 68-71 yılları arası 3 albüm çıkartıyor The Great Society ve sonrasında dağılıyor. 1989 yılında bu yazıda paylaştığım albüm "Live at Matrix" yayınlanıyor.

Albüm 17 şarkıdan oluşuyor. Albümde Jefferson Airplane'den tanıdık 2 şarkı var. Biri White Rabbit, diğeri ise Somebody to Love. White Rabbit uzun, psikedelik ve keyifli bir introsu mevcut.

File name: The Great Society - Live At The Matrix.rar
File size:92.07 MB

Can - Ege Bamyası

2009-08-26T05:50:00.000-07:00

Eveeet, teknik problemler devam ediyor. 17'sinde yola çıkmayı planlıyordum. 17'sinde henüz pasaportlar dahi hazır değildi. Sonra 18'nde konsoloslukta olacaktık, olmadı; randevuyu 19'una erteledim, olmadı; 21'ine aldım. Ayın 21'nde 15:00'dan önce işleri halledemediğimiz için vize sonuçlarını bugün alabilecektik, yani 26'sında. Nitekim aldık, 3'nde görüşme var. Bir sorun çıkmazsa 3 veya 4'nde yola çıkıyorum. Ama bu yanında bazı sorular getiriyor:

1. 17 Eylül'de ders seçimi var, o tarihte nerede olacağım?

2. Dönüşte arttırmayı planladığım para vardı; o parayı güneyde yemeyi planlıyordum. Sessiz sakin bi yerlerde; Kaş, Olimpos yahut Datça... Ama 20'sinde bayram var, Tekirdağ ve Edirne'yi görmezsem olmaz bayramda, akraba ziyareti önemlidir. O zaman bayramdan 28 Eylül'e dek mini bi tatile değer mi? Tahmini 5-6 günlük bir zamanım olacak.

3. Vize olmazsa nolacak?

Bu üç soru da kendi içlerinde daha çeşitli dallara ayrılıyorlar da... Yazasım yok..

Efendim, madem halen halledemedim işlerimi; Yugoslav grubu da 1 hafta daha erteliyorum. Uzun zamandır aklımda olan bir kaç albüm var. Bunlardan biri de Can'in albümü. Daha önce paylaşacaktım ama o zamanlar grupları farklı ülkelerden seçmeyi planladığım için Alman bir grubu ikinci kez paylaşmak istememiştim. Şimdi paylaşabilirim.

Can tam bir Krautrock grubu. Ama vokalde bir Japon var. Bu Japon grubun ilk yıllarında katılıyor ama kurucu kadroda yok. Japonu anlatmamın sebebi ekşisözlük yazarı eloian kendisi ile zamanında iletişime geçtiğini anlatmıştı; organizatör bulabilse Damo Suzuki'nin Türkiye'de konser verebilmeyi çok istediğini söylemişti. Albümde kadronun geri kalanı klasik Can kadrosu.

Albümün adı ilginç. Bir kere Türkçe bir isim. Sonra kapağında da konserve Ege Bamyası oluşu da ilginç. Türlü söylentiler var bu konuda. Kimisi grubun Türkiye'de Ege ya da Akdeniz kıyılarında tatil yaparken es kaza ege bamyası ile bir restoranda tanıştıklarını ve çok sevdiklerini söyler; kimisi de restoranın Türkiye'de olmadığını, Almanya'da olduğunu, dönemin gurbetçilerinin olduğunu söyler. Grup da restoranın camında tesadüfen ege bamyası konservesi görür ve olaylar gelişir...

Grup ilerleyen yıllarda bir çok müzisyene ilham kaynağı olur. Bu albümde müzisyenlerin ilham kaynaklarından, en gözdelerinden. Bu isimlerden üç beş tanesini saymak isterdim ama bildiğim isimleri toplasan adam akıllı bir müzik grubu etmeyeceği için pas geçmek istiyorum. Ancak nette çok kolay şekilde ulaşabilirsiniz.

Bunların dışında yazacak bir şey gelmiyor aklıma. Süper albüm, gerek Can tarihine gerek Krautrock tarihine gerek de progressive rock tarihine ismini yazdırmış bir albüm. Farklı da sayılır, daha önce paylaştıklarıma benzemeyebilir..

File name: Can-Ege Bamyasi.rar
File size:36.27 MB

Daha önce nasıl aklıma gelmedi bilmiyorum. Tv'de rast gelmiştim, Iron Butterfly albümünü yazarken paylaşabilirdim. Unutmuşum. Geçenlerde sıkılırken, Youtube'da aratmak geldi aklıma, arattım, ve buldum. Buyrun, Simpsons çizgi dizisinden bir In-a-gadda-da-vida yorumu, tüm Springfield söylüyor "In the Garden of Eden" ismiyle; özellikle şarkı esnasında Bart'ın sesi ayrı bir keyifli ve muzip:

Centipede - Septober Energy

2009-08-23T05:27:00.000-07:00

Evet, daha önce Balkanlar'dan bir grubu yazacağımı söylemiştim, ancak kimi teknik sebeplerle vize işlerim uzayınca ben de haliyle erteledim. Çarşamba günü vizemi alabilmişsem bahsettiğim yazıyı yazacağım. Ama bugün farklı bir albüm sunuyorum.

Dün gece evde yalnızdım. Ev arkadaşlarımdan biri aile evindeydi, diğeri ise şu sıralar Moğolistan'a doğru seyahat ediyor. Gece 02:00 civarı gibiydi, tuvalete girdim. Çekçek dediğimiz paspasımsı alete gözüm kaydı ve orada minik bi hareketlenme gibi birşey gördüm. Bilen bilir böceklerden nasıl nefret ettiğimi.. Böcek olduğunu düşündüm ben de haliyle ve bu sebeple hafiften kafayı uzatıp bakmaya çalıştım. Minik ayaklarını gördüğümü sandım, odma geçtim, terliklerimi giydim, geri döndüm. O gördüğümü sandığım ayakları göremiyordum. Çekçeki oynattım ve "çiyan" denen ve dünyanın en nefret edilesi böceklerinin başlarında gelen hayvan aniden ortaya fırladı ve üstüme doğru hızla yürümeye başladı. Çabuk hareket etmem gerekiyordu, ben de ettim ve sağ ayağımı(terlikliyim) hızla üstüne koydum. Ancak gerek insanlardan dinlediğim çiyan hikayeleri, gerek geçen seneki evde yaşanan çiyan olayı gerek de 1-2 evvel odamda yaşadığım çiyan olayı sebebiyle ayağımı kaldıramadım tabi. Terliği yerden kaldırmadan sürtmeye başladım; sonra hafif bir ıslaklık oluştu mermerde, sonra bir iki bacak kalıntısı gördüm ve BİNGO! Çiyan ölmüştü.

Evi temiz tutmaya özen gösteriyorum. Temiz olmadığını biliyorum ama ortalama bir öğrenci evinden de en azından daha temiz ve toplu olduğunu düşünüyorum. Yine de çiyan çıkabiliyor. Girişin alt katındayız ve emlakçı zaten uyarmıştı bizi Hisarüstü'nün çiyan kaynadığı konusunda. Yaz mevsimi olunca da 2. kez gerdi beni hayvanlar...

Neyse efendim, neden anlattım bu hikayeyi? Çünkü bugün paylaşacağım grubun adı "Centipede". Yani çiyan'ın İngilizcesi, yahut Latincesi de olabilir, araştırmadım.

Centipede 70'lerde tek bir albüm yapmış grup. Zaten bir albümden fazlası beklenemezdi. Zira albümde 50'den fazla müzisyen görev almış. Bu isimlerin içinde Robert Wyatt, Nick Evans, John Cale, Julie Driscoll ve Robert Fripp gibi nice isimler var. Fripp aynı zamanda albümün yapımcısı. Haliyle albümde King Crimson etkisi hissediliyor. Bilhassa İslands ve Lizard albümlerini seviyorsanız ve progressive rock'ın caz/fusion alt kategorisi ile ilgileniyorsanız seveceğinizi düşündüğüm bir albüm. Dana önce sanırım Magma dışında benzer bir albüm paylaşmamıştım; yani en azından Magma'yı indirip sevdiyseniz; Centipede için mini bir referans olarak görebilirsiniz.

Albüm 4 şarkıdan oluşuyor. Şarkıların ilk üçü 20 dakikanın üzerinde, son şarkı ise 18-19 dakikalık. Bunu uyarı olarak da sunuyorum, zira biliyorum ki kimileri uzun progressive rock albümlerini bilhassa caz altyapılı ise sevmeyebiliyor(burada kimseye laf sokmuyorum).

Durum bu, çarşamba bir problem çıkmazsa tekrar paylaşmak üzere, buyrun, iyi dinlemeler:

File name: Centipede - 1971 Septober Energy.rar
File size:100.94 MB

Bonus olarak artık pistlerde pek göremediğimiz eski artistik patinaj sporcusu Rus Elena Sokolova'nın yarışma dışı bir gösterisini sunuyorum:

Dexter - Soundtrack (Music From The Showtime Original Series)

2009-08-19T08:58:00.000-07:00

Efendim Nil yazmış kendi blog'unda. Okudum, neşeli bir yazıydı. Sonra laflarken kendisi ile benim de yapmam üzerine birşeyler söyledi. Ben de kendimi bildim bileli anket, röportaj sever bir insan olarak memnuniyetle kabul ettim.

1- Bloguna neden bu adı verdin?

İsim arıyordum. Müzikle ilgili aradıklarım hep iddialı gibi geliyordu. Lisede yatılıyken maç yaptığımız saha vardı, adı telli saha idi. İsim olarak onu seçtim, belli bi sebebi yok; geçmişten sevdiğim bir şey sadece.

2- Blog yazarken star tribiyle istediğin, olmazsa olmaz dediğin şeyler var mı?

Var. Albüm linki ve albüm kapağı illa ki lazım.

3- En son satın aldığın garip şey.

Garip olarak; okulun havuzuna gidiyorduk, bone almak zorunda kaldım.

4- Şeker gibi olduğun anlar.

Alkollüyken. Gerçi herkes öyle düşünmez ama olsun. Fener kazandıysa... Moralim iyiyse zaten şeker gibi olurum sanırım.

5- "Arkadaşım artık sormayın şunları" dediğin şeyler?

Beni ilgilendiren genel konular. Master, gelecek ya da maddi konular gibi...

6- Seks'in sendeki rengi?

Değişiyor.. Kırmızı denebilir...

7- Aynaya bakınca gördüğün?

Bunu geçiyorum.

8- "Kendini okutan blog" dediğin?

Egotastic

9- Bu blog sahibi/sahibesiyle karşılaşabileceğin yerler.

Genel de Hisarüstü, bazen Taksim, Saraçoğlu, Başakşehir..

Albüm olmadan olmaz tabi. Cnbc-e ve e2 ekranlarından aşina olduğumuz "Dexter" dizisinin müziklerini yükledim. Dizinin izleyicisi iseniz baya keyifli bir albüm, izleyici değilseniz nasıl bulacağınız konusuda en ufak bir fikrim yok. Buyrun:

File name: Dexter - Soundtrack (Music From The Showtime Original Series).rar
File size:85.64 MB

Bu da videosu olsun:

Yatha Sidhra - A Meditation Mass

2009-08-12T16:34:00.000-07:00

Bu yazının Yugoslavya yöresinden bir grupla süslenmesi gerekiyordu. Ki bir sonraki paylaşım Igra Staklenih Perli grubu olacak. Ama bu sefer? Olmadı. Yapacak işlerin uzaması yapacağım yolculuğu da birkaç gün ileri attı; sonuçta ben de araya 2 albüm ekleyeyim dedim. Winamp bana Yatha Sidhra açtı, ben de yanına Yezda Urfa ekledim, paylaştım. Bunu da 2 ayrı yazıya böldüm.

Neden Yezda Urfa'yı da ekledim? yamulmuyorsam 2006'nın ilk yarısıydı, hangisini daha önce keşfettim hatırlamıyorum ama Soulseek programı ile bu iki gruptan birini indirmiştim, ismen benzerlikleri hoşuma gitmişti, aynı kullanıcıdan diğerini de indirmiştim. O gün, bugün, ben bu gruplardan birinin ismini duyunca/görünce ötekini de hatırlarım.

Yatha Sidhra, Alman bir krautrock grubu. Yazık ki tek albüm çıkartabiliyorlar. Albümün adı "A Meditation Mass". Gerçekten meditasyon tadında bir albüm. Sakinleştirici etkisi var. Acrim Reichel prodüktörlük yapmış. Kendisi ismen pek bilinmez ama tanıtalım hemen: Alman müzisyen, şimdilerde 65 yaşında, kendi ismini taşıyan grubu var, kaliteli bir isim. Öyleki benden film istemiş arkadaşın cd'sinde kalan boşluğa attığımda arkadaş baya baya sevmişti zamanında, ki kendisinin progressive rock ile yakından alakası yoktu.

Neyse, gruba dönersek dediğim gibi albümün ismine yakın bir müzik. Ancak dönemin krautrock grupları ile kıyaslanırsa new-age ile pek alakaları yok. Tamamen enstruman kullanıyorlar zaten. Yani ben deneyin derim.

File name: yatha sidhra - (1972) a meditation mass.rar
File size:73.1 MB

Asıl bonus alttaki, ikinci yazıda olacak; ancak buradan da 2 teşekkür sunmak istiyorum. İlki www.progturk.com adresinde blog'un adresini forum yazarları ile paylaşıp, bloga güzel sözlerini kullanan yazara; ikincisi da lasf.fm sayfasında Turkish Delight linkini paylaşıma açmış last.fm kullanıcısına. Teşekkürler.

Yezda Urfa - Sacred Baboon (1976)

2009-08-12T16:08:00.000-07:00

Yezda Urfa, Amerikalı bir grup. Dönemin Amerikası türe Avrupa'ya kıyasla pek katkı yapamamışken; Yezda Urfa başarılı bir istisna. Tek albümleri bu; ancak bu albümden önce bir de "Boris" adında bir demo yayınlamışlar.

Grup için bir direk bir referans olmaz, ancak Gentle Giant dinleyip sevdiyseniz, bunları da seveceğinizi düşünüyorum. Henüz albümün ilk şarkısından bunu hissettiriyorlar. Gentle Giant dışında da Yes etkisi olduğunu söyleyebilirim grupta, ama aman aman da değil...

File name: yezda urfa - (1976) sacred baboon.rar
File size:57.61 MB

Bonus olarak keyifli bir şarkı seçtim. Es kaza Nip/Tuck'ın eski bölümlerinden birinde denk geldim. Buyrun:

Tako - Tako & U Vréci Za Spavanje

2009-08-06T14:56:00.000-07:00

Süper Kupa ve Uefa ön eleme maçları geride kaldı. Takım Süper Kupa'da da hazır gözüktü bana. Güiza bilhassa geçen seneden farklı olacağını gösteriyor. Geçen seneye oranla napacağını bilen bir forvet var gibi duruyor. Kezman'dan aşina olduğumuz kenara gidip içeri kat edemeyen görüntüsünü geride bırakmış Güiza. Alex ile de iyi anlaşıyor... Alex zaten Alex. Beşiktaş maçı da bunu gösterdi. O penaltı olmasaydı da Alex ikinci golü atardı, atabilirdi... Yine pek gözükmediği maçın adamı olabilirdi. Bu yüzden seviyoruz zaten.

Geçen yazımda Galatasaray'ın mor formasına değinmiştim.

İsimsiz sayılabilecek bir istek aldım. Formaları tanımayan bir okur tarafından. Önce şaşırdım açıkçası, "Neden google'ı kullanmıyor ki?" dedim kendi kendime. Ama sonra bu akşamüstü bu görüntüye şahit oldum. Ben de olay daha da açıklık kazansın, formayı merak edenler blog'ta da görsün diye buraya taşıdım.

Yanlış anlaşılmasın, kimseye karışmak isteyeceğimden, tercihlerini yargılayacağımdan değil; sadece görüntü olarak komik bir resim var ortada: Bıyıklar, mor bir forma ve pembe slip mayo... Garip de bir uyum söz konusu, paylaşmak istedim.

Bu haftanın albümleri daha önce uğramadığımız bir ülkeden. Grubun adı Tako. Zamanında Mert Göçay tavsiye etmişti. Ben de indirip kendisine göndermiştim. Mert Göçay, Türkiye'deki benim gördüğüm en azılı Eloy hayranı. Öyleki yukarıdaki linkte de görüleceği üzere baya kapsamlı bir Eloy sitesi hazırlamış kendisi ve üstelik Frank Bornemann ile de bir röportajı söz konusu. Grupla ilgiliyseniz, kaçırmayın, okuyun.

Tako'ya dönecek olursak 70'lerin ikinci yarısında Hırvatistan'da kuruluyor. 2 albümleri var. Progressive rock'ın psikedelik/space rock kısmında yer alıyorlar. Ama bunun yanında hafiften bir Camel yahut Focus havaları da var. Dönemin Yugoslavyası aslında baya bir grup çıkartmış. Tako bunların içinden en iyilerinden biri. Aynı coğrafyadaki türdeşlerinin genelinin aksine caz ağırlıklı da değiller.

File name: tako II.rar
File size:60.31 MB

File name: tako 1.rar
File size: 81.30 MB

Gelecek yazıda bu sefer Sırbistan'ı ziyaret edeceğiz. Yine 70'lerden, yine psikedelik/space rock tarzına yakın bir grup olacak. Ondan sonra zamanımız kalırsa eğer Bosna'ya da uğramak isterim ama biraz zor gözüküyor.

Aşkın Bize Yeter...

2009-08-01T07:53:00.000-07:00

Perşembe günü 09-10 futbol sezonunu açtık. Honved maçı bu sene gittiğim gideceğim ender maçlardan. Kimi ekonomik sebeplerle kombine alamadım bu sene. Cesaretim olsa büyük paralarla iddia oynarım da, namümkün.

Tribünlerden bahsederek başlayacağım. Geçen seneki amcalar yerlerindeydi yine. Ama bizimkiler kombineyi 2-3 sıra yukarıdan almışlar, bu sebeple şişman amca olsun, dede olsun pek laflayamadım ama selamlaştık kendileri ile, sırıttık..

Tribünler iyiydi. Geçen senenin genelinden daha iyi bir performans gösterdiler. Maraton üst kısmın Telekom tribününe yakın kısmı özellikle dikkat çekti. Beşiktaş'a çok sataşıldı. Özlemiş insanlar, doğal. Küfretmeyi, sataşmayı, bağırmayı, omuz omuza girmeyi... Oysa çok basit, heyecansız bir maçtı tribünlerin aksine. Bu heyecan da kuşkusuz Christoph Daum'un dönüşünün de payı vardı.

Tribünler için son ekleyeceğim son şeyse Galatasaray'a yapılan sataşma. Ben dikkat etmedim ama sonradan öğrendiğime göre Telekom tribününden şöyle bir şarkı yükselmiş:

Akşam oldu penceremde

Yorgun rüzgar esiyor geçiyor renkler suskun

Bir masum MOR menekşe

Ağlıyor mu ne?

Saraçoğlu'ndaki maça sırf "Galatasaray mor formayı giyer de kaybederse bunu söyleyebiliriz" düşüncesi ile gitmeye çalışacağım.

Maça geçecek olursak; güzel bir sonuç aldık. 5-0'dan sonra malum herkes "kulakların çınlasın" diye bağırmak istiyordu ancak zaten ikinci yarıda tempoyu düşürmüştü Fener, ona rağmen 2 gol bulmuştu. Ancak sanırım 6-0'dan geriye pek futbolcu da kalmadığı için sahadakiler bu durumu tribünler kadar önemsemedi.

Aragones zamanında sürekli pas yapan bir takım bekliyorduk. Gelmiyordu, gelmiyordu. Aragones sürekli zamandan bahsediyordu. Honved baya kolay bir rakip, kabul ediyorum; ancak Aragones dönemine göre çok daha fazla paslaşan, yardımlaşan, hücumu düşünen bir ekip vardı. Burada da değişen oyuncuların payı büyük aslında. Yoksa Daum'un da Josico, Maldonado, Selçuk ile yapabilecekleri sınırlıdır.

Kanatlar baya güzel işleyeceğe benziyor Fenerbahçe'de. Carlos'un şanssız sakatlığı olmasa çok daha farklı bi skora şahit olabilirdik. Solda Andre ve Carlos baya baya heyecanlandırıyor beni. Sağ taraf da güzel gözüküyor. Kazım artık Gökhan bindirme yaptığında ona pas atıyor. Bu baya şaşırtıcı birşey, zira geçmiş senelerde yaptığı bindirme sonrası bomboş durumdayken Kazım'dan pas alamayıp sinirle Kazım'ın kaptırdığı top yüzünden; soldan gelen rakip atağı durdurmak için savunmaya koşan Gökhan Gönül vardı. Şimdi asist yapan Gökhan Gönül var.

Futbolculara bakarsak; Volkan'a çok iş düşmedi. Carlos erken sakatlanıp çıktı. Yerine Deivid girdi. Deivid ağırdı. Yine bana battı. Kaptırdığı toplar, koşamaması, rahatlığı... Üstelik Deivid girince Andre dos Santos da beke çekildi ve haliyle ben yeni transferi sol açıkta izleyemedim. Yine iyiydi Andre. Beke çekilmeyi beklemiyordu yalnız. Kulübeye 1-2 kez birşeyler sordu "Napayım" dercesine. Birinde misal korner kullanırken hücuma çıkıp çıkmayacağını sordu sanırım, zira sorunun ardından koşa koşa ceza alanına girdi. Ancak beklediğim, heyecanlandığım Andre dos Santos'u göremedim.

Sağda Gökhan baya iyiydi. Özlenen Gökhan Gönül'dü. 2 asistle süsledi oynunu. İzlerken, ismini tribüne çağırırken en keyif aldığım 2 adamdan biri bu takımda şu an Gökhan.

Önder ve Bilica 1-2 pozisyonda düşündürdüler açıkçası. Hani rakip Honved olmasa da daha güçlü bi takım olsa nolurdu acaba diye düşündürttü. Gerçi her maçın havası, konsantrasyonu farklı ama yine de o defansa bir takviyeye mahkum Fenerbahçe. Şansımız varsa parayı hiç düşünmeden gidip Serdar Taşçı'yı alalım derim ama sanmıyorum. Lugano kalsa güzel olur ama onu da sanmıyorum. Daum tutturur umarım defansın göbeğine doğru transferi.

Andre dos Santos'tan bahsettim zaten. Ama şunu eklemek istiyorum. 23 yaşımdayım ve sanım ilk kez bekler ve kanatlara bakınca sol tarafta da sağ tarafta da bölgelerinin adamlarını görüyorum. Devşirme forvetler ya da göbek oyuncuları yok. Bu çok umutr verici birşey. Sağda Kazım iyiydi. 2 tane "Al da asist yap dercesine" pas attı, kanattan zorlayıp içeri paslar çıkardı... Zico ve Aragones'e oranla zaten Daum Kazım için bir şans. Ona napması gerektiğini, nasıl yapacağını öğretebilecek bir teknik adam ve bence daha da önemlisi Kazım, Zico ve Aragones dönemindeki laubaliliklerini yaparsa Daum'un ona tahammül eşiği de daha az olacak ve Kazım da bunun farkında olabilir.

Göbekte Emre için çok şey demeyeceğim. Adamı sevmem. Ama itiraf etmem gerekirse geçen sene düzenli oynamaya başladıktan sonra en çok çabalayanlardan biriydi sahada. Ben de bunun sonucunda kendisini bu senenin kadrosunu kafamda oluştururken gönülsüzce ilk 11'e yazıyordum. Honved maçında da haklılığımı gördüm. Gayet iyiydi. Kendisini sevmem şu an için uzak ihtimal ama sahada o formayı giyip böyle oynadığı sürece de çok muhalaefet etmeyeceğim sanırım. Christian'ı konuşmak için henüz erken. Gerçi yine de ilk izlenimim Maldonado ve Josico'dan yararlı olacağı. Defansa yardıma geliyor, oyunu sıkıştırmıyor, pas dağıtıyor, Alex'e yardım ediyor... Corinthians taraftarlarının forum yorumlarını okuduktan sonra kendisinden baya baya ümitliyim zaten. Umarım yanıltmaz ama Maldonado'nun da gelişi, ilk maçı ve sonrasındaki içimde oluşan umutlar aklımda hala.

Alex aynı Alex'ti. Belli dakikalarda oyunda daha çok gözüktü, oyun kurdu, golünü attı. Ekstra bir performansı yoktu ama gerek de yoktu zaten.

Güiza genelin aksine şık goller atmadı. Dokunmalık gollerdi. Yaptığı koşular baya iyiydi hücumlarda. Geçen seneki gibi hücum pres yapmadı, gerek de yoktu. Yani pres yaptı ama geçtiğimiz son üç senede Kezman ve Güiza'dan görmeye alıştığımız, pozisyonsuzluktan ve oyun kuramamaktan gelen o hücum pres yoktu. Zira takım zaten topu gerektiği yerde kapıyor ve hücum organizasyonları yapmaya çalışıyordu. 3 gol attı. Okçu işaretini yaptı. İlk kez böylesi umut doluydu o işaret. Senenin başını, temiz beyaz bir sayfayı ima ediyordu.

Deniz, Emre'nin yerine girdi. 5-6 dakika oyunda kaldı, diyecek pek birşey yok. Topuz ise heyecanlı gözüktü. İstekliydi de, ama net bir yorum için daha uzun izlemem gerek. Ama kendisi için Gürel'in yorumunu paylaşabilirim. Gürel, Topuz'un pas attıktan sonra doğru yerlere hareketlenmesini ve topsuz alandaki koşularını beğenmiş.

Durum bu. Mevcut kadro bana Fenerbahçe'nin sene içinde ehr iki kanattan da, göbekten de fazlasıyla yararlanacağını düşündürüyor. Christian geriye oyun kurmaya geliyor, Bilica'yı da çok izlememiş olsam da geriden pas dağıtabildiği söyleniyor. O vakit defansa yapılacak takviye için tekniğinden öte defansif özellikleri iyi olan biri daha uygun gibi. Hani bulabilirlerse hem pas atabilen hem defans yapabilen biri olsun ama bulamayıp Lugano ve Luciano tarzı iki adam arasında kalırlarsa Lugano'yu seçsinler. Haa, hakkaten Lugano ve Luciano arasında kalırlarsa benim gönlüm Luciano'dan geçer, orası ayrı...

Ben baya umutluyum. Kombinem yok, ama muhtemelen Lig Tv'm olacak. Bu seneyi böyle idare edeceğiz, arada zaten 5-6 maça da giderim.

Kendimle eklemek istediğim bir durum var. Ağustos ayının ikinci yarısının bi kısmın Türkiye'de olmayabilirim. Doğanla konuştuk, az çok bir plan ettik. Pazartesi pasaporttu, carttı curttu, kasmaya başlıyorum.

Perşembe kırılma noktası oldu sanırım. Öncesindeki sıkıntılar, afakanlar gitti gibi. Fenerbahçe sağolsun, aşkı yetiyor. Üstüne 1-2 keyifli olay da iyice rahatlatıyor insanı. Bugün lise tayfası gelecek, bu da ayrı bi güzellik.

Gelelim albümlere. Aslında albüm koymayı düşünmüyordum. Adet yerini bulsun dedim. Bakınırken albümlere Dexy's çarptı gözüme. Farklı bi albüm olacaktı blog'un genelinde yayınladıklarımdan. New-Wave tarzı diye geçiyor. Kimileri The Cure'a benzetir. Ben Cure'dan hiç hazzetmem. Ciddi anlamda sevmediğim 3-5 gruptan biridir. Bir erkeğin nasıl Cure dinlediğini de anlamam, çok feminen gelir bana. Oysa Dexy's'in beyni, vokali Kevin Rowland fazlasıyla eşcinsel biri... Neyse işte, ben Dexy's - Cure benzerliğini kabul etmem. Bir kere Dexy's inanılmaz neşe dolu, daha samimi, üstelik mıymıntı aşk şarkıları yapmadıkları gibi cıvık bi melankoli de içermiyorlar. Come on Eileen baya bilinen bir şarkı, hani grubu duymadıysanız da şarkıyı duymuş olabilirsiniz. Come on Eileen dışında da nacizane favorim "The Celtic Soul Brothers" şarkısıdır, onu da demiş olayım.

File name: Dexys Midnight Runners-Too-Rye-Ay(Darkside_RG)2.rar
File size: 112.35 MB

Bu sabah kalkıp bilgisayarın başına geçtiğimde bir şekilde aklıma bir Yes şarkısı takıldı. Geçen gün dinlemiştim, sözlükten başlığına bakmıştım, The Byrds uyarlaması olduğu yazıyordu. İşte bugün de "Neydi o şarkı yahu?" diye düşünüp; Yes'in şarkıları arasında gezerken hatırlayıverdim. "I see you". Sonra baktım sözlüğe, evet doğru hatırlamışım. Hala Winamp kullanan biriyim, bundan da utanmam, gururla söylerim. Winamp'ın en sevdiğim yanı da "J" tuşuna basıp binlerce şarkılık listeden istediğimi aratmamdır. Arattım "I see you" diye, bir tek Yes'in olanı buldu. Ama ben Byrds'ten dinlemek istiyordum. Sonra ben Youtube'dan dinlerken şarkıyı, sözlükten hangi albümde olduğuna baktım, Fifth Dimension albümüydü, e o albümde ben de vardı, demek ki teknik bi aksaklık yüzünden Winamp yanılmıştı. "Eh bari paylaşayım dedim".

Byrds zaman zaman psikedelik, zaman zaman da country tarzı müzik yapan bir grup. 12 telli gitar kullanıyorlar. Bol bol Bob Dylan yorumları vardır ki, sanırım benim Bob Dylan'ı da çok "döla döla" ve samimiyetsiz bulmamdan olacak, bence orijinallerinden güzel yorumlardır. Bilhassa "Mr Tambourine Man". Ama bu albümde malesef o yok. Albümün en bilinen parçası "Eight Miles High". Zamanında birileri bir yerlerde yasaklamış sanırım bu şarkıyı uyuşturucu ile ilgili diye. Ben severim, güzeldir, psikedeliktir. Hey Joe yorumları var albümde bir de. Azılı Hendrix sever bir insansanız, sevmezsiniz ama hem Byrds hem de Hendrix'i fanatik olmadan dinleyip, seviyorsanız hoşunuza gidebilir. Farklı, daha psikedelik bir havası var. Grubun da sık sık çalmayı sevdiği bir şarkı zaten. Bunun dışında bir de "I see you" var. Yes yorumunu da paylaşacağım sizinle, biri progressive, biri psikedelik. İkisi de hakkaten güzel. Yes de şarkıyı alıp direk çalmamış, kendinden baya bir şey katmış.

File name: 04-Fifth Dimension (1966).rar
File size:82.7 MB

Yes - I See You (1972):

Eklemem gerek sanırım. Video yüklenemiyormuş blog'a, engelliymiş. Kandırmaya çabaladım ama olmadı. Youtube ya da Google aracılığı ile şarkının başka videosunu da aradım ama bulamadım. Üstüne çift tıklayınca Youtube'a gidiyorsunuz zaten, o şekil dinleyebilirsiniz. Kolay gelsin...

Grobschnitt - Solar Music // Iron Butterfly - In a Gadda da Vida // Eloy - Dawn

2009-07-22T11:53:00.000-07:00

Eveeeet, uzun zaman olmuştu yazmayalı. En son tatilden dönmüştüm. Valide hanımı Altınoluk'ta 8 günlük ziyaret etmiştim. Dönene dek İstanbul'a düşünecek bol vaktim olmuştu. Ben önce onları yazmalıyım diye blog'u erteliyordum. Zamanla üşendim yazmaya...Şimdi bugün 3-4 ayrı olayın verdiği heyecan var. Ben de ne vakit böyle heyecanlansam birşeyler paylaşmak isterim... 3 albümle döndük...

Önce Edirne'ye gittim tekrar. Dededen gerekli şeyleri aldım. Edirne bi garip. Güzelleşmiş ama bişiler beni rahatsız ediyor. Mevsim olabilir. Ciğer yedim, alkol aldım, döndüm.

Sonra Deep Purple konseri tabi. Türkiye sınırları içerisinde izlemiş olabileceğim son güzel konser olabilir.

Baya güzeldi konser. Aslında tutuk başladı gibi gelmişti bana. Ben seyirci ile diyaloglar, mikrofonik oyunlar, incelen sesler, doğaçlamalar duymak istiyordum; ama onlar 3 şarkı ara vermeden çaldılar. Ama zamanla buldular kendilerini. Steve Morse sürekli ama sürekli sırıtıyordu. Ian Paice ve Roger Glover kendilerini konsere en kaptırmış elemanlardı. Don Airey de 2005'teki gibi "Katibim" sürprizi yaptı. Ian Gillan için ne desem bilmiyorum. Kötü değildi, kesinlikle değildi. Ama o kısa saçlar, altına eşofman giymiş, ses oyunu pek yapmadı falan... Bi eksik geldi. Ama yine de çok güzel bir konserdi. 2005'ten daha iyiydi, bi 30-40 dakika kadar da daha uzundu.

Ayrıca konser günü Hıncal Uluç ve Seray Sever'i de gördüm.

3. olay eve televvizyon bağlantısının gelmesi. Digiturk ile anlaştık. Çoğu insan "Eeeh, televizyon yahu alt tarafı" düşünebilir, düşünsünler. Şu evin en büyük eksiğiydi. Artık canım sıkılınca sadece internete mahkum değilim. Diziler, filmler, maçlar, programlar... Süper olacak.

Son durum ise temizlik. Evet, evi 7-8 ay sonra temizledik. Yerler makine alındı, vileda ile silindi, boş oda düzenlendi, mutfak temizlendi, buzdolabının içindeki fazlalıklar atıldı, çöpler atıldı, bulaşıklar yıkandı, banyo beyaz haline geri getirildi... Falan ve filan...

İşte tüm bunlar yazma isteği doğurdu içimde...

Solar Music yapılmış sanırım en iyi progressive konser albümü. Benden bağımsız kabul edilen birşey bu. Albüm grubun konserlerde çaldığı konsept albümü "Ballermann" albümünün parçalarını içeriyor. İçinden herangi bi yeri tavsiye edemiyorum, albümü nasıl tanıtacağımı da bilmiyorum açıkçası. Bence indirin, sevmeseniz de yapılmış en iyi konser albümlerinden birini dinlemiş olursunuz, severseniz de albümün DVD'si için aranmaya başlarsınız.

File name: Solar Music - Live.rar
File size:49.18 MB

Iron Butterfly 60'lardan bi grup. Amerikalılar. Haliyle de progressive yapıdan öte döneme uygun olarak psikedelik tarzları var. Boğaziçi Üniversitesi felsefe hocalarından Yıldız Silier de sever bu grubu. Ama kendisini referans olarak veremiyorum, zira benzerlerini sevmemişti.

Ancak 60'ları seviyorsanız, belki başlarda biraz zorlayabilir, seversiniz. In a Gadda da Vida şarkısı zaten baya ünlü. Simpsons'larda çalmıştı. Yamulmuyorsam aslen "In the Garden of Eden" demek isteniyor orada. 17 dakikalık bir çalışma; ancak gözünüzü korkutmasın albümün diğer şarkıları 3-4 dakikalık.

Not : Severseniz kesinlikle grubun "Live" albümünü de edinin.

File name: 1968b- Iron Butterfly - In-A-Gadda-Da-Vida.rar
File size: 66.80 MB

Ve en sona yine bir Alman sakladım. Baya bilinen bir grup aslında. Daha önce de belirttiğim gibi yeni albümleri de yolda. Grubun en iyi olduğu dönemlerden bir albüm. O "en iyi dönem" zaten 4 albüm sürüyor, ki biri kayıtları iyi olmayan bir konser albümü. Geriye kalan 3 albüm de birbirinden baya farklılar. Ben Dawn albümünü seçtim, zira bunun da yapılmış en iyi senfonik albümlerden biri olduğunu rahatça iddia edebilirim.
File name: Eloy - Dawn.rar
File size: 75.77 MB

Evet, 3 farklı albüm yayınlamış oldum. İlki progressive bir konser albümü, ikincisi psikedelik ve sonuncusu da senfonik. Farkında olmadan seçtim ama güzel olmuş.

Bu haftanın bonusu gaz bir şarkı olacak. Deep Purple'dan olacak. Buyrun:

Agamemnon + Erlkoenig + Asia Minör + Ejwuusl Wessahqqan + Comus

2009-07-09T22:10:00.000-07:00

İsviçreli grup. 2 şarkılık bir albüm. Haliyle şarkılar uzun, sololar var bol bol. Klavyesi bol. Vokal çok iyi sayılmaz. Türü seviyorsanız, albümü de sevebilirsiniz.

File name: Agamemnon - Agamemnon Part 1 & 2.rar
File size: 45.34 MB

Alman grup. Şansımın da yardımıyla ilk radyoda denk gelmiştim. Bunların da vokalleri iyi değil ama müzikleri baya güzel. Özellikle Thoughts, Blind Alley, Divertimo ve The lad in the Fen baya güzel şarkılar. Albümün sonunda 3-4 tane bonus var. Grubun tek albümünün genel yapısından farklı olarak kısa ve pop havasındalar. İsimleri de Goethe'nin bi eserinden geliyor. Onu da ekleyim.

File name: Erlkoenig - erlkoenig.rar
File size:53.3 MB

2 Türk ve 2 Fransız'ın çaldığı bir grup. 2 albümü var sadece. 70 sonlarında çıkıyorlar piyasaya. İlk albümleri sonrası 2 Fransız yien başka 2 Fransızla değişiyor. Albümler İngilizce ama araya 1-2 Türkçe şarkı da koymuşlar, fakat aksanları pek iyi değil. Mazur görürsünüz artık...

File name: 1993 Crossing The Line.rar
File size: 51.48 MB

File name: 1981 Between Flesh And Divine.rar
File size:30.71 MB

Bunu türü seviyorsanız indirin. Yahut türü sevebileceğinize inanıyorsanız. Denemek için indirir de üstüne sıkılırsanız, gruptan şikayet etmenizi istemem. Ama indirip severseniz bariz bi şekilde türü seviyorsunuz, yok indirip sevmezseniz de hemen türü sevmiyor olmazsınız; gider Pink Floyd koyarsınız, sizi tatmin edecektir...

Almanlar. 3 kişiler. Filouphon diye kendi tasarladıkları bir enstrumanları var. Ekşisözlükte yazdığına göre 7 telli, elektro sazı andıran, oryantal bir gitar çeşidi imiş. Space progressive diye geçiyorlar ama daha önce dinlediğiniz aynı tarz gruplara muhtemelen benzemeyecek.

File name: Ejwuusl Wessahqqan - Ejwuusl Wessahqqan.rar
File size: 60.14 MB

Bunlar da garip. İngilizler. Psikedelikler, folklar, progressiveler... Kadın ve erkek olmak üzere 2 vokal var. Viyola, keman, obua, flüt, perküsyon, vurmalılar, 6 ve 12 telli gitarlar var. Müzikleri biraz karmaşık. Hatta belki baya karmaşık. Bunun için de türü sevmiyorsanız Comus'u da sevmeyebilirsiniz diyebilirim. Ama zaten bu durum için yukarıda bi tavsiyede bulunmuştuk...

File name: Comus-1971-First Utterance.rar
File size: 112.80 MB

Bonus eklemeden olmaz tabi. Önce Aguaturbia yorumu ile:

Bu da Grand Funk Railroad yorumu:

Bu da dün İstanbul'a dönerken otobüste şahsımı pek bi keyiflendirmişti, onun saygısına:

Atomic Rooster - Atomic Rooster

2009-06-24T17:21:00.000-07:00

Grubun ilk albümü. Carl Palmer kadroda. Banstead baya güzel şarkı. Ama Winter sanırım albümün en iyisi. Ki aşağıda da bir Youtube linki bıraktım sizler için, önce dinleyip sonra indirirsiniz; yahut beğenmeyip pas geçersiniz. Grup İngiliz. 69-75 yılları arası aktifler, bir de 80'lerin başlarında bi dönem müzik yapıyorlar. Falan filan...

File name: 1970atomic rooster.rar
File size:61.05 MB

X Religion - Dance on Gobelins & Yes - Fragile

2009-06-23T03:07:00.000-07:00

Ali'nin isteği doğrultusunda elimdeki yegane Özbek grubunu paylaşıma açıyorum. Ülkesinde Progressor ismiyle tanınan Vitaly Menshikov'un liderliğinde 2000'ler t arzı bir progressive yapıyorlar. Senfonik filan diyorlar adamlara ama pek değil, hani daha çok bu metal etkileşimli progressive rock demek daha doğru olur.

Grubun elemanları 90'larda da Özbekistan'da farklı gruplarda rock müzik icra etmişler. Ülkenin saygın isimleri. Hatta oralarda progressive rock yapmaya çalışmak ayrı bi saygınlık gibi.. Bilemiyorum, küçümsemiş olmayayım. Orta Asya'dan Rus etkili progressive çalışmalar duymak isterseniz, deneyin işte..

Vitaly Menshikov'un Özbekistan progressive rock müziği üzerine olan sitesi için:

http://www.progressor.net/

File name: x religion - dances on gobelins.rar
File size:79.6 MB

Yes kısmını çok uzatmayacağım. Aslını sorarsanız Yes'i ekleme sebebim Ali'nin isteği ile sunmak durumunda kaldığım Özbek grup. Hani günümüz için ortalama bir grup olsalar da diğer paylaştıklarım kadar rahat güvenebildiğim bi grup değil X Religion. Yanında bir tane de büyük bir albüm yayınlamak istedim. yayınlamıştı bu albümü zaten. Ben de Yes yayınlamayı düşünüyordum. Fragile güzel seçimdi, fazlasıyla başarılı bir albümdü. Üstüne dün sözlükte basçı Chris Squire üzerine yazılanları okuyunca daha da gaza geldim, albümü yükledim.

Yes ünlü grup zaten, bilgiye çok rahat ulaşabilirsiniz haklarında... O sebeple çok uzatmıyorum... Görüşmek üzere..

File name: fragile(72).rar
File size: 37.01 MB

Bu hafta ki bonus video değil. Vatan Gazetesinin internet sitesinin bir haberinden bir parça. Galatasaray yöneticisi Haldun Üstünel ile Beşiktaş başkanı Yıldırım Demirören'in arkadaşlık ilişkilerini ortaya seren bir haber. Birbirine "kelebeğim" diyen iki arkadaşın öyküsü... Buyrun:

Bu da linki:

http://w9.gazetevatan.com/Aslandan_muthis_calim/244799/5/Spor